บทที่ 769

มีชายสวมชุดเกราะสีเงิน มีรูปร่างหน้าตาสง่างาม

“ข้าน้อยผู้ใต้บังคับของแม่ทัพหนุ่มอู๋ หลิวกวนซาน คารวะท่านที่ปรึกษา!”

หวังหยวนรู้สึกโล่งใจที่คนที่มาเป็นคนของอู๋หลิง

ในราชสำนักต้าเย่ทั้งหมด หวังหยวนคนเดียวที่สามารถไว้วางใจได้คืออู๋หลิง เขาไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น!

ขนาดเสนาการฝ่ายซ้ายเขายังไม่เชื่อใจเลย!

“ข้าไม่ใช่ท่านที่ปรึกษาอีกต่อไป ต่อจากนี้ไปเรียกข้าว่าหวังหยวนเถอะ”

หวังหยวนยิ้ม เนื่องจากชื่อเสียงของเขาในฐานะท่านที่ปรึกษา จึงสร้างปัญหาให้เขามากมาย

อย่างน้อยเริ่มจากตำแหน่งที่ปรึกษานี้ เขาก็คงจะถูกราชสำนักเกรงกลัว

ณ จุดนี้ เขาไม่มีวันสงบสุขอีกต่อไป

“ท่านที่ปรึกษาพูดเล่นไปแล้ว ท่านจะเป็นท่านที่ปรึกษาของเราตลอดไป!”

“ท่านที่ปรึกษา เชิญ!”

หลิวกวนซานให้ความเคารพอย่างมาก และยังเป็นคนจูงม้าของหวังหยวนเองอีกด้วย

“แม่ทัพหลิว ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้ ท่านเป็นแม่ทัพในกองทัพ จะมาจูงม้าข้าได้อย่างไร” หวังหยวนรีบหยุดเขา

"ไม่ขอรับ! แม่ทัพหนุ่มอู๋เคยบอกไว้ว่าเมื่อเจอท่านก็เหมือนได้เจอเขา ท่านที่ปรึกษาอย่าปฏิเสธเลยนะขอรับ!"

หลิวกวนซานตอบกลับทันที ด้วยท่าทีที่เคารพยกย่องเป็นอย่างยิ่ง

หวังหยวนถอนหายใจและไม่พูดอะไรอีก เขาจูงม้าเข้าไปในค่ายทหาร

มาถึงค่ายทหารตั้งอยู่ข้างหน้า

หลังจากเข้าไปในค่ายทหารแล้ว หลิวกวนซานก็จัดที่พักหวังหยวนทันที จากนั้นจึงให้คนไปจัดอาหารและเชิญหวังหยวนนั่ง

“ท่านที่ปรึกษา เชิญนั่ง”

“ท่านแม่ทัพหลิว อย่าทำเช่นนี้ เกรงใจกันเกินไปแล้ว ข้าไม่ได้เป็นที่ปรึกษามานานแล้ว ถึงข้าจะเป็นที่ปรึกษา ข้าก็มีตำแหน่งแค่ขั้นเดียว”

หวังหยวนยิ้มและนั่งลงทางด้านซ้าย

เมื่อหลิวกวนซานได้เห็นเช่นนี้ เขาก็ทำได้แต่ยอมแล้วจึงเริ่มเลี้ยงอาหาร ได้ หวังหยวนเขาก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นมาก

“ท่านที่ปรึกษา กลับมาครั้งนี้ ที่ราชสำนักหวงท่านคงลำบากมากใช่หรือไม่?”