บทที่ 904

ทันทีที่จักรพรรดิซิงหลงถามคำถามนี้ ทำให้ไป๋เหยียนเฟยตกใจจนอึ้งไปเลย!

คำถามนี้...

นางตกใจมากจนหน้าซีด และทรุดตัวลงกับพื้นทันที

“ฝ่าบาท...พระองค์...ทำไมถึงถามอย่างนั้นล่ะเพคะ ใครจะเป็นรัชทายาท? ฝ่าบาทคือผู้กุมอำนาจสูงสุด! ผู้หญิงอย่างหม่อมฉันจะไปก้าวก่ายได้อย่างไร”

ไป๋เหยียนเฟยรู้ว่าฝ่าบาทต้องสงสัยนางแน่!

ไม่อย่างนั้นคงไม่ถามคำถามแบบนี้ออกมาหรอก!

พูดตามตรง ไป๋เหยียนเฟยก็รู้ดีว่าทำไมฝ่าบาทถึงได้ระแวงนัก ตอนนี้ในราชสำนักมีคนพูดว่ารัชทายาทควรเป็นลูกชายของนาง และก็มีคนบอกว่ารัชทายาทควรเป็นลูกของพระสนมเสียนกุ้ยเฟย

นั่นเป็นสาเหตุที่ฝ่าบาทมาสอบสวน!

แต่พูดตามตรง นางไม่เคยก้าวก่ายเรื่องราชสำนักเลย!

ทันทีที่พูดจบ จักรพรรดิซิงหลงก็พ่นหายใจอย่างไม่สบอารมณ์

“จริงหรือ? ฮองเฮาเป็นตัวตั้งตัวตีในงานบริหารของราชสำนัก น่าขำจริง ๆ ที่บอกว่าไม่มีความคิดเช่นนั้น!”

"บอกมาเถอะ ข้าจะฟังความคิดเห็นของเจ้า และดูว่าใครเหมาะสมสำหรับตำแหน่งรัชทายาท!"

จักรพรรดิซิงหลงหายใจฮึดฮัดอย่างไม่สบอารมณ์ เขาจะบีบให้ฮองเฮาพูดออกมาไม่ว่าอะไรก็ตาม!

ไม่ใช่แค่ฮองเฮาเท่านั้น แต่ยังเป็นพระสนมเสียนกุ้ยเฟยด้วย!

เขาอยากจะบีบให้พูดออกมาให้หมด!

ให้พวกเขารู้ว่าใครเป็นเจ้าของโลกใบนี้!

สีหน้าของฮองเฮาซีดเป็นอย่างยิ่ง มาพลอยถูกพาลใส่แบบนี้นางรำคาญใจนัก!

แต่นางไม่ไร้สมองขนาดนั้น พอคิดได้ ก็ค่อย ๆ พูดว่า “ฝ่าบาท...เรื่องนี้...หม่อมฉันไม่รู้จะพูดอย่างไรจริง ๆ หากให้หม่อมฉันพูดตามจริง ไม่ว่าใครจะเป็นรัชทายาทเขาล้วนเป็นโอรสของฝ่าบาท”

“พระดำริของฝ่าบาทคือที่สุดเพคะ…”