บทที่ 853

“แน่นอนว่าเราจะคิดค่าธรรมเนียมหนึ่งในสิบส่วนของราคาประมูลด้วย”

หลังจากที่หวังหยวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พยักหน้าและตอบตกลง

“ตกลง ไม่มีปัญหา”

“ทว่าหากข้าประมูลได้มากกว่านี้ พวกท่านจะให้สิทธิพิเศษข้าหรือไม่?”

เมื่อได้ยินดังนั้น ใบหน้าของผู้ดูแลก็สดใสขึ้นอย่างอดไม่ได้ทันที

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความกระตือรือร้น และถามอย่างแทบจะอดใจรอไม่ไหวว่า “ไม่ทราบว่าคุณชายต้องการประมูลอีกเท่าไหร่หรือขอรับ?”

“หกใบกระมัง”

หวังหยวนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ใบหน้าของผู้ดูแลก็ดูมีความสุขมากยิ่งขึ้น!

เขาพยักหน้าอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ถามอย่างไม่อดทน “เช่นนั้นแก้วคริสตัลใบอื่น ๆ ของคุณชายมีสีและลักษณะเช่นนี้เหมือนกันหรือไม่?”

“แน่นอนว่าเหมือนกันหมด”

หวังหยวนกล่าวตามความจริง

“ฮ่าฮ่า หากเป็นเช่นนี้ ข้าก็จะไม่คิดค่าธรรมเนียมแก้วคริสตัลหนึ่งใบของท่าน ท่านคิดว่าเช่นนี้เป็นอย่างไรเล่า?”

“ตกลง”

หวังหยวนกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“เช่นนั้นไม่ทราบว่าคุณชายต้องการให้ราคาเริ่มต้นอยู่ที่เท่าไหร่?”

หลังจากหวังหยวนคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ตอบเบา ๆ “เช่นนั้นก็ตีเป็นเงินห้าหมื่นเหรียญทองแล้วกัน”

หลังจากเจรจาตกลงกันเรียบร้อยแล้ว ผู้ดูแลพยักหน้าด้วยรอยยิ้มและพูดอย่างสุภาพกับหวังหยวน “เอาล่ะ ไม่มีปัญหา เช่นนั้นก็ขอเชิญคุณชายนำสิ่งของออกมาเถอะ”

หวังหยวนพยักหน้าและสั่งให้ต้าหู่กลับไปเอาแก้วคริสตัลที่โรงเตี๊ยม