บทที่ 805

ใบหน้าขอทานตัวน้อยเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เขามอบเงินทั้งหมดให้หวังหยวนอย่างตื่นเต้น และพูดด้วยรอยยิ้มว่า “พี่หวัง พี่เก่งมากจริง ๆ!”

“เงินพวกนี้ ข้าให้เจ้า!”

หวังหยวนไม่ได้รับเงินมา แต่กลับมองขอทานตัวน้อยด้วยรอยยิ้มแล้วพูดเบา ๆ ว่า “เอาเงินพวกนี้ไปซื้อเนื้อวัวแล้วมาทำลูกชิ้นเนื้อต่อไป”

เมื่อขอทานตัวน้อยได้ยินเช่นนั้นก็ตกใจมาก

“เงินทั้งหมดที่หามาได้จะเอาไปซื้อเนื้อวัวหมดเลยหรือ นี่คือเงินสิบตำลึงเชียวนะ…”

“แน่นอนซิ แค่หาเงินก็พอแล้วหรือ?”

หวังหยวนพูดด้วยรอยยิ้ม “รีบไปเร็วเข้า พรุ่งนี้เราจะขายลูกชิ้นเนื้อที่นี่ต่อไป วันนี้เปิดตลาดแล้ว พรุ่งนี้จะมีคนมาซื้อลูกชิ้นเนื้อวัวที่นี่มากขึ้นแน่นอน”

เมื่อขอทานตัวน้อยเห็นหวังหยวนยืนกราน เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธ แต่พยักหน้าและตกลง จากนั้นจึงรีบวิ่งไปร้านขายเนื้อเพื่อซื้อเนื้อ!

เนื่องจากมีประสบการณ์ครั้งแรกแล้ว ดังนั้นความสามารถในการทำลูกชิ้นจึงพัฒนาขึ้นมากในวันถัดมา!

ขอทานตัวน้อยสามารถทำตามขั้นตอนทั้งหมดที่หวังหยวนสอนเขาด้วยตัวเอง!

ในไม่ช้า ลูกชิ้นเนื้อสดใหม่ก็ออกมาจากเตา

คราวนี้ เนื่องจากมีลูกชิ้นจำนวนเยอะมาก ขอทานตัวน้อยและหวังหยวนจึงผลักเกวียนไปที่ว่างในเทศบาล

“ทุกท่านเชิญเข้ามาดู เชิญเข้ามาลิ้มรสลูกชิ้นเนื้อที่ทำสดใหม่ออกจากเตา!”

ทันทีที่ขอทานตัวน้อยตะโกน ผู้คนมากมายก็รวมตัวกันอย่างรวดเร็ว พวกเขาแทบรอไม่ไหวที่จะซื้อลูกชิ้นเนื้อ บางคนเพิ่งจ่ายเงินแล้วเริ่มกินอยู่ข้าง ๆ ทันที!

หลังจากนั้นไม่นาน ก็ได้ทำเงินได้เกือบยี่สิบตำลึง!

ใบหน้าของขอทานตัวน้อยเต็มไปด้วยรอยยิ้มเบิกบาน เขาโชคดีจริง ๆ ที่ได้เงินจำนวนนี้!

เมื่อชายในชุดร่ำรวยจากระยะไกลเห็นฉากนี้แล้วอิจฉามาก!

กิจการดีขนาดนี้ หากตัวเองทำเองล่ะก็ จะต้องได้เงินเยอะแน่นอน!