บทที่ 1353 โซ่ความทุกข์ยากจากสวรรค์

บทที่ 1353 โซ่ความทุกข์ยากจากสวรรค์

บทที่ 1353 โซ่ความทุกข์ยากจากสวรรค์

กระจกปฐพีไร้ขอบเขต!

สมบัติศักดิ์สิทธิ์อันน่าสะพรึงกลัวและทรงพลังที่สืบทอดจากยุคบรรพกาล มันสามารถทำให้การทำงานของสวรรค์ตกสู่ความโกลาหล ปกปิดกรรม และควบแน่นมิติกระจกจำนวนมาก

มิติกระจกเหล่านี้อัศจรรย์อย่างยิ่ง พวกมันสามารถเปลี่ยนการโจมตีทั้งหมดให้เป็นแสงศักดิ์สิทธิ์แห่งภัยพิบัติ ดังนั้นยิ่งการโจมตีของคู่ต่อสู้แข็งแกร่งขึ้นเท่าใด แสงศักดิ์สิทธิ์แห่งภัยพิบัติก็จะรุนแรงยิ่งขึ้นกว่าเดิม

ในตอนที่พวกสืออวี๋ตกอยู่ในค่ายกลศักดิ์สิทธิ์พินาศเต๋าแห่งเก้าวิบัติสวรรค์ ซุ่ยเหรินถิงได้ใช้กระจกนี้เพื่อกักขังพวกเขา ซึ่งเกือบจะคร่าชีวิตพวกเขาได้สำเร็จ ดังนั้นพวกเขาจะไม่รู้ได้อย่างไรว่ากระจกบานนี้น่ากลัวเพียงใด?

เจี้ยงหลิงเซียวถือแส้โบยเทวาไว้ในมือ พลางควบแน่นมิติกระจกด้วยกระจกปฐพีไร้ขอบเขต ปิดกั้นทางหินปินในระยะสองพันห้าร้อยลี้ไว้อย่างสมบูรณ์ ส่งผลให้สีหน้าของคนอื่น ๆ เปลี่ยนเป็นเครียดขึงทันที

โครม!

ซุนอู๋เหิ่นไม่รู้ว่ากระจกปฐพีไร้ขอบเขตนั้นน่ายำเกรงเพียงใด เขาฟาดกระบองไปในแนวนอน มันเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์สีเขียวอันไร้ขอบเขตขณะกระแทกมิติกระจกอย่างรุนแรง และทำให้สวรรค์สั่นสะเทือน

ฟิ่ว!

น่าเสียดายที่การโจมตีครั้งนี้ไม่เพียงแต่ไม่สามารถเขย่ามิติกระจกได้เท่านั้น มันแปรเปลี่ยนเป็นเกลียวแสงวิบัติศักดิ์สิทธิ์สะท้อนกลับอย่างรุนแรง

โครม!

มันสั่นคลอนจนซุนอู๋เหิ่นต้องเซถอยไปสองสามก้าว ใบหน้าไม่น่าดูอย่างยิ่ง

สถานการณ์ปัจจุบันไม่มั่นคง เนตรทัณฑ์สวรรค์กำลังควบแน่นเป็นรูปร่างในท้องฟ้าที่วุ่นวายเหนือหัว และเมื่อมันเริ่มการโจมตี จะไม่มีใครรอดชีวิตได้แม้แต่คนเดียว

แต่ทางหนีกลับถูกเจี้ยงหลิงเซียวขัดขวางไว้ด้วยกระจกปฐพีไร้ขอบเขต ดังนั้น ถึงแม้พวกเขาจะสามารถฆ่าเจี้ยงหลิงเซียวได้ แต่เนตรทัณฑ์สวรรค์ก็น่าจะโจมตีได้แล้วในเวลานั้น!

หากวัดกันเพียงขั้นพลัง ตัวตนที่อยู่ในระดับการบ่มเพาะราชันเซียน ย่อมสามารถตัดสินผลการต่อสู้ได้ในชั่วพริบตา

ทว่าตอนนี้เนตรทัณฑ์สวรรค์เปรียบเสมือนดาบคมกริบที่ห้อยอยู่เหนือหัวของพวกเขา ไม่อาจเสียเวลาไปได้มากกว่านี้แล้ว!

ความจริง ไม่มีใครคาดคิดว่าซุ่ยเหรินถิงและเจี้ยงหลิงเซียวจะพกสมบัติล้ำค่ามากมายขนาดนี้ โดยเฉพาะธงวิญญาณราชาศักดิ์สิทธิ์ ที่เป็นสุดยอดสมบัติของนิกายอำนาจเทวะ

หากรู้ล่วงหน้า สืออวี๋และเซียงหลิวหลีจะเตรียมสุดยอดสมบัติศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ มาด้วยอย่างแน่นอน

น่าเสียดายที่ความผิดพลาดเพียงอย่างเดียวนำไปสู่ข้อผิดพลาดมากมาย และไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะคร่ำครวญเสียใจ

เมื่อการโจมตีของซุนอู๋เหิ่นถูกสะท้อนกลับไป สืออวี๋ก็ตัดสินใจทันที เขากล่าวผ่านกระแสปราณเพื่อสั่งให้ราชันเซียนคนอื่น ๆ โจมตีเจี้ยงหลิงเซียวด้วยกำลังทั้งหมดที่มี พลางเหลือบมองเฉินซี และกล่าวอย่างรวดเร็วด้วยเสียงหนักแน่น “น้องเฉินซี โปรดให้ข้ายืมกระบี่เต๋าวิบัติด้วย!”

กระบี่เต๋าวิบัติตอบโต้พลังงานแห่งความหายนะเป็นพิเศษ!

เมื่อหลายปีก่อน นิกายอำนาจเทวะได้วางแผนต่อต้านดอกบัวศักดิ์สิทธิ์แห่งความโกลาหล เนื่องจากกระบี่เต๋าวิบัติที่อยู่ในครอบครองของดอกบัวศักดิ์สิทธิ์แห่งความโกลาหลได้ก่อให้เกิดภัยคุกคามใหญ่หลวงต่อพลังงานแห่งความหายนะที่สืบทอดมาในนิกายอำนาจเทวะ

ดังนั้นกระบี่เต๋าวิบัติเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในการจัดการกับกระจกปฐพีไร้ขอบเขต

ทว่าเฉินซีกลับเหมือนไม่ได้ยินเสียงของสืออวี๋แม้แต่น้อย ชายหนุ่มยืนนิ่งพลางจ้องมองไปยังท้องฟ้าที่วุ่นวายเบื้องบน

“น้องเฉินซี!” หัวใจของสืออวี๋กระตุกวูบ เขาคิดว่าจิตวิญญาณของอีกฝ่ายถูกลากออกไปโดยเนตรทัณฑ์สวรรค์ จึงยกมือขึ้นหมายช่วยเหลือเฉินซี

โครม!

ทันใดนั้นดวงตาลึกลับ เฉยเมย และไร้อารมณ์บนท้องฟ้าที่วุ่นวายก็หยุดเคลื่อนไหวและเปิดออกฉับพลัน พร้อมกับสายโซ่ศักดิ์สิทธิ์สีดำที่เคลื่อนลงมา!

มันเหมือนกับสายฟ้าสีดำ เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความศักดิ์สิทธิ์สูงสุด

คล้ายโซ่ของทวยเทพที่ใช้ล่ามนักโทษ และมันตั้งใจจะล่ามโซ่ทุกสรรพสิ่งของโลกหล้า!

เมื่อมันตกลงมาจากกลางอากาศ โลกทั้งโลกก็ตกอยู่ในสภาวะแห่งความหวาดกลัวอย่างใหญ่หลวง อวกาศหยุดนิ่งในขณะที่เวลาชะงัก ฝุ่น แสง เมฆ หมอก… ทุกสิ่งตกอยู่ในความเงียบงัน

เหตุการณ์อันน่าสะพรึงกลัวนี้ ทำให้ราชันเซียนทุกคนที่โจมตีเจี้ยงหลิงเซียวตกใจ พวกเขาหยุดเคลื่อนไหว ม่านตาหดตัว และรู้สึกหวาดกลัวราวกับว่าวิญญาณกำลังออกจากร่าง

มันคือตรวนทัณฑ์สวรรค์!

เมื่อถูกโจมตี ไม่ต้องกล่าวถึงราชันเซียน แม้แต่เทพบรรกาลก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงความตายได้!

กาลเวลาคล้ายหยุดนิ่ง

ซุ่ยเหรินถิงถือธงวิญญาณราชาศักดิ์สิทธิ์ บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มที่เย็นชาและไร้อารมณ์

เจี้ยงหลิงเซียวถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ในทางกลับกัน สืออวี๋ เซียงหลิวหลี มหาปราชญ์ย่ำสวรรค์ ซุนอู๋เหิ่น ต้าวเหยา และผางตู่ เผยสีหน้าประหลาดใจ

หวด!

ท่ามกลางสภาวะหยุดนิ่งอย่างแปลกประหลาดนี้ โซ่สีดำได้ทะยานลงมา!

ทุกอย่างดูเหมือน…ไม่อาจหลบเลี่ยงได้…

ความไม่เต็มใจและความสิ้นหวังอันหนาแน่นพุ่งเข้ามาในหัวใจของทุกคน ดวงตาเบิกกว้าง พวกเขากำลังพยายามดิ้นรนอยู่บนเส้นด้าย

โครม!

ทว่าทันใดนั้น เฉินซีที่ยืนนิ่งอยู่นานก็เริ่มเคลื่อนไหว!

ร่างสูงใหญ่สั่นสะเทือนด้วยความผันผวนที่รุนแรงและคลุมเครือ ใบหน้าหล่อเหลาปกคลุมไปด้วยสีหน้าไม่แยแสและสงบ มีเพียงดวงตาสีดำที่ลุกโชนด้วยเปลวไฟแห่งความโกรธที่โหดเหี้ยมจนดูเหมือนสามารถเผาสวรรค์ทั้งเก้าได้!

ร่างของชายหนุ่มวับวาบก่อนที่จะปรากฏตัวกลางอากาศ จากนั้นก็ทุบหมัดใส่ตรวนทัณฑ์สวรรค์