บทที่ 953

“หายไปอย่างนั้นเหรอ...?”

นางสูดหายใจเข้าลึก และใบหน้าก็น่าเกลียดเล็กน้อย

แน่นอนว่านางคงไม่คิดว่าแม่ลูกสาวทั้งสองคนอย่างพวกนางจะหายตัวไปจริง ๆ เป็นไปได้ว่าต้องไปที่ ๆ ควรไป!

ท่าการทำเช่นนี้ เกรงว่าจะเป็นการช่วงชิงอำนาจการปกครองใต้หล้ากับนาง!

“ดูเหมือนว่าตระกูลเซิ่งจะมีความคิดที่จะช่วงชิงอำนาจฮ่องเต้อยู่แล้ว แต่ข้ายังไม่มีเวลาจัดการกับพวกเขา!”

“ไม่ว่าข้าจะทำอะไร พวกเขาก็จะช่วงชิงอำนาจการปกครองใต้หล้าอย่างแน่นอน ออกคำสั่งลงไป ให้พี่ใหญ่ของข้าจากตระกูลไป๋ และไป๋เฟยเฟยมาเข้าเฝ้า!”

ฮองเฮาไป๋เหยียนเฟยพูดกับสาวใช้คนสนิท

สาวใช้คนนี้เป็นคนที่นางพามาจากตระกูลไป๋ ไม่ว่าจะเกิดเรื่องใดก็ตาม นางเชื่อใจสาวใช้คนนี้

“ฮองเฮา พระองค์จะเรียกประมุขตระกูลไป๋และเฟยเอ๋อร์มาหรือเพคะ...แต่...เรียกพวกเขามามีประโยชน์อันใดหรือเพคะ?”

สาวใช้ไป๋หลิงรู้สึกสับสนเล็กน้อย

หลังจากได้ยินสิ่งนี้ ฮองเฮาไป๋เหยียนเฟยก็กล่าวว่า “บัดนี้หลังจากที่ฝ่าบาทสิ้นพระชนม์แล้ว จะต้องเกิดความวุ่นวายขึ้นอย่างแน่นอน”

“การกบฏของตระกูลเซิงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ พวกเขาจะไม่ยอมปล่อยให้โอรสของข้าขึ้นครองบัลลังก์เด็ดขาด!”

“ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ตระกูลเซิ่งจะไม่มีทางขจัดความคิดของพวกเขาออกไปได้”

“แต่ตระกูลไป๋แตกต่างออกไป…”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้หลุดออกไป สาวใช้ไป๋หลิงก็สะดุ้ง

“ฮองเฮา พระองค์กำลังจะบอกว่าตระกูลไป๋มีเจตนาที่จะช่วงชิงเพื่อปกครองใต้หล้าหรือเพคะ?”

นางไม่อยากจะเชื่อเลย ทว่าไป๋เหยียนเฟยกลับพยักหน้า

“ยามที่ท่านพ่อของข้ายังอยู่ เขาให้ตระกูลไป๋ซ่อนเร้นความสามารถและสละเวลาเพื่อแสวงหาการเปลี่ยนแปลง ทว่าพี่ชายใหญ่ของข้าเป็นวีรบุรุษในใต้หล้า สถานการณ์ในบัดนี้ ตระกูลไป๋จะไม่อดกลั้นและปิดบังเจตนาอีกต่อไป ดังนั้น ...ความโกลาหลกำลังจะเกิดขึ้น!”

“สิ่งที่ข้าต้องทำคือเอาใจตระกูลไป๋ และหยุดพวกเขาจากการช่วงชิงการปกครองใต้หล้า ด้วยวิธีนี้...ความวุ่นวายก็จะเกิดน้อยลง และมีศัตรูน้อยลงหนึ่งคนอีกด้วย!”

เมื่อไป๋เหยียนเฟยพูดเช่นนี้ นางก็รู้สึกข่มขื่นใจยิ่งนัก!

พูดตามตรง นางย่อมไม่อยากต่อสู้กับตระกูลไป๋เป็นธรรมดา!

แต่ถ้าตระกูลไป๋ต้องการช่วงชิงปกครองใต้หล้านี้จริง นางก็คงไม่เห็นด้วยอย่างแน่นอน!