บทที่ 773

เขาไม่อยากยอมสักหน่อย!

“หวังหลาง ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ เจ้าคิดว่าเบื้องบนเกลียดข้า ดังนั้นเจ้าจึงอยากจะจัดการข้าแทนเบื้องบน แต่เจ้าคิดว่าข้ามันตัวคนเดียวในราชสำนักจริงรึ ฝั่งเสนาธิการฝ่ายซ้าย พวกเขาจะทำทุกอย่างเพื่อข้า ยังมีอู๋หลิงอีก”

“แม้ว่าเจ้าจะฆ่าข้า และต้าเย่เลือกที่จะต่อสู้กับราชสำนักหวง แต่ในอนาคตก็เลี่ยงไม่ได้ที่เสนาธิการฝ่ายซ้ายจะจัดการเจ้า!”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ หวังหลางก็นั่งลงบนที่นั่งของเขา และล้มเลิกความคิดในใจแล้ว!

ท้ายที่สุดแล้ว ฝั่งเสนาธิการฝ่ายขวาก็ไม่มีอำนาจล้นฟ้า แม้ว่าฝ่าบาทจะเกลียดหวังหยวน แต่ก็ยังมีเสนาธิการฝ่ายซ้ายคอยควบคุมไว้อยู่

หากวันหนึ่งฝั่งเสนาธิการฝ่ายซ้ายเข้าครองราชสำนัก หากเขาสังหารหวังหยวน พวกเขาจะรู้สึกแค้นใจอย่างแน่นอน!

โดยเฉพาะอู๋หลิง!

หากสงครามเริ่มขึ้น เขาจะเป็นแม่ทัพใหญ่ และตัวเองเป็นรองแม่ทัพ เมื่อถึงเวลา...

จะเป็นหรือตายก็อยู่ในกำมือของเขา!

เมื่อคิดเช่นนี้ จู่ ๆ เขาก็ไม่มีแรงจะโบกมือขึ้นมา

“หวังหยวน เจ้าไปซะ!”

หวังหยวนยิ้มเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนี้

ตอนออกจากค่ายจากที่นี่ แม้ว่าจะน่าตกใจแต่ก็ไม่มีอันตรายอะไร แต่หวังหยวนรู้ว่าการเดินทางครั้งนี้จะไม่ง่ายอย่างแน่นอน ดังนั้นเขาจึงไม่เลือกเดินทางถนนเส้นหลัก แต่เป็นถนนเล็กแทน!

ระหว่างทาง หวังหยวนกระซิบคำพูดอะไรบางอย่างกับถังหม่างกับต้าหู่ และทั้งสองก็รีบไปเตรียมการทันที!

หวังหยวนไม่ใช่คนที่ถูกฆ่าได้ง่าย ๆ ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าแตะต้องเขาอย่างเปิดเผย แต่...

แต่แอบแตกต่างอยู่บ้าง!

ในเวลาพลบค่ำ พระอาทิตย์ตกดิบ ลึกเข้าไปในป่าไผ่

หวังหยวนและคนอื่น ๆ รวมตัวกันรอบกองไฟ ย่างกระต่ายที่เพิ่งล่ามา

กลิ่นหอมยั่วยวนเตะจมูก

หวงเจียวเจียวอดไม่ได้ที่จะสูดกลิ่นและพูดว่า “ว้าว กลิ่นหอมมากเลย!”

หวังหยวนหยิบเครื่องปรุงรสออกมาจากกระเป๋าของเขา โรยบนเนื้อกระต่าย แล้วพลิกกลับไปกลับมา เสียงเนื้อฉ่ำ ๆ ที่ย่างดังฉ่ารวมเครื่องปรุงรสโรยส่งกลิ่นร้อนแรงทันที กลิ่นหอมอบอวลไปในอากาศ!

เกาเล่อที่อยู่ด้านข้างเห็นฉากนี้แล้วก็อดไม่ได้ที่จะถามด้วยความประหลาดใจ "พี่หยวน เจ้าโรยอะไร ดูแปลกมาก แต่มีกลิ่นหอมมากเลย!"