บทที่ 794

คำพูดเหล่านี้เหมือนกับคำพูดของกบฏที่มีโทษร้ายแรง!

หากแพร่งพรายออกไป ฮ่องเต้จะโกรธมากถ้ารู้เรื่องนี้ และเขาอาจจะถูกตัดหัวเลยก็ได้!

“พี่หยาง พูดตามตรง ข้ารู้สึกประหลาดใจมากที่ท่านพูดเช่นนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะความจริงใจ ก็คงไม่พูดเช่นนี้ออกมา”

“แต่ข้ารู้อยู่แล้วว่าเมื่อข้ากลับมา ผลจะเป็นอย่างไร แต่ข้าก็ยังกลับมา เพราะครอบครัวของข้าอยู่ในต้าเย่ ถ้าข้าไม่กลับมา พวกเขาอาจต้องทุกข์ทรมานแสนสาหัส”

“ยิ่งกว่านั้น ข้ามั่นใจว่าข้าสามารถออกจากเมืองซ่างจิงได้”

หลังจากพูดจบ หวังหยวนก็หัวเราะ หยางเฟิ่งกั๋วจึงประหลาดใจมาก

“สหายน้อยหวัง เจ้า... เจ้ามีวิธีออกไปจากที่นี่หรือ?”

“จะเป็นไปได้อย่างไร!!”

เขารู้จักฮ่องเต้ดีที่สุด ฮ่องเต้จะไม่มีทางปล่อยหวังหยวนไป!

“ฮ่าฮ่า คนเราย่อมมีแผนอันชาญฉลาดเป็นของตัวเอง ให้ข้าลองจัดการเองเถอะขอรับ”

หวังหยวนยิ้มและไม่พูดอะไรอีก โดนไม่ได้บอกว่าเขาจะออกจากเมืองซ่างจิงอย่างไร

แต่หยางเฟิ่งกั๋วรู้สึกประหลาดใจ แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าเหตุใดหวังหยวนถึงมั่นใจถึงเพียงนี้ แต่เขาก็ยังเลือกที่จะเชื่อมัน

เพราะหวังหยวนสามารถรอดกลับมาได้ หลังจากไปเยือนราชสำนักเมืองหวง ทั้งยังได้ยศอ๋องเป่ยหลิงกลับมาด้วย!

เกรงว่าจะมีคนไม่มากในแผ่นดิน ที่มีความสามารถเป็นเลิศเช่นนี้!

“ถ้าเป็นเช่นนั้นก็ดี แต่ว่า... เจ้าวางแผนจะทำอะไร?”

หยางเฟิ่งกั๋วรีบถาม เขายังคงหวังว่าหวังหยวนจะมีส่วนช่วยต้าเย่ได้

แต่เขารู้สึกอายเกินกว่าจะพูด เขาจึงถามหวังหยวนเรื่องแผนการ

“จะกลับบ้านไปใช้ชีวิตอย่างสงบ ข้าจะมีแผนการอะไรได้ พี่หยางยังอยากให้ข้าเข้าร่วมราชสำนักหรือ?”

คำพูดของหวังหยวนทำให้หยางเฟิ่งกั๋วถอนหายใจทันที

ใช่แล้ว!

ร่วมกันก่อตั้งราชสำนัก...