บทที่ 653

เมื่อพูดอย่างนั้น เขากำลังจะออกคำสั่งให้จับกุมหวังหยวน

ใครจะรู้ว่าในขณะนั้น จู่ ๆ บ่าวรับใช้ก็วิ่งเข้ามา

“ท่านใต้เท้าเกิดเรื่องแล้วขอรับ! เกิดเรื่องแล้ว!”

เฉิงเหลียวขมวดคิ้วและดุเขาทันที “ลุกลี้ลุกลน เป็นอะไรไป พูดมาว่าเกิดอะไรขึ้น!”

บ่าวรับใช้รีบเอ่ยปากพูดว่า “ข้างนอก...ข้างนอกมีข่าวลือว่า...ธนาคารเทียนเซี่ยรวมกลุ่มกับผู้อื่น ยักยอกทรัพย์สินภายใต้การดูแลของตัวเอง...”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ทั้งเฉิงเหลียวและฟ่านต้าเสียนต่างก็ตกตะลึง!

“สารเลว! ใครเป็นคนปล่อยข่าวว่าข้าฟ่านต้าเสียนยักยอกทรัพย์สินภายใต้การดูแลของตัวเอง!”

ฟ่านต้าเสียนโกรธมากและตบโต๊ะอย่างแรง

“ข้าน้อย... ข้าน้อยก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ตอนนี้ข่าวลือแพร่สะพัดอยู่ข้างนอก…”

ในขณะนี้ ทั้งพ่อค้าและชาวบ้านต่างก็พูดถึงเรื่องนี้

“เฮ้ย... เจ้าได้ยินเรื่องนี้หรือยัง? เงินจากธนาคารเทียนเซี่ยไม่ได้สูญหาย เป็นหนึ่งในพวกเขาเองที่ยักยอกทรัพย์สินภายใต้การดูแลของตัวเอง โดยอ้างว่าช่วงนี้มีการปล้นในค่ายต้าเฟิง!”

“หา? จริงเหรอ! เป็นไปได้อย่างไร!”

“จะเป็นไปไม่ได้ได้อย่างไรเล่า ข้ายังได้ยินมาว่ามีผู้สมรู้ร่วมคิดอีกด้วย! ไม่อย่างนั้นเหตุใดถึงจับกุมพวกเขาไม่ได้แม้แต่คนเดียว!”

“ในเฉิงโจวนี้ ใครกันที่มีความกล้าขนาดนั้น...หรือจะเป็น...คนผู้นั้น?”

คนข้างนอกถกเถียงกันอย่างบ้าคลั่ง และถึงกับบอกเป็นนัยว่าผู้สมรู้ร่วมคิดที่ปล้นทองในครั้งนี้ คือใต้เท้าผู้ตรวจการราชมณฑล!

ข่าวลือนี้แพร่สะพัดทันที!

“ถึงกับบอกเป็นนัยว่าข้าร่วมมือกับเถ้าแก่ฟ่าน! เหลวไหลจริง ๆ!”

เมื่อเฉิงเหลียวได้ยินสิ่งนี้ เขาก็โกรธมากยิ่งขึ้น!

“ท่านใต้เท้า...ข่าวนี้แพร่ออกไปแล้ว...เราควรทำอย่างไรดี...”

บ่าวรับใช้รู้สึกตื่นตระหนกยิ่งนักเมื่อเขาได้ยินสิ่งนี้ สีหน้าของเฉิงเหลียวก็ดูไม่ดี และเหลือบมองไปยังฟ่านต้าเสียน

“เถ้าแก่ฟ่าน ข้าคงช่วยท่านเรื่องนี้ไม่ได้แล้ว ตอนนี้มีคนแพร่ข่าวลือไปแล้ว หากว่าข้าช่วยท่านจับกุมหวังหยวนจริง ๆ เกรงว่า... ข้าคงถูกปลดตำแหน่งแล้ว!”

เฉิงเหลียวไม่พูดเช่นนี้ ฟ่านต้าเสียนก็เข้าใจดี!