บทที่ 654

หวงปี๋จื่อและคนอื่น ๆ ต่างน้อมรับคำสั่งทันที และตอนนี้ได้นำคนนับพันพุ่งไปยังเฉิงโจวอีกครั้ง!

“ใกล้แล้ว...เฉิงโจวใกล้จะจะขอความช่วยเหลือแล้ว เมื่อถึงตอนนั้นเราก็จะสามารถควบคุมเฉิงโจวได้ ลมฝนก็ไม่อาจหยุดยั้งได้!”

เจิ้งเซิ่งหัวเราะด้วยสายตาที่มุ่งมั่น!

ในขณะที่ ภายในเฉิงโจวยังไม่รู้เรื่องนี้ และยังตกใจกับการปล้นทองคำ ไป๋เฟยเฟยก็รู้ข่าวนี้เช่นกัน จากนั้นหัวเราะเสียงดังออกมาทันที

“หวังหยวนผู้นี้โหดเหี้ยมจริง ๆ เขาพูดคำเดียวก็ได้เงินมาหกแสนกว่าตำลึงทองจากธนาคารเทียนเซี่ยในคราวเดียว น่าสนใจ น่าสนใจจริง ๆ!”

ทันทีที่ได้ยินเช่นนี้ สตรีในชุดกระโปรงสีม่วงก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

“หวังหยวน? เจ้าแน่ใจได้อย่างไรว่าเป็นเขา?”

ไป๋เฟยเฟยกล่าวอย่างราบเรียบว่า “นอกจากเขาแล้วจะมีใครอีกเล่า? คงมีคนในเฉิงโจวไม่มากนักที่กล้าปล้นธนาคาร นอกจากนี้เงินจำนวนนี้ก็ไม่ไหลออกไปข้างนอก และยังอยู่ในเมืองนี้ ข้านึกไม่ออกเลยว่าจะมีใครอื่นที่กล้าทำเช่นนี้อีก!”

“สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ไม่มีกำลังที่จะทำสิ่งนี้ได้!”

คนอื่นไม่รู้ แต่นางรู้ดีว่าหวังหยวนเป็นคนเดียวที่ทำได้!

คนรอบตัวของเขาไม่ใช่คนธรรมดาเลย!

“เป็นเพียงการคาดเดา ไม่มีหลักฐาน แม้ว่าเราจะรู้แล้ว แต่เราจะทำอะไรได้เล่า?”

สตรีในชุดกระโปรงสีม่วงอดไม่ได้ที่จะพูด

“ในโลกนี้ สิ่งใดที่เรียกว่าหลักฐานเชิงประจักษ์? หากเจ้าบอกว่าใช่ ก็ใช่แล้ว เจ้ายังไม่รู้เรื่องนี้อีกหรือ?”

ทันทีที่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ สตรีในชุดกระโปรงสีม่วงก็ถอนหายใจ นางย่อมเข้าใจโดยปริยาย เป็นเพราะหลักฐานที่ไม่มีมูล ครอบครัวของพวกเขาจึง...

“ทว่าข้าแค่คิดไม่ถึงว่าหวังหยวนจะได้เปรียบมากขนาดนี้ ซ้ำยังทำให้ชื่อเสียงของผู้ตรวจการราชมณฑลและพ่อลูกของตระกูลฟ่านเสื่อมเสีย ช่างโหดเหี้ยมจริง ๆ!”

ไป๋เฟยเฟยอดไม่ได้ที่จะชื่นชมวิธีนี้ และในใจรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง

แม้แต่นางก็ไม่สามารถวางอุบายที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ได้!

“อย่างไรก็ตาม ฟ่านซือเซวียนได้ไปตรวจสอบหวังหยวนแล้ว แต่ไม่พบอะไรเลย นั่นเป็นทองคำนับแสนเชียวนะ เขาจะไปซ่อนไว้ที่ไหนได้ในระยะเวลาอันสั้นเช่นนี้?”