บทที่ 793

หลังจากที่เหตุการณ์นี้สงบลงแล้ว เขาก็จะต้องตายแน่นอน!

แต่เมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ เขาก็ยังคงดูไม่กังวล

หรือควรจะบอกเขา...

ผิดพลาดแล้วก็ปล่อยให้เป็นไปตามยถากรรม ให้เขาใช้ชีวิตให้เพลิดเพลินในวาระสุดท้ายดีหรือไม่?

หวังหยวนไม่รู้ว่าหยางเฟิ่งกั๋วมาแล้ว เพราะกำลังง่วนอยู่กับการสร้างอาวุธลับ ตามความทรงจำของเขา!

นี่คือกุญแจสำคัญในการออกจากเมืองซ่างจิงของเขา!

ในเวลานี้หยางเฟิ่งกั๋วกระแอมเบา ๆ จากนั้นพูดด้วยรอยยิ้ม “สวัสดีท่านหวังหยวน”

หวังหยวนจึงสังเกตเห็นว่ามีชายชราคนหนึ่ง เดินมาถึงลานบ้านแล้ว

เมื่อเห็นเช่นนี้ หวังหยวนก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เขามีท่าทางไม่ธรรมดา และมีรัศมีของผู้สูงศักดิ์ในทุกท่วงท่า

คนผู้นี้...

จะต้องอยู่ในตำแหน่งที่สูงศักดิ์!

“ท่านผู้เฒ่าท่าทางไม่ธรรมดา หากเดาไม่ผิด เกรงว่าจะอยู่ในตำแหน่งสูงส่ง และคนเดียวที่จะมาหาข้าด้วยท่าทางเช่นนี้ได้ ก็คือเสนาบดีฝ่ายซ้าย ดังนั้นท่านคือเสนาบดีฝ่ายซ้าย ใช่หรือไม่?”

หวังหยวนพูดการคาดเดาของตัวเองด้วยรอยยิ้ม

หลังจากที่หยางเฟิ่งกั๋วได้ยินดังนั้น เขาก็หัวเราะทันที

“ข้าได้ยินมานานแล้วว่าท่านหวังหยวนเป็นอัจฉริยะ แล้วท่านก็เดาได้ถูกต้องจริง ๆ ข้าคือหยางเฟิ่งกั๋ว”

เมื่อหยางเฟิ่งกั๋วอยู่ต่อหน้าหวังหยวน เขาไม่ได้สนใจว่าอีกฝ่ายต้องมีตำแหน่งทางการที่ยิ่งใหญ่

ไม่ว่าในกรณีใด หวังหยวนก็มีส่วนสนับสนุนกลยุทธ์มากมายให้ราชสำนัก และช่วยอู๋หลิงปราบปรามกลุ่มกบฏ คราวนี้เขาถูกส่งไปที่เมืองหวงในฐานะทูต ซึ่งทำให้เขาได้รับความชื่นชมอย่างมาก!

ดังนั้นไม่ว่าตำแหน่งทางการจะเป็นอย่างไร ความเคารพก็คือความเคารพ!

สิ่งที่เขาเคารพคือพรสวรรค์และคุณธรรมของหวังหยวน!

หวังหยวนรีบพูดก่อนว่า “หวังหยวนขอทำความเคารพท่านเสนาบดีฝ่ายซ้าย”