บทที่ 825

หวังหยวนหัวเราะและเชิญพวกเขานั่งลง แล้วพูดอย่างใจเย็น “ถ้าน้องไป๋ชอบ ข้าให้สิ่งนี้กับเจ้าได้นะ”

แค่แก้วชิ้นเดียว ในโกดังยังมีเก็บอีกเยอะ!

หวังหยวนยังไม่ได้นำมันไปประมูลด้วยซ้ำ!

ไป๋เฟยเฟยที่ได้ยินก็ตกใจเล็กน้อย

ของชิ้นนี้มีราคาอย่างน้อยสองสามร้อยตำลึงทอง การยกให้เขานั้นมันออกจะฟุ่มเฟือยเกินไป

“ครั้งก่อนบุญคุณของน้องไป๋ ข้ารู้สึกขอบคุณในความมีน้ำใจของเจ้าเสมอ ข้าเคยบอกไปแล้วว่าข้าติดหนี้บุญเจ้ามาก ไม่ต้องพูดถึงโต๊ะคริสตัลตัวเล็ก ๆ นี้เลย ไม่ว่าโต๊ะคริสตัลกี่โต๊ะก็ไม่สำคัญ!”

หวังหยวนรู้สึกซาบซึ้งใจจริง ๆ หากไม่ใช่เพราะนาง หลี่ซื่อหานและคนอื่น ๆ ก็คงไม่ได้กลับไปที่หมู่บ้านต้าหวังอย่างปลอดภัย

เช่นเดียวกับที่เขาว่าไว้ โต๊ะคริสตัลธรรมดา ๆ นับว่าเป็นอะไรได้!

"ฮ่าฮ่าฮ่า พี่หวังเป็นคนที่มีคุณธรรมจริง

ๆ ข้าขอนับถือ แต่...พี่หวังยังจำได้ใช่ไหมว่าตอนที่เจ้าไป เจ้าบอกว่าเจ้าจะให้โอกาสตระกูลไป๋ข้า!"

ไป๋เฟยเฟยยังไม่ลืมเรื่องนี้ สิ่งที่นางต้องการมากที่สุด คือให้หวังหยวนเข้าร่วมกับตระกูลไป๋!

เพียงแต่...

ถ้าหวังหยวนไม่มีแผนอื่น บางทีเขาอาจจะเข้าร่วมได้ แต่ตอนนี้เกรงว่าเขาจะไม่สามารถเข้าร่วมตระกูลไป๋ได้!

“น้องไป๋ ข้าเกรงว่าข้าคงไม่อาจรักษาสัญญาไว้ได้”

หวังหยวนพูด ทำให้ไป่เฟยเฟยนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง

“เจ้าหมายความว่าอะไร” ไป่เฟยเฟยรีบถาม

หวังหยวนหายใจเข้าลึก ๆ และยิ้ม “ครั้งนี้ทำให้ข้าเข้าใจเรื่องหนึ่ง คนหนุนหลังมีอำนาจแค่ไหน ก็ไม่เท่ากับข้าที่มีอำนาจในมือเอง”

ทันทีที่พูดออกไป ไป๋เฟยเฟยก็ตกใจมาก!

เขาย่อมเข้าใจอยู่แล้วว่าคำพูดของหวังหยวนหมายความว่าอะไร!

“พี่หวัง เจ้า... กำลังวางแผนยึดครองใต้หล้าอยู่หรือ?”

ไป๋เฟยเฟยตกใจเล็กน้อย นี่คือผลลัพธ์ที่เขาไม่อยากเห็นที่สุด!

หวังหยวนรีบส่ายหน้า