บทที่ 962

ในขณะที่ไป๋เหยียนเฟยกำลังต่อสู้กับตระกูลเซิ่ง หวังหยวนก็รู้ข่าวนี้แล้ว

“สามี ช่วงนี้ตระกูลเซิ่งกับฮองเฮาก่อให้เกิดความวุ่นวายมากมาย เรื่องนี้เป็นจริงหรือไม่?”

หลี่ซื่อหานกับอีกสองคนนั่งข้างหวังหยวน แล้วถามด้วยความสงสัย

ฮองเฮาเป็นผู้ประกาศให้ทั่วทั้งแผ่นดินรู้เอง ว่าเสียนกุ้ยเฟยและองค์ชายใหญ่หายตัวไป และผู้คนก็แทบพลิกแผ่นดินตามหา

ตระกูลเซิ่งปล่อยข่าวว่าเพื่อที่จะครอบครองราชสำนัก และปูทางให้ไท่จื่อในอนาคต ฮองเฮาต้องการกำจัดปัจจัยอื่นที่จะมาขัดขวางทั้งหมด!

พูดตามตรงว่าคำพูดเช่นนี้แสดงให้เห็นว่าจะสู้แบบตาต่อตา ฟันต่อฟัน!

การต่อสู้ระหว่างฮองเฮาและตระกูลเซิ่งได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!

สำหรับเรื่องทั้งหมดนี้ หวังหยวนถอนหายใจด้วยความเป็นกังวลเล็กน้อย

เมื่อเกิดความวุ่นวายขึ้น ทั่วทั้งต้าเย่อาจไม่มีวันสงบสุขได้!

“พวกเจ้าคิดว่าฝ่ายใดพูดจริงและฝ่ายใดโกหก?”

หวังหยวนมองสตรีทั้งสาม แล้วอดไม่ได้ที่จะถาม

หลี่ซื่อหานตอบว่า “สิ่งที่ฮองเฮาพูดเป็นความจริงร้อยละแปดสิบ ส่วนสิ่งที่คนตระกูลเซิ่งพูดนั้นเป็นเท็จ!”

หวงเจียวเจียวและหูเมิ่งอิ๋งก็พยักหน้าเช่นกัน

“ตระกูลเซิ่งจะไม่ยอมให้อะไรเกิดขึ้นกับเสียนกุ้ยเฟยและองค์ชายใหญ่ ดังนั้น เป็นไปได้ร้อยละแปดสิบที่พวกเขาจะจงใจปล่อยข่าวลือ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับอนาคต!”

“ฮองเฮาไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากสั่งให้คนออกค้นหาไปทั่วแผ่นดิน”

เมื่อได้ยินสตรีทั้งสามพูดเช่นนี้ หวังหยวนก็ยิ้มแล้วพยักหน้า “ตอบได้ดีจริง ๆ เรื่องนี้ตระกูลเซิ่งต้องเป็นคนทำ”

“เสียนกุ้ยเฟยกับองค์ชายใหญ่ สถานะของทั้งสองคืออะไร ฮองเฮาไม่อาจแตะต้องพวกเขาได้ง่าย ๆ ตอนนี้อู๋หลิงรับผิดชอบกองทหารรักษาพระองค์ แม้ว่าฮ่องเต้ซิงหลงจะไม่ใช่ฮ่องเต้ที่ปราดเปรื่อง แต่เขาก็มองการณ์ไกลในการเลือกใช้คน เขารู้ว่าหากมีอู๋หลิงอยู่ ก็จะช่วยปกป้องความปลอดภัยของลูก ๆ ของเขาได้อย่างแน่นอน”

“ดังนั้น ต่อให้ฮองเฮาจะมีเจตนาเช่นนี้ แต่นางก็ไม่มีความสามารถพอที่จะทำได้ เนื่องจากการสิ้นพระชนม์ของฮ่องเต้ซิงหลง เสียนกุ้ยเฟยและองค์ชายใหญ่ก็เหมือนกำลังเดินอยู่บนแผ่นน้ำแข็งบาง ๆ ต้องระวังอย่าทำให้ฮองเฮาขุ่นเคือง”

“ดังนั้น หลังจากคิดเช่นนี้ ฮองเฮาก็ไม่อาจจัดการกับเสียนกุ้ยเฟยและองค์ชายใหญ่ได้”

“อีกทั้งคนในวังหลวงชั้นในก็ย่อมรู้จักชื่อของเสียนกุ้ยเฟย และทุกคนในราชสำนักก็รู้จักชื่อขององค์ชายใหญ่ เป็นไปไม่ได้ที่จะแตะต้องทั้งสองคน อย่างน้อยก็ในตอนนี้”