บทที่ 1220 การเผชิญหน้า

บทที่ 1220 การเผชิญหน้า

บทที่ 1220 การเผชิญหน้า

ในช่วงเวลาสำคัญของการต่อสู้ จั่วชิวจวินปรากฏตัวอย่างกะทันหันด้วยท่าทีคุกคาม และกล่าวโทษเฉินซีทันทีที่มาถึง ทำให้คนผู้นี้ดูมีอำนาจเหนือกว่าอย่างมาก

“อะไรคือเขากำลังต่อสู้ในสำนัก?”

ทุกคนที่อยู่รอบ ๆ ต่างตกตะลึง เห็นได้ชัดว่าเป็นสมาชิกของสมาคมจั่วชิวที่มายั่วยุพันธมิตรดารา แต่กลับถูกทุบตีแทน ดังนั้นจะเป็นความผิดของเฉินซีได้อย่างไร?

แต่พวกเขาล้วนทราบดีว่า แม้จั่วชิวจวินจะเป็นหัวหน้าศิษย์ในนามของโถงผู้คุมกฎ แต่ก็ยังเป็นสมาชิกของสมาคมจั่วชิวเช่นกัน ดังนั้นภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ เขาย่อมเลือกสมาคมของตนเหนือสิ่งอื่นใด

ในความคิดของเฉินซี จั่วชิวจวินได้ขัดจังหวะตนหลายครั้งหลายครา

เขาจำได้ว่า ตอนที่เพิ่งเข้าสำนักศึกษา ตนถูกยั่วยุโดยอ๋าวเทียนซิงจากภพมังกร ซึ่งสร้างความโกรธเกรี้ยวต่อสาธารณชน และเมื่อสถานการณ์ใกล้จะควบคุมไม่ได้ จั่วชิวจวินก็ปรากฏตัวขึ้น และตั้งใจจะพาตัวเขาไปที่โถงผู้คุมกฎเพื่อรับโทษ

ในเวลานั้น ตนอยู่เพียงขอบเขตเซียนลึกลับเท่านั้น และไม่ใช่คู่ต่อสู้ของจั่วชิวจวิน โชคดีที่จี้เซวียนปิงออกมายืนหยัดเพื่อเขาในช่วงเวลาสำคัญ และช่วยแก้ไขวิกฤตที่กำลังเผชิญได้ทันท่วงที

ตอนนี้ จั่วชิวจวินได้ปรากฏตัวอีกครั้ง ด้วยความตั้งใจปกป้องหลิวเจ๋อเฟิงและคนอื่น ๆ สิ่งนี้ทำให้สายตาของเฉินซีกลายเป็นเย็นชา และเต็มไปด้วยความดุร้าย

“ข้าได้ยินมาว่า เจ้าก็เป็นสมาชิกของสมาคมจั่วชิวเช่นกัน ดังนั้นข้าคิดว่าเจ้าคงทราบดี เกี่ยวกับเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในวันนี้ หรือว่าเจ้าตั้งใจที่จะตั้งข้อกล่าวหาที่ไม่มีมูลต่อหน้าทุกคนในวันนี้?” ใบหน้าของเฉินซีไร้ความรู้สึก ทว่ากลับเผยท่าทีที่สงบ และยืนเผชิญหน้ากับจั่วชิวจวิน

“เจ้าสงสัยการตัดสินของข้าหรือ” แสงเย็นเฉียบส่องประกายในดวงตาของจั่วชิวจวิน มันปะทุขึ้นพร้อมกับสายฟ้าที่คมดุจกระบี่ เขาจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเกิดอะไรขึ้น? ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้ ล้วนได้รับความยินยอมจากเขาทั้งสิ้น!

“ข้าไม่ได้สงสัยในการตัดสินของเจ้า ข้าสงสัยว่าเจ้ามาเป็นหัวหน้าศิษย์ของโถงผู้คุมกฎได้อย่างไร แม้จะเปลี่ยนเจ้าเป็นอาจารย์ของสำนักศึกษาที่มา พวกเขาก็ทำอันใดไม่ได้อยู่ดี เพราะ… มันเป็นสมาคมจั่วชิวของเจ้าที่มาหาเรื่องก่อน!” เฉินซีกล่าวอย่างตรงไปตรงมา และไม่กลัวภูมิหลังหรืออำนาจของจั่วชิวจวินเลยแม้แต่น้อย

“บังอาจ!” ศิษย์อาวุโสที่ได้รับบาดเจ็บ ตวาดใส่เฉินซี ความกล้าพวยพุ่งอยู่ในแววตาเมื่อจั่วชิวจวินปรากฏตัว

เพียะ!

ทุกคนเห็นบางสิ่งแวบผ่านตา พวกเขาไม่สามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเฉินซีโจมตีอย่างไร รู้ตัวอีกทีศิษย์อาวุโสคนนั้นก็ถูกตบที่ใบหน้า แรงกระแทกทำให้หน้าปูดบวม ฟันหลุดออกจากปาก เขาถูกซัดจนร่างกระเด็น พลางส่งเสียงร้องโหยหวน ร่างกายสั่นสะท้าน แล้วหมดสติไปที่สุด

“ช่างอาจหาญยิ่งนัก!”

เมื่อเห็นสิ่งนี้ หัวใจของทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่างสั่นไหว ไม่คาดคิดว่าเฉินซีจะยังคงทำตัวตรงไปตรงมาภายใต้สายตาจั่วชิวจวินเช่นนี้

เฉินซีไม่สนใจ ทั้งหมดที่เขารู้ คือสมาชิกของพันธมิตรดาราได้รับความอยุติธรรมในวันนี้ และตนไม่ได้ละเมิดกฎของสำนัก ดังนั้น ยังต้องกลัวสิ่งใดอีก?!

“เจ้า… ประเสริฐมาก!” สีหน้าของจั่วชิวจวินนั้นเย็นเยียบและมืดมน เขาข่มความโกรธไว้ในใจอย่างแข็งขัน และพ่นคำสองสามคำออกมาเบา ๆ

“แน่นอน ข้าย่อมประเสริฐอยู่แล้ว และจะเป็นเช่นนี้ตลอดไป” เฉินซีตอบอย่างเป็นกันเอง พลางจับจ้องไปยังหลิวเจ๋อเฟิงและคนอื่น ๆ “ถ้าไม่มีอะไรแล้ว กรุณาออกไปด้วย นี่คือการต่อสู้ระหว่างสมาคมของเหล่าศิษย์ ในเมื่อพวกเขายังไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ ข้าก็จะไม่หยุดเช่นกัน” สิ้นคำ สีหน้าของหลิวเจ๋อเฟิงและคนอื่น ๆ พลันซีดเผือด

วันนี้ พวกเขาต้องทนทุกข์ทรมานกับความอัปยศอดสูอย่างใหญ่หลวง และชื่อเสียง อาจกล่าวได้ว่าถูกกวาดทิ้งลงพื้น เสียหน้าหมดสิ้น หากเฉินซียังไม่ปล่อยพวกตนไป พวกเขาก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรแล้ว

ดังนั้น พวกเขาจึงจ้องมองไปที่จั่วชิวจวินเป็นตาเดียว

ซึ่งจั่วชิวจวินก็จ้องมองเฉินซีเป็นเวลานาน ก่อนจะหัวเราะและกล่าวว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าคงต้องลิ้มลองพลังฝีมือที่ไม่ธรรมดาของศิษย์น้องเฉินซีสักหน่อย เพราะถึงอย่างไร ข้าก็เป็นสมาชิกของสมาคมจั่วชิวเช่นกัน เนื่องจากเป็นการต่อสู้ระหว่างสมาคมศิษย์ ดังนั้นข้าจึงต้องรับผิดชอบด้วย”

ขณะที่กล่าว เขาก็ถูฝ่ามือเข้าด้วยกัน การเคลื่อนไหวแม้ดูเชื่องช้า แต่ร่างกายกลับปล่อยกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวออกมา

ท่าทีของจั่วชิวจวินดูเหมือนกลายเป็นคนละคนอย่างสิ้นเชิง ทั่วทั้งร่างเปล่งกลิ่นอายมืดมน และอาฆาตพยาบาทออกมา มันเต็มไปด้วยพลังกดขี่ และน่าสยดสยอง

ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นี้ ล้วนหายใจไม่ออกและรู้สึกหวาดกลัว เพราะจั่วชิวจวินเป็นบุคคลที่ยากจะหยั่งพลังได้ และอยู่ในอันดับที่สองของเทียบอันดับทองคำมวลสวรรค์ อีกทั้งยังได้บ่มเพาะอยู่ที่สำนักฝ่ายนอกมาเป็นเวลา 321 ปี

มีข่าวลือว่า หากเขาละทิ้งหน้าที่ของโถงผู้คุมกฎของสำนักฝ่ายนอก คนผู้นี้คงสามารถผ่านการสอบของสำนักฝ่ายใน และกลายเป็นศิษย์ของสำนักฝ่ายในไปตั้งนานแล้ว

แม้ว่าจั่วชิวจวินจะอยู่เหนือหลิวเจ๋อเฟิงซึ่งอยู่ในอันดับที่แปดเพียงไม่กี่อันดับ แต่ช่องว่างระหว่างพวกเขาสามารถอธิบายได้เหมือนกับช่องว่างระหว่างสวรรค์และโลก!

ในขณะนี้ เขาตั้งใจจะต่อสู้กับเฉินซีจริง ๆ นอกจากความรู้สึกประหม่าแล้ว ทุกคนอดไม่ได้ที่จะหลั่งเหงื่อเย็นเยียบเพื่อเฉินซี และรู้สึกกังวลอย่างมาก

ดูเหมือนปัญหาจะมากขึ้นเรื่อย ๆ