บทที่ 650

หวังหยวนไม่สนใจคำพูดของฟ่านซือเซวียนเลย เพราะเขารู้ว่าไม่ว่าฟ่านซือเซวียนจะคิด หรือคาดเดาอะไรก็ตาม สุดท้ายก็จะไม่พบหลักฐานอยู่ดี

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังรู้ด้วยว่าชายคนนี้เป็นคนฉลาด และข้อบกพร่องที่ใหญ่ที่สุดของคนฉลาด ก็คือความเย่อหยิ่ง!

หวังหยวนเองก็อยากจะเย่อหยิ่ง แต่หลังจากความล้มเหลวครั้งล่าสุด เขาก็ตั้งคำถามกับตัวเอง

วิธีนี้ถือเป็นการลงโทษคนฉลาดที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย!

ฟ่านซือเซวียนไม่รู้ว่าหวังหยวนกำลังคิดอะไรอยู่ แต่เขานั่งลงอธิบายอย่างใจเย็น

“มันง่ายมาก ประเด็นแรกคือเวลาที่เพื่อน ๆ ของเจ้ามานั้นบังเอิญเกินไป ไม่ว่าจะเป็นการลอบวางเพลิง หรือการปล้น มันเกิดขึ้นโดยบังเอิญเกินไป นี่คือจุดแรกที่ทำให้ข้าเดาได้”

หลังจากที่ฟ่านซือเซวียนพูดจบ พวกเขาก็ไม่สนใจ เพราะทุกคนคิดเรื่องนี้ได้อยู่แล้ว

แต่นี่เป็นเพียงข้อสงสัย!

“ประเด็นที่สอง คือคนกลุ่มนี้ไม่ได้ออกจากเฉิงโจว และทองคำก็หายไป ข้าคิดว่าไม่ใช่พวกโจรจากค่ายต้าเฟิง แม้ว่าพวกเขาจะหยิ่งผยองมากเมื่อเร็ว ๆ นี้ แต่พวกเขาไม่กล้าเข้ามาในเฉิงโจว นับประสาอะไรกับการกล้าไปธนาคารของพวกข้า เพื่อปล้นทอง!”

“และเมื่อมองทั่วเฉิงโจวแล้ว เจ้า หวังหยวน เป็นเพียงคนเดียวที่กล้าทำเรื่องเช่นนี้”

ฟ่านซือเซวียนมองหวังหยวนอย่างมั่นใจ แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม

“ขอบคุณที่ชื่นชมข้า แต่ทั้งหมดนี้เป็นเพียงการคาดเดา”

หวังหยวนยกยิ้ม เฝ้ามองเขาแสดงละครต่อไป

“ประเด็นที่สามคือ...โจรมาปล้นเงิน แต่ไม่ได้ปล้นอะไรมาก เอาไปแค่ประมาณสามสี่แสน หรือมากสุดก็สองหรือสามคันรถเท่านั้น แต่กลับเอารถม้าไปมากกว่าสิบคัน เห็นได้ชัดว่าจงใจปกปิดสถานการณ์”

“นี่เป็นการยืนยันข้อสงสัยของข้าที่มีต่อเจ้า เพราะมันเป็นเรื่องปกติสำหรับครอบครัวใหญ่ ที่จะมีรถม้าสองคัน แต่หากมีมากเกินไปก็จะแปลก เจ้าฉลาดมาก แน่นอนว่าเจ้าจะไม่ทิ้งปัญหานี้ไว้”

หลังจากที่ฟ่านซือเซวียนพูดจบ เขายังคงมองหวังหยวนด้วยรอยยิ้ม

หวังหยวนพยักหน้า ใช่แล้ว ฟ่านซือเซวียนพูดถูกทุกประเด็น!

ไม่มีอะไรผิดเลยสักประเด็น!

แต่เขาก็ยังหามันไม่เจอ!