บทที่ 990

หลังจากที่ฮองเฮาพูดจบ ผู้คนจำนวนมากในราชสำนักก็นิ่งเงียบ ไม่กล้าเอ่ยคำใดอีก

แล้วพระราชกฤษฎีกานี้ก็ถูกส่งไปยังตระกูลเซิ่งอย่างรวดเร็ว!

ไม่เพียงแค่นั้น เซิ่งฟางสี่ยังได้ยินทุกสิ่งที่ฮองเฮาพูดและทำในราชสำนักวันนี้ด้วย!

“ไป๋เหยียนเฟย เจ้าช่างมีกลอุบายเยอะเสียจริง!”

เซิ่งฟางสี่ตะคอกอย่างเย็นชาด้วยใบหน้าดุดัน ส่วนจีหย่งก็ถอนหายใจเช่นกัน

เมื่อวิเคราะห์เรื่องนี้แล้ว พวกเขายังคงเสียเปรียบและขาดความชอบธรรม!

ในครอบครัวธรรมดา ไม่ต้องพูดถึงราชวงศ์ หนึ่งปีหลังจากการตายของพ่อ ลูกควรจะกลับไปไหว้!

หากไม่ได้ไปเองจะถูกติฉินนินทา!

“ท่านลุง ทำอย่างไรดีขอรับ มันไม่มีทางจริง ๆ ข้าไม่มีทางเลือกอื่นแล้วนอกจากต้องไป”

จีหย่งกล่าว ท่าไม้ตายนี้ไม่มีทางแก้ได้เลย!

“ฮึ่ม! สิ่งที่ฮองเฮาต้องการคือให้เจ้าไป ถ้าเจ้าไม่ไปแล้วอย่างไรล่ะ? นางจะกล้าลงมือหรือ?”

“ยิ่งกว่านั้น ทุกคนที่มีสายตาที่เฉียบแหลมย่อมรู้ว่าฮองเฮาคิดจะทำอะไร ดังนั้นเราจึงไม่ต้องคิดมาก ตอนนี้สงครามได้เริ่มต้นแล้ว เราไม่จำเป็นต้องเกรงใจนางอีกต่อไป!”

“ปีที่ผ่านมา ตระกูลเซิ่งของข้าได้เตรียมการไว้มากมาย ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทั้งสามแคว้นจะประกาศเอกราช!”

เซิ่งฟางสี่พูดทันที ทันทีที่เขาพูดเช่นนี้ จีหย่งก็สูดหายใจเข้า แล้วอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ท่านลุง ท่านวางแผนต่อต้านราชสำนักแล้วหรือ?”

เซิ่งฟางสี่พยักหน้า “ใช่ มันถึงเวลาแล้ว!”

“วันนี้ข้าจะร่างจดหมายประกาศศึก ต่อไปนี้จะเริ่มประกาศศึกกับฮองเฮา!”

หลังจากที่เซิ่งฟางสี่พูดจบ เขาก็สั่งให้คนเตรียมตัวทันที!

จีหย่งรู้ว่าไม่ช้าก็เร็วขั้นตอนนี้จะต้องมาถึง เขาจึงไม่ได้พูดอะไรมาก

เหตุการณ์นี้เป็นเพียงโอกาส!

เซิ่งฟางสี่สั่งให้คนเขียนจดหมายประกาศศึกทันที ภายในชั่วพริบตา จดหมายดังกล่าวก็แพร่กระจายไปทั่วแผ่นดิน เป็นที่รู้กันไปทั่วแผ่นดิน!