บทที่ 1334 กระบี่ดอกบัวโปร่งใส

โครม! โครม! โครม!

ม่านแสงที่เกิดจากศิลาเบญจรงค์ได้ถูกโจมตีอย่างต่อเนื่อง ทำให้มันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงและมีเสียงดังกึกก้อง

ใบหน้าของสืออวี๋ซีดเซียวและเคร่งเครียด ทั้งร่างกายคล้ายลุกเป็นไฟ ขณะใช้ศิลาเบญจรงค์สร้างม่านแสงห้าสีที่ต้านทานโจมตีที่มาจากทั่วสารทิศอย่างดุดัน

เซียงหลิวหลีที่อยู่ข้างเคียงได้สำแดงพลังของมงกุฎหยกเก้ากระจ่าง และต้านทานการโจมตีด้วยพลังทั้งหมดของนาง ทว่าใบหน้างามกลับซีดเซียวยิ่งกว่าสืออวี๋ จนแทบจะโปร่งใส เลือดสีทองหลั่งรินจากมุมปาก นอกจากนี้ร่างกายยังสั่นเทาเล็กน้อย

เห็นได้ชัดว่าราชันเซียนเช่นนางยังได้รับบาดเจ็บขณะต้านทานการโจมตีดังกล่าว

ทั้งหมดนี้เป็นเพราะกระจกปฐพีไร้ขอบเขต!

ก่อนหน้านี้ อาจกล่าวได้ว่า พวกเขามุ่งไปข้างหน้าได้อย่างราบรื่น ภายใต้การนำของสืออวี๋ซึ่งใช้ศิลาเบญจรงค์เปิดเส้นทาง แต่กลับปะทะกับกระจกปฐพีไร้ขอบเขตที่พุ่งออกมาจากค่ายกล และทำให้พวกเขาไม่ทันระวัง จนบาดเจ็บสาหัสในครั้งเดียว

หากสืออวี๋ไม่ตอบสนองได้ทันท่วงที และต้านทานด้วยพลังทั้งหมดผ่านทางศิลาเบญจรงค์ การโจมตีครั้งนี้คงทำให้พวกเขาพินาศไปแล้ว!

ตอนนี้แม้จะรอดพ้นจากภัยคุกคามต่อชีวิต แต่ก็ทำได้เพียงพึ่งพาการบ่มเพาะของตนเพื่อต้านทานค่ายกลไม่สามารถฝ่าไปได้

พวกเขารู้สึกราวกับเป็นสัตว์ร้ายในกรงที่ตกอยู่ในสถานการณ์ที่สิ้นหวัง และหากสถานการณ์เช่นนี้ดำเนินต่อไป เกรงว่าคงถูกบดขยี้จนหมดแรงอย่างแน่นอน!

ครืน!

ภายในค่ายกล แสงแห่งหายนะได้ถาโถมลงมาราวกับห่าฝน และมันปกคลุมไปทั้งฟ้าดิน แสงแห่งหายนะเหล่านี้มีสีดำที่พร่ามัวและหนาแน่นประหนึ่งถังไม้ ซึ่งถาโถมลงมาดั่งสายฟ้าที่ดุร้ายและปิดกั้นเส้นทางหลบหนีอย่างสมบูรณ์

ในทางกลับกัน สืออวี๋และคนอื่น ๆ ที่ยืนอยู่ใต้ม่านแสงที่เปล่งออกมาจากศิลาเบญจรงค์ ก็หมดสิ้นหนทางอยู่ภายใต้ห่าฝนที่ถาโถม ยิ่งไปกว่านั้น ภายใต้การโจมตีอย่างต่อเนื่องนี้ เมื่อใดที่ม่านแสงของศิลาเบญจรงค์ถูกทำลาย ผลที่ตามมาก็ไม่อาจจินตนาการถึงได้

ไม่เพียงเท่านั้น ศพของเทพโลหิตโบราณจำนวนมากก็พุ่งเข้าใส่อย่างต่อเนื่องจากทุกทิศทุกทาง และยังมีศพของราชันเซียนโบราณทั้งสี่อยู่ในหมู่พวกมันด้วย

ศพโบราณเหล่านี้เดิมทีถูกทำลายล้างไปแล้ว แต่ก็กลับฟื้นคืนขึ้นมาหลังจากได้รับเยียวยาด้วยกลิ่นอายแห่งหายนะและเลือดของราชันเซียน ยิ่งไปกว่านั้น พลังของพวกมันยังแข็งแกร่งกว่าเดิมถึงสองเท่า!

ทั้งหมดนี้ ได้สร้างแรงกดดันอันไร้ขอบเขตต่อสืออวี๋ และคนอื่น ๆ เป็นอย่างยิ่ง!

“เราควรทำอย่างไรดี?” ในขณะนี้ ความรู้สึกกังวลเสี้ยวหนึ่งก็อดไม่ได้ที่จะปรากฏขึ้นที่หว่างคิ้วของเซียงหลิวหลี “กระจกปฐพีไร้ขอบเขต เป็นสมบัติของเจ้านิกายอำนาจเทวะ มันสามารถรบกวนการทำงานของสวรรค์ และปกปิดกรรมได้ เนื่องจากกระจกนี้เป็นรากฐานของค่ายกล เราจึงไม่สามารถหาเส้นทางที่จะฝ่าออกไปได้ หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เราก็ทำได้แค่รอความตายเท่านั้น!”

เมื่อมองจากมุมมองของนาง มีกระจกโบราณสัมฤทธิ์ลอยอยู่กลางอากาศ ซึ่งห่างไกลออกไปมาก มันมีขนาดเพียงประมาณฝ่ามือ และมีรูปร่างกลมเกลี้ยง พื้นผิวเต็มไปด้วยแสงคลุมเครือที่พลุ่งพล่าน ส่องสว่างไปทั้งฟ้าดิน พร้อมกับเปล่งแสงแห่งหายนะออกมา

นี่คือกระจกปฐพีไร้ขอบเขต!

สุดยอดสมบัติศักดิ์สิทธิ์ที่มีพลังมหาศาลและน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

มันไม่เพียงแต่สามารถรบกวนการทำงานของสวรรค์และปกปิดกรรมได้เท่านั้น แต่ยังสามารถสร้าง ‘มิติกระจก’ ชั้นแล้วชั้นเล่าที่เหมือนกับห้วงมิติที่ทับซ้อนกัน และปกคลุมบริเวณโดยรอบอย่างแน่นหนา

‘มิติกระจก’ เหล่านี้สามารถเปลี่ยนการโจมตีของผู้อื่นให้เป็นแสงแห่งหายนะ และยิ่งการโจมตีแข็งแกร่งเท่าใด แสงแห่งหายนะก็จะยิ่งน่ากลัวและมีจำนวนมากขึ้นเท่านั้น

ในช่วงต้นของยุคก่อนประวัติศาสตร์ นิกายอำนาจเทวะได้อาศัยสมบัตินี้เพื่อสังหารเหล่าทวยเทพไปนับไม่ถ้วน และกักขังผู้ยิ่งใหญ่ไปมากมาย ทำให้สร้างชื่อเสียงที่โด่งดังและดุร้ายให้กับมัน

ปัจจุบัน ซุ่ยเหรินถิงไม่ได้เพียงแค่สร้างค่ายกลศักดิ์สิทธิ์พินาศเต๋าแห่งเก้าวิบัติสวรรค์เท่านั้น เขายังได้ทำการสังเวยโลหิตของราชันเซียนถึงสองคน และยังใช้กระจกปฐพีไร้ขอบเขต เป็นรากฐานของค่ายกลอีกด้วย ดังนั้นแผนการดังกล่าวอาจถือได้ว่าเต็มไปด้วยจิตสังหารและไร้ที่ติ เห็นได้ชัดว่าซุ่ยเหรินถิงตั้งใจบดขยี้และทำลายล้างพวกตนให้สิ้นซาก

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ แล้วเซียงหลิวหลีจะไม่กังวลได้อย่างไร?

“ถ้าไม่มีทางเลือกอื่นจริง ๆ… เช่นนั้นข้าจะส่งพวกเจ้าออกไปจากค่ายกลนี้ก่อน แม้จะต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม!” สืออวี๋นิ่งเงียบไปนาน ก่อนที่ความเด็ดเดี่ยวจะฉายชัดอยู่บนใบหน้าที่เย็นชาและทระนง เป็นเพราะเขาตระหนักดีอย่างชัดเจนว่า แม้ครั้งนี้จะเตรียมการมาอย่างดี แต่ก็ยังคงประเมินวิธีการอันโหดเหี้ยมของนิกายอำนาจเทวะต่ำไป

ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม คงไม่มีใครคาดคิดได้ว่า นิกายอำนาจเทวะจะจ่ายราคาอันหนักหน่วงเช่นนี้

สิ่งนี้เกินความคาดหมายของพวกเขาจริง ๆ

แต่มันก็สายเกินไปแล้ว และทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่ตอนนี้ ดูเหมือนจะต้องแลกด้วยชีวิต!

ย่อมหมายถึงการเสียสละ!

หากพวกเขาไม่ถูกบีบให้ตกอยู่ในสถานการณ์ที่สิ้นหวัง คงไม่มีราชันเซียนคนใดเต็มใจที่จะกระทำเช่นนี้

เมื่อได้ยินคำพูดที่เด็ดเดี่ยวของสืออวี๋ เซียงหลิวหลีก็ผงะอย่างแรง หัวใจของนางดิ่งลงจนแทบคลั่ง นางทั้งโศกเศร้าและเดือดดาล ความรู้สึกในใจผสมปนเปซับซ้อนอย่างยิ่ง

“เฉินซี… เฉินซี… รีบตื่นเร็ว… รีบตื่นเร็วเข้า…” ที่ด้านข้าง เสียงของเตียนเตี้ยนดังก้อง เจือความกังวลและความกลัวอยู่เล็กน้อย

ในขณะนี้ สีหน้าของเตียนเตี้ยนซีดลงอย่างน่าสยดสยอง เสื้อผ้าของนางถูกย้อมด้วยเลือด ที่หว่างคิ้วก็ปกคลุมไปด้วยความวิตกกังวลขณะมองไปยังเฉินซีที่ยืนอยู่ข้างเคียง หญิงสาวมีท่าทางสับสนเล็กน้อย

เมื่อสังเกตเห็นสิ่งนี้ หัวใจของเซียงหลิวหลีก็สับสนวุ่นวายมากขึ้น

ความคิดเห็น