บทที่ 774

หวังหยวนยังย่างกระต่ายต่อ แต่ในตอนนี้เสียงกรีดร้องดังมาจากอีกทางหนึ่ง ถังหม่างยัดเนื้อคำสุดท้ายเข้าปากแล้วจิบเหล้าหนึ่งอึก

“พี่หยวน ข้าไปสักประเดี๋ยว เดี๋ยวมา!”

เมื่อพูดจบ ถังหม่างก็ออกไปมุ่งหน้าไปตามทิศทางของเสียงที่ดังขึ้น

หวงเจียวเจียวยิ่งวิตกกังวลมากขึ้นไปอีก!

ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขามีแค่ห้าสิบกว่าคนเท่านั้น และไม่ได้มีส่วนสำคัญอะไรต่อต้าเย่เลยสักนิด!

ยิ่งไปกว่านั้น จักรพรรดิต้าเย่อยากจะฆ่าเขา สำหรับเขานี่เป็นสถานการณ์ที่ต้องตายอย่างแน่นอน!

“พี่หยวน จะไม่เป็นอะไรจริง ๆ เหรอ?”

หวงเจียวเจียวกระเถิบไปข้าง ๆ หวังหยวนดึงแขนเสื้อเขาเบา ๆ และถามด้วยความกังวล

“ไม่ต้องห่วง ข้าผ่านเรื่องแบบนี้มาเยอะ ไม่เป็นไรหรอก”

“ยิ่งกว่านั้น ข้ารู้อยู่แล้วว่าจะมีการซุ่มโจมตี ข้าจึงชะลอความเร็วลง พักที่นี่แล้วปล่อยให้พวกเขาเข้ามาฆ่าข้า”

หวังหยวนพูดอย่างช้า ๆ ตอนที่ออกจากชายแดน หวังหยวนให้ต้าหู่และถังหม่างเตรียมพร้อม ท้ายที่สุดพวกเขาไม่กล้าฆ่าเขาอย่างเปิดเผย แต่ต้องมีคนมากมายที่อยากจะมาลอบฆ่าเขา!

หวังหยวนไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ!

อย่างไรก็ตาม การฆ่าเขาอาจไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้น!

"เฮ้อ...อยู่ที่แคว้นหวงดีกว่า..."

“พี่หยวน ทำไมไม่รับพี่สาวทั้งสองคนแล้วไปอยู่ที่แคว้นหวงด้วยกันเล่า?”

หวงเจียวเจียวพูดแบบนี้ เพราะนางกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของหวังหยวน!

ท้ายที่สุดแล้ว ราชสำนักหวงเองก็อยากจะฆ่าหวังหยวน!

นี่เป็นเรื่องตลกเลยสิ้นดี!

หวังหยวนยิ้มและพูดว่า "ข้ารู้ว่าเจ้าหมายความว่าอะไร สำหรับเราที่จะไปอยู่ที่แคว้นหวงมันง่าย แต่เพื่อน ๆของข้าเหล่านี้ล้วนเกิดที่ต้าเย่นี้ ถ้าข้าจากไป พวกเขาต้องไม่ปลอดภัยอย่างแน่นอน!"

“อีกอย่างการหนี...ไม่ใช่คำตอบ”