บทที่ 1219 เหมือนกำลังบดใบไม้แห้ง

เป็นที่รู้กันทั่วไปว่า เฉินซีเพิ่งบรรลุสู่ขอบเขตเซียนทองคำเมื่อหนึ่งเดือนก่อน ขณะที่หลิวเจ๋อเฟิงได้บ่มเพาะในสำนักฝ่ายในมาเกือบพันปี

ดังนั้นในช่วงแรกของการต่อสู้ ทุกคนต่างรู้สึกว่า แม้เฉินซีจะโดดเด่นเพียงใด แต่หากต้องเผชิญหน้ากับหลิวเจ๋อเฟิง เฉินซีจะต้องอยู่ในตำแหน่งที่เสียเปรียบอย่างแน่นอน ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าทันทีที่การต่อสู้เริ่มขึ้น หลิวเจ๋อเฟิงจะถูกต้อนตั้งแต่การโจมตีครั้งแรก!

ชู่ว!

ในขณะที่ทุกคนประหลาดใจและงุนงง จู่ ๆ ภาพติดตาที่พร่าเลือนก็ปรากฏขึ้นเหนือหลิวเจ๋อเฟิงราวกับภูตผี จากนั้นปราณกระบี่ที่พร่างพรายก็ฟันฉับลงมา

มันเป็นมรดกจากยันต์เทวะอนันต์ และเป็นพลังกระบี่ของธาตุทั้งห้าที่ทับซ้อนกัน ทันทีที่ถูกฟันออกไป อากาศก็ถูกฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยราวกับเศษกระดาษ อีกทั้งมันยังเปล่งรัศมีแห่งการเข่นฆ่า และการทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัวออกมา

กระแสปราณกระบี่นี้ ทำให้คิ้วของหลิวเจ๋อเฟิงขมวดเข้าหากัน ในขณะที่เผยร่องรอยของใบหน้าที่หนักอึ้ง “เหตุที่เจ้าเด็กนี่หยิ่งผยอง เป็นเพราะมีฝีมืออยู่บ้าง”

ก่อนหน้านี้ ทันทีที่ต่อสู้เริ่มขึ้น เขาใช้พละกำลังเพียงห้าส่วน และแม้จะถูกพลังของเฉินซีสั่นคลอนจนต้องถอยหลังไปสองสามก้าว แต่เขาก็ยังมั่นใจว่าสามารถเอาชนะเฉินซีได้อย่างง่ายดาย แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงรัศมีอันน่าสะพรึงกลัวที่แฝงอยู่ภายในการโจมตีด้วยกระบี่นี้ หลิวเจ๋อเฟิงก็ตระหนักได้ว่า เซียนทองคำทั่วไปไม่อาจเทียบกับเฉินซีที่อยู่ตรงหน้าได้เลย!

“เวลาผ่านไปเพียงหนึ่งปี แต่พลังต่อสู้ของเจ้าเด็กคนนี้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วได้อย่างไร แม้จะบรรลุสู่ขอบเขตเซียนทองคำ แต่พลังต่อสู้จะน่าสะพรึงกลัวได้อย่างไรในช่วงเวลาสั้น ๆ เช่นนี้?”

“หมัดราชาเทพอสูรทมิฬ!” หลิวเจ๋อเฟิงไม่เสียเวลาคิดต่อไป ร่างยืนหยัดอย่างมั่นคง กำปั้นพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า แสงสีทองส่องออกมาจากภายใน ดูเหมือนภูเขาไฟที่กำลังปะทุ มันแตกกระจายไปทั่วอากาศก่อนจะระเบิดอย่างรุนแรง ปราณกระบี่วูบวาบลงมาจากทางด้านบน

ปัง!

พลังทั้งสองสายปะทะกันอีกครั้ง แสงศักดิ์สิทธิ์ปะทุขึ้นและครอบคลุมพื้นที่ 250 ลี้โดยรอบ ทำให้ทุกคนที่อยู่รอบ ๆ ต้องหลบเลี่ยงกันจ้าละหวั่น โชคดีที่มันอยู่ในสำนัก และสำนักก็อยู่ภายใต้ข้อจำกัด ทำให้คลื่นพลังที่น่าสะพรึงกลัว ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับอาคารใกล้เคียงได้

มิฉะนั้น การปะทะกันของเซียนทองคำสองคนก็เพียงพอที่จะทำลายลานฝ่ายนอกทั้งหมดในพริบตา!

ตุบ! ตุบ!

แม้ว่า หลิวเจ๋อเฟิงจะเตรียมการมาอย่างดี แต่เมื่อปะทะกันจริง ๆ เขายังคงถูกซัดอย่างรุนแรง จนถึงจุดที่ร่างกายสั่นสะท้าน ต้องถอยหลังไปอีกสองก้าวอย่างควบคุมไม่ได้

ฉากนี้ทำให้สีหน้าของหลิวเจ๋อเฟิงมืดมนอย่างมาก ดวงตาลุกโชนด้วยเปลวไฟแห่งความโกรธแค้น เขารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เพราะพลังต่อสู้ที่คนผู้นี้สำแดงออกมา เหนือความคาดหมายอย่างแท้จริง

ในส่วนของคนอื่น ๆ ที่อยู่โดยรอบ ต่างตกใจจนกรามแทบจะกระแทกพื้น

หากการปะทะกันครั้งแรกระหว่างหลิวเจ๋อเฟิงและเฉินซีก่อนหน้านี้ อาจบอกได้ว่าหลิวเจ๋อเฟิงประมาท ทว่าภาพที่เห็นตรงหน้าก็ได้พิสูจน์แล้วว่า พลังต่อสู้ของเฉินซีนั้นอยู่ในระดับเดียวกับหลิวเจ๋อเฟิง และอาจเหนือกว่าด้วยซ้ำ !

“อย่างที่ข้ากล่าวไป เจ้าเพียงคนเดียวไม่พอหรอก เข้ามาพร้อมกันเลยดีกว่า” ร่างของเฉินซีวูบวาบเหมือนแสงที่ส่องผ่านท้องฟ้า ชายหนุ่มกลับมายังจุดที่ตนยืนอยู่ก่อนหน้านี้ในพริบตา พลางกวาดสายตาไปยังหลิวเจ๋อเฟิงและสหายของเขาอย่างเย็นชา

สิ้นคำ ทุกคนก็ตกใจอีกครั้ง แต่เมื่อเทียบกับความเหลือเชื่อก่อนหน้านี้ ความรู้สึกตอนนี้จึงถือว่าเล็กน้อย

สำหรับหลิวเจ๋อเฟิง คำพูดเหล่านี้ไม่ต่างจากเข็มพิษทิ่มแทงลึกเข้าไปในหัวใจ ทำให้สีหน้ามืดมนอย่างมาก

ในขณะเดียวกัน สหายของเขาต่างกัดฟันแน่น และรู้สึกว่าพวกตนต้องทนทุกข์ทรมานกับความอัปยศอดสู และการดูถูกเหยียดหยามอย่างใหญ่หลวง

“อะไร? พวกเจ้ากลัวว่าจะถูกศิษย์ใหม่อย่างข้าทุบตี และไม่อาจเชิดหน้าชูตาอยู่ในสำนักฝ่ายนอกได้?” รอยยิ้มเย็นยะเยือกเสี้ยวหนึ่งปกคลุมไปทั้งมุมปากของชายหนุ่ม

ในชั่วพริบตาต่อมา แสงสีทองที่ไม่ธรรมดาก็พุ่งออกมาจากภายในตัว และพุ่งขึ้นไปบนผืนนภา พลังอันน่าสะพรึงกลัวของกฎแห่งเซียนทองคำหมุนวนอยู่ทั่วร่างกายของเฉินซี ทำให้เขาดูเหมือนเป็นราชาผู้ครองโลก กลิ่นอายอันน่าเกรงขามสั่นสะเทือนมวลเมฆและสายลม

เคร้ง!

กระบี่ตะขอดาราออกจากฝัก จากนั้นร่างของเฉินซีก็สว่างวาบ ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นพร่ามัวไม่ชัดเจน ชายหนุ่มกลายเป็นภาพติดตามากมายเคลื่อนผ่านพื้นที่โดยรอบ

เมื่อมองจากระยะไกล ดูเหมือนว่าเฉินซีสองสามร้อยคนกำลังทะยานอยู่ในส่วนต่าง ๆ ของอากาศ เป็นฉากที่น่าอัศจรรย์ยิ่ง

ไม่เพียงแค่นั้น ในยามที่เฉินซีลงมือ ก็มีปราณกระบี่มากกว่าหนึ่งพันเล่มปรากฏขึ้น กระบี่ทุกเล่มมีความแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง บางเล่มเหมือนมหาสมุทรสีครามขนาดมหึมา บางเล่มเหมือนหินหลอมเหลวที่เผาผลาญทุกสิ่ง บางเล่มเหมือนภูเขาสูงตระหง่านทะลุท้องฟ้า บางเล่มเหมือนป่าไม้…

พวกมันเป็นมรดกที่แตกต่างกันของเคล็ดกระบี่ และได้แสดงความลึกล้ำสูงสุดของกฎแห่งมหาเต๋าต่าง ๆ อย่างเต็มที่ ยิ่งไปกว่านั้น กฎแห่งมหาเต๋าเหล่านี้ได้สำแดงอานุภาพเพียงพอที่จะทำให้ฟ้าดินตกอยู่ในเงามืด

ปราณกระบี่จำนวนมากที่ไม่มีใครเทียบได้พุ่งออกมาราวกับมวลคลื่น ทันใดนั้นพวกมันก็ระเบิดไปทั่วทิศ ทำให้สวรรค์ ปฐพี และท้องฟ้าแตกเป็นเสี่ยง ๆ ผืนนภาเกิดรอยแยกอันน่าสะพรึงกลัวมากมาย

ในระยะไกล ทุกคนที่เห็นภาพที่น่าตกใจนี้ ต่างรู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออก ความตกใจอันไร้ขอบเขตพลุ่งพล่านอยู่ภายในใจ เป็นเรื่องยากที่จะจินตนาการได้ว่า พลังต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้มาจากเฉินซีที่เพิ่งบรรลุขอบเขตเซียนทองคำได้เพียงเดือนเดียว!

ความคิดเห็น