บทที่ 696

เจิ้งไท่ชิงอดไม่ได้ที่จะพูดติดตลก หวังหยวนหัวเราะทันทีเมื่อได้ยินดังนั้น

“ฮ่าฮ่าฮ่า... ไม่ต้องกังวล จะไม่มีคำสั่งลับนี้หรอก…”

หวังหยวนมั่นใจมาก เจิ้งไท่ชิงก็หัวเราะเช่นกัน

ด้วยทหารหลายพันนายที่คอยคุ้มกัน การเดินทางครั้งนี้จะต้องปลอดภัยมาก

“ไม่ไกลข้างหน้าคือเมืองหลวง ท่านต้องระวังมากขึ้น ข้าคิดว่าอ๋องเจิ้นตงจะใช้กลอุบายแน่ เพราะว่า... เขาไม่ต้องการให้ท่านเข้าเมืองได้อย่างราบรื่น!”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา หวังหยวนย่อมเข้าใจว่าอ๋องเจิ้นตงและอ๋องเซ่อเป่ย ต่างก็เป็นคนที่มีความทะเยอทะยาน หากอ๋องถูหนานไม่ตาย ทั้งสองคนก็น่าจะอยู่เฉย ๆ อย่างน้อยพวกเขาก็จะไม่ดำเนินการใด ๆ ในตอนนี้

แต่ตอนนี้อ๋องถูหนานเสียชีวิตแล้ว คนที่คอยสนับสนุนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของไทเฮาจึงหายไปแล้ว แน่นอนว่าความทะเยอทะยานของพวกเขาก็สำแดงฤทธิ์!

หวังหยวนรู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี เขาจึงรู้ด้วยว่าอ๋องเจิ้นตงจะต้องมีกลอุบายรอเขาอยู่แน่นอน!

“ข้าเข้าใจ ทหารมาใช้ขุนพลต้านรับ น้ำมาใช้ดินต้าน”

หวังหยวนยิ้มแล้วพูด ในไม่ช้าพวกเขาก็มาถึงใกล้เมืองหลวง คนของเจิ้งไท่ชิงย่อมไม่ได้เข้าไปในเมืองด้วย แต่ได้รับมอบหมายให้ไปค่ายทหารนอกเมืองทันที

“ข้าจะไม่ตามท่านไปตามทางข้างหน้า ข้ายังไม่ได้รับคำสั่ง จึงไม่อาจเข้าไปในวังหลวงได้”

หลังจากที่เจิ้งไท่ชิงพูดจบ เขาก็จากไป หวังหยวนและพรรคพวก ก็มาถึงนอกประตูเมืองอย่างรวดเร็ว

จากระยะไกล เขาเห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังรอเขาอยู่

ในเวลานี้ หวงเจียวเจียวกระซิบ “นั่นคือผู้กำกับองครักษ์ประจำเมืองหลวงของเมืองหวง นามว่าเกาเล่อ เป็นคนอันตรายอย่างยิ่ง ควรระวังด้วย”

“เอ๊ะ? เจ้ารู้จักเขาด้วยหรือ?” หวังหยวนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แล้วถามอย่างสงสัย

“แน่นอนว่ารู้จัก เขาเป็นคนของอ๋องเจิ้นตงที่หาได้ยาก เพราะมีความสามารถ ไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่าเขาเป็นระดับมือขวา ไม่รู้จักก็แปลกแล้ว”