บทที่ 648

สีหน้าของฟ่านซือเซวียนเปลี่ยนไปมาก เมื่อหวังหยวนพูดเช่นนี้!

ต้องบอกว่าสิ่งที่หวังหยวนพูดนั้นสมเหตุสมผล!

เขาบุกเข้ามาที่นี่โดยไม่มีหลักฐานหรือคำสั่ง จึงไม่สมเหตุสมผล!

ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าตอนนี้เขาจะไม่ได้รับการสนับสนุนจากราชสำนัก แต่เขาก็ยังเป็นข้าราชการระดับเก้า ตำแหน่งนายทะเบียน หากเขาบุกเข้ามา ก็อาจถูกเขาฆ่าตายในบ้านได้ นี่เสี่ยงเกินไป

แม้ว่าเขาจะไม่ตาย แต่เขาทำอะไรไม่ได้หากได้รับบาดเจ็บ!

“หวังหยวน สุดท้ายเจ้าก็แค่กลัว มันไร้สาระจริง ๆ หากเป็นเช่นนั้น พรุ่งนี้ข้าจะพาคนมาค้นหาบ้านของเจ้า”

ฟ่านซือเซวียนพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา แล้วพูดด้วยสีหน้าโกรธเกรี้ยว

“เจ้าไม่กลัวว่าข้าจะขนทองออกไปคืนนี้หรือ?”

“แล้วเหตุใดเจ้าถึงคิดว่าพรุ่งนี้จะมีคนมาค้นบ้านข้าแน่นอน? สหาย ไม่ว่าจะทำอะไร เจ้าต้องใส่ใจกับหลักฐาน ข้ารู้ว่าเจ้าที่เป็นคนดูแลธนาคารเทียนเซี่ย มีความสามารถค่อนข้างมาก แต่การโน้มน้าวใจเฉิงเหลียวก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย”

หวังหยวนยังคงดูถูกเหยียดหยาม แล้วมองเขาด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า

ทันใดนั้นสีหน้าของฟ่านซือเซวียนก็มืดมน เขามองหวังหยวนแล้วว่าตนไร้อำนาจทันที!

รู้สึกเหมือนออกหมัดลงบนฝ้าย อึดอัดมาก

“เจ้า... ยังรู้สึกผิดอยู่สินะ!” ฟ่านซือเซวียนไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากใช้การยั่วยุ

เมื่อเห็นเขาทำเช่นนี้ หวังหยวนก็หรี่ตา ส่ายหน้าและยกยิ้ม

“ฟ่านซือเซวียน ข้าบอกเจ้าแล้วว่าวิธียั่วยุเช่นนี้ ใช้กับข้าไม่ได้ผลหรอก แต่พฤติกรรมของเจ้าในวันนี้ทำให้ข้าสนใจจริง ๆ”

“หากข้าจะเปิดประตูบ้าน สั่งให้ผู้อารักขาถอย แล้วปล่อยให้เจ้าตรวจสอบตามต้องการ ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้”

หวังหยวนวางตะเกียบลง แล้วพูดทันที หลังจากพูดเช่นนี้ ฟ่านซือเซวียนก็ตกตะลึงไปครู่หนึ่ง

“จริงหรือ? บอกข้าสิว่าเจ้ามีเงื่อนไขอะไรบ้าง?”

ฟ่านซือเซวียนไม่ใช่คนโง่ หวังหยวนพูดเช่นนั้นได้ แสดงว่าต้องมีเงื่อนไข ไม่เช่นนั้น เขาจะไม่ใจดีถึงเพียงนั้น

“คนฉลาด ข้าชอบคุยกับคนฉลาด”

“เงื่อนไขของข้าง่ายมาก หากทองเหล่านั้นอยู่กับข้าจริง ชีวิตของข้า หวังหยวน จะเป็นของตระกูลฟ่านของเจ้า หากเจ้าต้องการให้ข้าตาย ข้าก็จะตาย ข้าจะยอมทำทุกอย่างที่เจ้าต้องการ”