บทที่ 940

หัวหน้าขันทีในวังหลวงมาหาอู๋หลิงและกล่าวด้วยความเคารพ “แม่ทัพอู๋ ฝ่าบาททรงเรียกท่านเข้าวัง”

อู๋หลิงสูดหายใจเข้าลึก แล้วพยักหน้า

“ได้!”

ระหว่างทางเข้าไปในวัง อู๋หลิงรู้สึกได้ถึงความรู้สึกบางในหัวใจของเขา พูดตามตรง เขาเข้าวังมานับครั้งไม่ถ้วน และทุกครั้ง เขาไม่เคยรู้สึกเช่นนี้เลย

ตอนนี้จักรพรรดิซิงหลงอยู่บนเตียงรอความตาย จะเป็นหรือตายขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้น

แต่เขา...

รู้สึกซับซ้อนอยู่ในใจเล็กน้อย

ถ้าเป็นเพราะความแค้นที่อยู่ในใจ เขาย่อมหวังให้จักรพรรดิซิงหลงตายนับร้อยนับพันครั้งไปสักการะดวงวิญญาณบิดาของเขาที่อยู่สวรรค์!

แต่ในฐานะขุนนาง เขารู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อยที่เป็นเช่นนี้

ท้ายที่สุด นี่คือจักรพรรดิของต้าเย่!

จักรพรรดิที่แท้จริง!

ถ้าเขาตาย มันจะไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับต้าเย่

ข่าวดี!

ฮองเฮาขึ้นมาเป็นผู้สำเร็จราชการ เขาก็รู้เรื่องนี้

หากผู้หญิงมีส่วนร่วมในราชกิจของราชสำนัก เกรงว่าต้าเย่นี้จะวุ่นวายยิ่งกว่านี้!

เดิมที ท่าทีของจักรพรรดิซิงหลงในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ ได้ก่อให้เกิดความวุ่นวายในต้าเย่ ตอนนี้เรื่องราวมาถึงขั้นนี้แล้ว เรื่องราวรุนแรงบานปลายกว่าครั้งก่อนด้วยซ้ำ

เหมือนกับ...

ทั้งลมฝนถล่มใส่ศาลา ในระหว่างนั้นไม่รู้เมื่อไรจะพังทลายลงมาเมื่อไหร่

ในฐานะลูกชาย เขาอยากให้จักรพรรดิซิงหลงตายเพื่อล้างแค้นที่ฆ่าพ่อของเขา

อย่างไรก็ตาม ในฐานะลูกชายของอู่มู๋แม่ทัพผู้จงรักภักดี กลับรู้สึกเหมือนมีอะไรติดอยู่ในใจ

“เห้อ…”

เขาถอนหายใจยาวพร้อมกับแววตาที่ดูสับสน

“ฝ่าบาทรอท่านอยู่ในห้องทรงพระอักษร”

หลังจากขันทีพาอู๋หลิงไปที่ห้องทรงพระอักษรแล้ว ก็ถอยออกไปทันที

อู๋หลิงสูดหายใจลึก แล้วเดินเข้าไป