บทที่ 949

แต่สุดท้ายก็ขึ้นอยู่กับตระกูลไป๋!

สำหรับตระกูลไป๋ หวังหยวนถอนหายใจ มองสตรีทั้งสามแล้วอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ฮองเฮาและตระกูลเซิ่งล้วนต้องการช่วงชิงอำนาจ แต่แล้วตระกูลไป๋ล่ะ?”

“พวกเขามีเหตุผลอะไรบ้าง ในฐานะตระกูลของฮองเฮา หากพูดตามตรรกะแล้ว พวกเขาควรเป็นผู้นำแทนฮองเฮา แต่หากจะช่วงชิงอำนาจด้วยตัวเองก็คงไม่ดีใช่หรือไม่?”

หลังจากที่หวังหยวนพูดเช่นนี้ สตรีทั้งสามก็เข้าใจทันที!

พูดมีเหตุผล ฮองเฮาทำเพื่อองค์ชาย ตระกูลเซิ่งก็ทำเพื่อองค์ชาย แล้วตระกูลไป๋ทำไปเพื่ออะไร เพื่อตัวพวกเขาเองหรือ...?

มันเกินกว่าที่จะคิดอย่างตรงไปตรงมาได้!

พูดตามตรง มันเป็นเรื่องยากมากที่ตระกูลไป๋จะทำเรื่องเช่นนี้ได้

“หากเป็นเช่นนั้น ตระกูลไป๋ก็จะไม่มีโอกาสแล้วใช่หรือไม่?”

หวงเจียวเจียวอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมา

การยกทัพทำสงครามโดยไม่มีข้ออ้างนั้นไม่ง่ายเลย หากชนะใจผู้คนไม่ได้ แล้วจะปกครองแผ่นดินได้อย่างไร?

นี่คือเหตุผลที่เรียบง่ายที่สุด!

หูเมิ่งอิ๋งก็พยักหน้า “คุณชาย หากเป็นเช่นนั้น เหตุใดท่านยังสนับสนุนให้ตระกูลไป๋ช่วงชิงอำนาจอีกล่ะเจ้าคะ?”

หวังหยวนหัวเราะแล้วตอบว่า “แน่นอนว่าเพื่อพวกเราเอง เมื่อตระกูลไป๋ครองแผ่นดิน หากเรามีความสัมพันธ์ที่ดีต่อพวกเขา ไม่ว่าใครก็จะไม่สามารถจัดการกับเราได้ใช่หรือไม่?”

“แต่นั่นไม่ใช่ในกรณีของฮองเฮา หลังจากนี้อีกสิบหรือยี่สิบปี เมื่อพวกเราแข็งแกร่งขึ้น คงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่องค์ชายที่ขึ้นครองบัลลังก์จะไม่จัดการกับพวกเรา”

หวังหยวนพูดจบ สตรีทั้งสามก็หัวเราะ

แต่หลี่ซื่อหานยังคงหรี่ตาพูดว่า “สามี แม้ว่าท่านจะพูดเช่นนั้น แต่เพื่อให้ตระกูลไป๋ช่วงชิงอำนาจ ท่านคงคิดหาเหตุผลที่ดีพอสำหรับพวกเขาไว้แล้วใช่หรือไม่เจ้าคะ?”

ทันทีที่พูดคำเหล่านี้ออกมา หูเมิ่งอิ๋งและหวงเจียวเจียวก็มองไปที่หวังหยวน

ใช่แล้ว!

หากไม่มีเหตุผลที่ดีพอ ตระกูลไป๋ก็จะไม่มีโอกาส