บทที่ 708

หวังหยวนมองลึกไปที่เกาเล่อแล้วยิ้ม

“ใต้เท้าเกา ทำให้ท่านผิดหวังแล้ว ข้าไม่ได้มีเจตนาจะฆ่าท่านจริง ๆ”

“อย่างไรก็ตาม ใต้เท้าเกา ข้าก็อยากรู้เช่นกันว่า ท่าน... ไม่กลัวความตายหรือ?”

หวังหยวนถาม และหลังจากพูดเช่นนี้ เกาเล่อก็อดยิ้มอย่างช่วยไม่ได้

“ความตายน่ากลัวตรงไหน หากชีวิตของข้าสามารถแลกกับชีวิตของคุณชายหมิงถันได้อย่างง่ายดาย เช่นนั้นก็เป็นเรื่องที่คุ้มค่า!”

“ท้ายที่สุดแล้ว...หากว่าข้ามองไม่ผิดล่ะก็ ท่านจะเป็นศัตรูตัวฉกาจที่สุดในเมืองหวงของข้า!”

หลังจากพูดอย่างนั้น เกาเล่อก็ยิ้มให้หวังหยวนเป็นครั้ง สุดท้ายแล้วก็ขี่ม้าจากไป!

เมื่อเห็นเกาเล่อจากไป หวังหยวนก็ไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้เป็นเวลานาน!

คนผู้นี้...

จะต้องถูกกำจัดโดยเร็วที่สุด!

เขาฉลาดเกินไปแล้ว!

เมื่อกลับไปถึงโรงเตี๊ยมคณะทูต เขาก็เห็นต้าหู่และถังหม่างที่มีสีหน้าดูวิตกกังวล

“พี่หยวน พี่ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

หวังหยวนยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่เป็นไร”

หลายคนเดินเข้าไปในบ้าน ต้าหู่รีบรินชาให้หวังหยวนและอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “พี่หยวน พี่ได้เข้าพบไทเฮาแล้วหรือยัง? ท่าทางของพระองค์เป็นอย่างไรบ้าง?”

หวังหยวนพูดอย่างใจเย็น “หลังจากพบกับคนเหล่านี้ที่เมืองหวงวันนี้ ข้าก็เข้าใจความเป็นจริงบางอย่าง”

“ความเป็นจริงอะไร?”

ต้าหู่และถังหม่างต่างก็ถามอย่างสงสัย

“บ้างเมืองแข็งแกร่งเกิดขึ้นได้อย่างไร!”

คำพูดประโยคนี้ของหวังหยวนไม่ได้พูดเกินจริงแต่อย่างใด!

ในเมืองหวง ทำให้เขารู้สึกถึงพลังคุกคามจากสิ่งมีชีวิตที่ใหญ่มหึมาอย่างแท้จริง!