ตอนที่ 905
บทที่ 905
September 18, 2026
ไป๋เหยียนเฟยรู้ว่าฝ่าบาทเตือนนาง และให้นางเตือนตระกูลไป๋!
แต่นางกระพริบตาแล้วถามอีกครั้ง
“ฝ่าบาท หม่อมฉันมีคำพูดที่ไม่รู้ว่าควรจะพูดหรือไม่?”
หลังจากพูดเช่นนั้น จักรพรรดิซิงหลงก็นิ่งไปอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยังพยักหน้าและพูดว่า “ว่ามาสิ”
ไป๋เหยียนเฟยจึงกล่าวต่อไปว่า “ฝ่าบาท หม่อมฉันยังรู้ว่าในบรรดาองค์ชายทั้งห้านั้น นอกจากองค์ชายห้าที่เพิ่งประสูติ และยังเร็วเกินไปที่จะเอ่ยถึง ส่วนองค์ชายอีกสี่องค์ล้วนฉลาดอย่างยิ่ง ในหมู่พวกเขา องค์ชายใหญ่หย่งเอ๋อร์ เขาเป็นอัจฉริยะที่หาได้ยากยิ่งในรอบพันปี”
“ฝ่าบาททรงสั่งสอนให้เขาเป็นองค์รัชทายาทในอนาคตมิใช่หรือ? ตอนนี้ข้าราชบริพารอยากแต่งตั้งรัชทายาท ฝ่าบาทเองก็ทรงคิดที่จะแต่งตั้งหย่งเอ๋อร์เป็นรัชทายาทอยู่แล้ว ทำไม...ไม่ใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้แต่งตั้งรัชทายาทล่ะเพคะ?”
คำพูดของไป๋เหยียนเฟยดูเหมือนจะพูดเพื่อหย่งเอ๋อร์
แต่ที่จริงแล้ว นางรู้จักและเข้าใจคนอย่างซิงหลงเป็นอย่างดี!
เขาไม่ชอบฟังสิ่งที่คนอื่นพูด!
เขาหัวแข็ง เอาแต่ใจ ถ้ามีคนกดดัน เขาจะคิดว่าเป็นการสมรู้ร่วมคิด!
เขาต้องตัดสินใจทุกอย่างด้วยตัวเขาเอง ถึงแม้การตัดสินใจจะเหมือนกับการตัดสินใจของคนอื่นทุกอย่าง เขาก็ต้องตัดสินใจด้วยตัวเอง
แทนที่จะถูกคนอื่นผลักดัน!
การพูดแบบนี้เป็นการหว่านเมล็ดพันธุ์ความสงสัยไว้ในหัวใจของจักรพรรดิซิงหลง!
ให้เขารู้ว่าคนที่อยากได้ตำแหน่งองค์รัชทายาทไม่ใช่เขา แต่เป็นหย่งเอ๋อร์!
อีกนัยหนึ่ง!
พระสนมเสียนกุ้ยเฟย!
ตระกูลเซิ่ง!
ทันทีที่พูดจบ สีหน้าของจักรพรรดิซิงหลงก็เปลี่ยนไปทันที!