บทที่ 622

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบแล้ว ต้าหู่จึงได้เข้าใจ

ในตอนนี้ ในห้องหรูหราอันมืดสลัวในหอไป๋เฟิง ไป๋เฟยเฟยและผู้หญิงชุดม่วงกำลังนั่งดื่มชาอยู่ที่นี่

“แม้ว่าข้าจะมาที่นี่นับครั้งไม่ถ้วน แต่ทุกครั้งที่มา ข้ารู้สึกว่าที่นี่ไม่เลวเลย นี่คือสถานที่ที่ผู้ชายควรมาจริง ๆ”

ไป๋เฟยเฟยโบกพัดขำเล็กน้อย นางดูเหมือนนายน้อยที่มาสนุกกับที่นี่จริง ๆ

“ในฐานะผู้หญิง มาอยู่ในสถานที่แบบนี้ เจ้านั้นช่างไร้ยางอายจริง ๆ ”

ผู้หญิงชุดสีม่วงพูดอย่างโกรธเคือง ไป๋เฟยเฟยหัวเราะทันทีที่ได้ยิน "เจ้าก็ไม่มาที่นี่เหมือนกันเหรอ อันที่จริงเจ้าน่าจะเรียนรู้ไว้ว่าผู้หญิงที่นี่ทำให้ผู้ชายพอใจได้อย่างไร นับว่าเป็นทักษะแขนงหนึ่งด้วยนะ"

โดยปกติแล้ว ผู้หญิงชุดสีม่วงจะต้องโกรธมาก แต่ตอนนี้นางยิ้มแล้วพูดว่า "ที่จริงแล้ว เจ้าควรเรียนรู้มันไว้ต่างหาก ว่าไปแล้วบางทีอาจจัดการหวังหยวนได้จริง ๆ นะ?"

ไป๋เฟยเฟยพูดอย่างขุ่นเคือง "เจ้าไม่เห็นหรือว่าหวังหยวนเป็นคนที่ซื่อสัตย์ยึดมั่นแค่ไหน ขนาดหวงเจียวเจียวสวยมากขนาดนั้น แม้ว่านางจะเป็นนักร้องอันดับหนึ่งในเฉิงโจวก็ตาม นางยังเอาชนะเขาไม่ได้เลย"

ผู้หญิงชุดสีม่วงทำตามอย่างที่นางทำและส่ายหน้า "ไม่แน่เสมอไป ไม่ว่าเขาจะเป็นคนที่ซื่อสัตย์ยึดมั่นแค่ไหน เขายังคงมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับคุณหนูใหญ่ตระกูลหูอยู่มิใช่เหรอ? แม้ว่าหวงเจียวเจียวจะสวยมาก แต่เมื่อเทียบกับเจ้าแล้ว มันยังดูแย่กว่านิดหน่อย หากเจ้าลงมือออกหน้าเอง บางทีเจ้าอาจพัฒนาความรู้สึกกับเขาก็ได้นะ”

ไป๋เฟยเฟยย่อมฟังออกได้ทันทีว่าผู้หญิงชุดสีม่วงแหย่นางเล่นอยู่ ตอนนี้อารมณ์ไม่ดีเลยสู้กับนางนิดหน่อย โดยขึ้นทับนางและตีบั้นท้ายเล็ก ๆ ของนางไม่หยุด

“เจ้าคนบ้า เจ้ากล้าแกล้งข้า เชื่อหรือไม่ว่าข้าปล้ำเจ้าได้เลยนะ”

ผู้หญิงชุดสีม่วงพูดอย่างไม่ลังเล "เอาสิ แต่เจ้าต้องมีความสามารถด้วยนะ... "

ไป๋เฟยเฟยโกรธจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว จึงถลึงตามองนางพูดอย่างโกรธเคืองว่า "เอาล่ะ เดี๋ยวหวังหยวนจะมาที่นี่แล้ว ถ้าเขาเห็นเข้า คงจะคิดว่าเราสองคนมีปัญหาอะไรกัน"

หลังจากพูดอย่างนั้น ไป๋เฟยเฟยก็นั่งอยู่ที่นี่ และรออย่างเงียบ ๆ ไม่นานหลังจากนั้นมีคนด้านล่างส่งข้อความว่าหวังหยวนมาถึงแล้ว

หวังหยวนพาต้าหู่ไปที่หอไป๋เฟิง มีคนรับพวกเขาเป็นการส่วนตัว และพาพวกเขาไปที่ห้องส่วนตัวบนชั้นสอง