บทที่ 954

ไป๋เหยียนเฟยถอนหายใจแล้วพูดว่า “นี่ก็เป็นการกระทำที่ทำอะไรไม่ถูกเช่นกัน ท้ายที่สุดแล้ว...ไม่มีวิธีการใดที่สามารถจัดการเรื่องนี้ได้แล้วจริง ๆ!”

“มีเพียงขอให้ตระกูลไป๋มั่งคงเท่านั้น ข้าจึงจะสามารถจัดการกฏของราชสำนักได้ และมีวิธีต่อกรกับตระกูลเซิ่งได้”

“ดังนั้น...ไม่ว่าวันนี้จะเกิดอะไรขึ้น ข้าก็ต้องรู้ทัศนคติของตระกูลไป๋ หากพวกเขาสนับสนุนข้า เช่นนั้นทุกอย่างก็จะเป็นไปด้วยดี”

“หากไม่สนับสนุนข้า ข้าก็ต้องเตรียมการตั้งแต่เนิ่น!”

หลังจากที่ไป๋เหยียนเฟยพูดจบ ไป๋หลิงก็เข้าใจ!

“เข้าใจแล้วเพคะ หม่อมฉันจะไปเตรียมตัวเดี๋ยวนี้!”

หลังจากนั้น ไป๋หลิงก็ส่งนกพิราบส่งสารกลับไปอยู่ในมือของตระกูลไป๋โดยตรง

ในขณะนี้ ไป๋เฟยเฟยได้บอกสิ่งที่หวังหยวนพูดกับไป๋เจิ้นถังแล้ว

ไป๋เจิ้นถังตกใจ และรู้สึกว่าสิ่งที่หวังหยวนพูดนั้นสมเหตุสมผล!

ยิ่งกว่านั้น ใกล้ชิดฮ่องเต้เสมือนอยู่กับพยัคฆ์ร้าย ไม่สู้เก็บสิทธิ์นี้อยู่ในมือของตัวเองดีกว่า!

ทว่าในขณะเดียวกัน มีคนรับใช้เข้ามาพร้อมกับนกพิราบส่งสาร

ทันทีที่เขาเห็นนกพิราบส่งสารตัวนี้ สีหน้าของไป๋เจิ้นถังก็เปลี่ยนไป และไป๋เฟยเฟยก็เปลี่ยนไปเช่นกัน!

“นกพิราบส่งสารตัวนี้... เป็นของ... เสด็จป้า!”

ไป๋เฟยเฟยเอ่ยพูดอย่างเร่งรีบ ทว่าไป๋เจิ้นถังกลับสูดหายใจเข้าลึก แล้วหยิบจดหมายทันที

ข้างในนจดหมายไม่มีคำมากมาย มีแค่ประโยคเดียว!

คุยกันในวัง!

การแสดงออกของไป๋เจิ้นถังยังคงสงบนิ่ง และส่งจดหมายให้ไป๋เฟยเฟย

“ป้าของเจ้าขอให้พวกเราไปคุยกันที่วัง…”

หลังจากที่ไป๋เจิ้นถังพูดจบ ไป๋เฟยเฟยก็หายใจเข้าลึก ๆ และพูดอย่างเร่งรีบ “เสด็จป้าสั่งให้เราไปที่วังในเวลานี้ เพื่อเหตุใดกัน?”

ไป๋เจิ้นถังเอ่ยพูดตรง ๆ “เพื่อเหตุใดงั้นหรือ ย่อมหนีไม่พ้นว่าต้องการเห็นทัศนคติของเราไงเล่า”