บทที่ 944

อู๋หลิงยืนอยู่ด้านนอกประตู ด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนมาก!

ที่ฮ่องเต้ซิงหลงเป็นเช่นนี้ เขาย่อมรู้ดีว่าเพราะเหตุใด!

พระองค์มีสุขภาพไม่ดีอยู่แล้ว แต่เพื่อทำให้ฮองเฮามีอำนาจ จึงเต็มใจที่จะฝืนร่างกายอย่างหนัก ไม่ยอมปล่อยให้วาระสุดท้ายผ่านไปอย่างสงบ

อู๋หลิงถอนหายใจ มองห้องตำราหลวงที่ปิดลง แล้วโค้งคำนับ

แต่ในใจของเขายังคงสับสนมาก!

“ท่านพ่อ... ลูกควรจะเลือกทางไหนดีขอรับ?”

ก่อนที่พ่อของเขาจะเสียชีวิต เขาอุทิศตนปกป้องต้าเย่ให้สงบสุข ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

หากพ่อของเขาอยู่ที่นี่ คงจะยอมรับเงื่อนไขของฮ่องเต้ซิงหลงโดยไม่ลังเลเป็นแน่

ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรอีก พ่อของเขาจะต้องปกป้องต้าเย่

เพียงแต่ตัวเขาเอง...

อู๋หลิงยังไม่สามารถผ่านพ้นอุปสรรคในใจไปได้

ไม่ว่าวันนี้ฮ่องเต้ซิงหลงจะขอโทษอย่างจริงใจแค่ไหน แต่เขาก็ยังปล่อยผ่านมันไปไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังรู้ด้วยว่าเหตุผลที่ฮ่องเต้ซิงหลงกระทำเช่นนี้ ก็เพื่อต้าเย่และเพื่อฮองเฮาของเขา!

แม้ว่าคำขอโทษนี้จะมีความจริงใจ แต่ก็เป็นข้ออ้างด้วยเช่นกัน

กลุอุบายของฮ่องเต้...

“ข้าคิดว่าวันหนึ่ง ฮ่องเต้ซิงหลงจะมีวันที่รู้แจ้งอย่างแท้จริง แต่ความต้องการของข้าคงสูงเกินไป ในฐานะฮ่องเต้ เมื่อครองตำแหน่งนั้น ภาวะจิตใจย่อมแตกต่างออกไป”

“เว้นเสียแต่จะมีผลประโยชน์หลักอย่างแท้จริง ไม่เช่นนั้นจะทำมีสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจได้อย่างไร?”

“ฮ่องเต้... ถูกลิขิตให้ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว ปราศจากความอบอุ่น”

“ข้าแปลกใจนักที่เขาทำนี้เช่นนั้นได้...”

“ถึงแม้จะเป็นการเอาเปรียบข้าอยู่บ้าง แต่... เขาก็พยายามอย่างเต็มที่แล้ว…”