บทที่ 946

ฮ่องเต้ซิงหลงและฮองเฮาเสด็จมาถึงห้องโถงบรรพบุรุษหลวง ขณะมองแผ่นศิลาวิญญาณของอดีตฮ่องเต้ที่ประดิษฐานอยู่ ฮ่องเต้ซิงหลงก็หลั่งน้ำตา

เขาคุกเข่าลงบนพื้น แล้วคำนับสามครั้ง

“ท่านบรรพชน ลูกทำให้พวกท่านต้องผิดหวังเสียแล้ว...”

ฮ่องเต้ซิงหลงรู้สึกทุกข์ทรมานใจ และไม่เต็มใจจะยอมรับความจริง

แต่หากไม่ยอมรับ แล้วจะทำอย่างไรได้?

เขาคุกเข่าอยู่ที่นี่ มองย้อนไปยังเหตุการณ์ในชีวิต แม้จะรู้สึกเสียใจและไม่เต็มใจยอมรับ แต่เรื่องก็ผ่านไปแล้ว ในเวลานี้ เขาเริ่มสงบมากขึ้น

เขาไม่เคยปล่อยวางเรื่องความตายของตัวเองได้ แต่ในตอนนี้ จู่ ๆ เขาก็รู้สึกว่าปล่อยวางได้แล้ว

อย่างน้อยก่อนที่เขาจะสิ้นใจ เขาก็ได้ทำอะไรไปมากมาย และหาทางออกสำหรับต้าเย่ไว้แล้ว

อย่างน้อยสิ่งที่เขาคิดก็มีความมั่นคง!

แม้ว่านี่อาจไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาที่ปลอดภัยก็ตาม แต่ก็เป็นทางเลือกที่ดีที่สุด!

“ฮองเฮา คุกเข่าลงสิ!”

ฮ่องเต้ซิงหลงพูดขึ้นมา หลังจากได้ยินเช่นนั้น ฮองเฮาก็คุกเข่าลงทันที

“ข้าอยากให้เจ้าสาบานต่อหน้าอดีตฮ่องเต้ ว่าเจ้าผู้เป็นสะใภ้ของตระกูลจี เป็นสมาชิกคนหนึ่งของตระกูลจี และให้กำเนิดเลือดเนื้อเชื้อไขแก่ตระกูลจี เจ้าต้องพยายามอย่างเต็มที่ เพื่อมอบแผ่นดินนี้ให้กับชางเอ๋อร์!”

เมื่อฮ่องเต้ซิงหลงพูดเช่นนี้ ฮองเฮาก็ไม่ลังเลเลย

“บรรพบุรุษของตระกูลจีนั้นอยู่เหนือสิ่งอื่นใด มเหสีของฮ่องเต้ซิงหลง ไป๋เหยียนเฟย ขอสาบานว่าจะปกป้องแผ่นดินต้าเย่ ปกป้องแผ่นดินของตระกูลจี และทำให้ชางเอ๋อร์ขึ้นครองบัลลังก์ได้อย่างราบรื่นเพคะ!”

“หากหม่อมฉันผิดคำสาบาน หากไปสู่ปรโลก ขอให้หม่อมฉันตายอย่างไม่สงบเพคะ!”

ไป๋เหยียนเฟยสาบานทันที ทำให้ฮ่องเต้ซิงหลงพึงพอใจอย่างยิ่ง

“เฟยเอ๋อร์ ขอบใจเจ้ามาก…”

ฮ่องเต้ซิงหลงพูดด้วยรอยยิ้ม จากนั้นเลือดก็ไหลลงมาจากมุมปากของเขาอีกครั้ง

ในขณะนี้ เขาเข้าใจทุกอย่างในใจแล้ว เขาล้มลงบนตักไป๋เหยียนเฟย แล้วหมดสติไป