บทที่ 707

“อย่างที่สองคืออ๋องหลงซี เขาถูกไทเฮาปล่อยออกมาเพื่อเป็นเหยื่อ ทว่า... เหยื่อนี้ดูเหมือนจะเป็นผู้ยุยงมากกว่า ข้าสงสัยว่ามันยังเกี่ยวข้องกับท่าน ให้ข้าเดานะ... ... ไทเฮาคิดที่จะให้อ๋องหลงซีหันมาต่อต้านท่าน และเรื่องนี้ยังเชื่อมโยงกับท่านอีกด้วย…”

“แต่เกี่ยวกับท่านอย่างไรเล่า? อาจจะเป็นไปได้ว่า...พระราชทานงานแต่งงานกระมัง?”

หลังจากที่เกาเล่อพูดจบ เขาก็มองหวังหยวนด้วยรอยยิ้ม ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย และซ่อนสายตาที่เย็นชา!

หวังหยวนสูดหายใจเข้าลึก และรู้สึกสั่นสะท้านมาก!

เกาเล่อผู้นี้เฉลียวฉลาดมาก!

เขาถึงกับมองทะลุแผนการดังกล่าว!

“หวงเจียวเจียว...เป็นทางเลือกที่ดี เพียงแต่ว่า... ร่องรอยการเคลื่อนไหวเช่นนี้ค่อนข้าชัดเจนไปหน่อย คุณชายหมิงถัน ท่านว่า... วิธีการเหล่านี้ของไทเฮา ทั้งสองท่านนั้นมองไม่ออกหรือ?”

“เฮ้อ...บางครั้งสตรีก็มักจะคิดว่าตัวเองฉลาด แต่ความเป็นจริงเล่า? คนอื่นต่างก็มองเห็นทั้งหมดนี้”

“ท่านคิดว่าตลกไหม?”

ดูเหมือนว่าเกาเล่อจะพูดกับตัวเอง แต่คำพูดดังกล่าวยังคงก้องอยู่ในหูของหวังหยวนทุกถ้อยคำ

ในขณะนี้ ในใจของหวังหยวนเกิดเจตนาสังหารแล้ว!

เกาเล่อผู้นี้เก่งกาจจริง ๆ!

เขาล้วนพูดอย่างแม่นยำเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขาตอนอยู่ด้านใน!

บุคคลนี้เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของอ๋องเจิ้นตง ดูเหมือนว่าอ๋องเจิ้นตงคนนี้จะไม่ธรรมดาจริง ๆ!

ไม่น่าแปลกใจที่เขามีความสามารถที่จะแข่งขันชิงบัลลังก์ของราชสำนักหวงแห่งนี้ ด้วยลูกน้องของเขาที่ฉลาดหลักแหลมและมีความสามารถมาก เหตุใดจึงกังวลว่าจะทำการใหญ่ไม่สำเร็จ?

พูดตามตรง หวังหยวนอยากจะหยิบปืนคาบศิลาออกมาแล้วทำให้เขาตกใจ!

บุรุษผู้นี้ฉลาดเช่นนี้ เกรงว่าเขาจะทำอะไรไม่ดี

อย่างไรก็ตาม เขาก็ยับยั้งไว้

“ใต้เท้าเกา ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่าท่านกำลังพูดถึงอะไร”

หวังหยวนยิ้มและเดินผ่านไป