บทที่ 770

หวังหยวนก็คิดถึงเรื่องนี้เช่นกัน แต่ถ้าเขาจะกลับต้าเย่ เขาจะต้องผ่านที่นี่

เขาไม่สนิทกับโฮ่วจือหยวนผู้นี้ แต่เขาเองก็ไม่อยากไปเจอด้วย!

หากอยากจะผ่านกองทัพที่แข็งแกร่งถึงเก้าหมื่นนายนาย เกรงว่าจะต้องใช้วิธีการบางอย่างแล้ว!

หลังจากเลี้ยงอาหารเสร็จ หวังหยวนก็กลับไปพักผ่อน

ต้าหู่, ถังหม่าง และเกาเล่อกำลังนั่งอยู่ในกระโจมที่หวังหยวนพักอยู่ ทุกคนมีสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล

“พี่หยวน เราควรทำอย่างไรกับโฮ่วจือหยวนดี? ข้าเกรงว่าเขาอาจจะไม่ปล่อยเราไปจริง ๆ ก็ได้”

ในเวลานี้ต้าหู่พูดออกมาด้วยสีหน้ากังวล

หวังหยวนพยักหน้า “นั่นก็จริง ข้าเกรงว่าจะผ่านมันไปไม่ได้ด้วยวิธีปกตินี่สิ”

“แต่ก็ไม่มีอะไรแน่นอน บางทีเขาอาจจะไม่อยากคุยกับข้า”

เกาเล่อสูดหายใจเข้าลึก ๆ สถานการณ์ในต้าเย่เขาย่อมรู้ดี เขาได้ตรวจสอบสถานการณ์ของหวังหยวนแล้วและรู้ว่าราชสำนักไม่พอใจกับหวังหยวน และแม้แต่จักรพรรดิก็ยังสงสัยหวาดระแวงในตัวเขา

ดังนั้นหากเป็นเชื้อพระวงศ์ เกรงว่าจะผ่านไปได้ยากยิ่งนัก

“พี่หยวน เขาไม่ปล่อยพวกเราไป มันเป็นแค่ปัญหาทางขั้นตอน นอกเหนือจากนั้น เขาไม่มีเหตุผลที่จะลงมือกับพวกเรา!”

“เขาจะถ่วงเวลาหาแผนสำรองแน่ ดังนั้น... เราต้องออกจากชายแดนให้เร็วที่สุด!”

“เราให้โอกาสเขาหาทางจัดการเราไม่ได้เด็ดขาด!”

ความคิดของเกาเล่อเหมือนกับหวังหยวน!

ที่จริงสิ่งต่าง ๆ เปลี่ยนแปลงไปได้ตลอด!

ดังนั้นรีบหนีออกไปซะดีกว่า!

แต่นี่มันยากยิ่งกว่ายากเสียอีก!

“พรุ่งนี้ไปเยี่ยมชมค่าย แล้วดูกันว่าโฮ่วจือหยวนคนนี้เป็นอย่างไร”

หวังหยวนถอนหายใจ รู้สึกหดหู่มาก

ท้ายที่สุดแล้ว เขายังเป็นคนต้าเย่ ตัวเองจะกลับบ้านถึงได้ยากเย็นเช่นนี้!

นี่ทำให้เขารู้สึกหดหู่ใจเล็กน้อยอย่างช่วยไม่ได้!

คนทั้งสามที่ได้ยินก็พยักหน้า ตอนนี้ก็คงทำได้แค่นี้เท่านั้น

เช้าวันรุ่งขึ้น หลิวกวนซานพาหวังหยวนไปที่กระโจมด้านหลัง ไปพบกับโฮ่วจือหยวน