บทที่ 1623 มุ่งหน้าสู่ทิศตะวันออก

บทที่ 1623 มุ่งหน้าสู่ทิศตะวันออก

…………….

บทที่ 1623 มุ่งหน้าสู่ทิศตะวันออก

“รีบดูเร็วเข้า! มีการเปลี่ยนแปลงในการจัดอันดับล่าหรือไม่?”

“โชคดีที่ซูหว่านเอ๋อร์ยังคงอยู่ที่อันดับหนึ่ง เนื่องจากเหตุการณ์ของเสี่ยวหลัวหลั่วและอี้เทียนถูกกำจัดไปก่อนหน้านี้ ข้ากังวลจริง ๆ ว่า ซูหว่านเอ๋อร์จะล่วงเกินตัวตนที่ร้ายกาจอย่างเฉินสวินหรือไม่”

“ใช่แล้ว ชายคนนั้นเป็นดั่งดาวร้ายจริง ๆ ใครก็ตามที่พบเจอกับเขา ล้วนต้องเคราะห์ร้าย”

“อืม? เหตุใดชื่อของเถี่ยอวิ๋นผิงถึงไม่อยู่ในอันดับที่สี่สิบ? หรือว่านางและเฉินสวินจะทำการใหญ่เกินตัว และถูกกำจัดไปแล้ว?”

“เจ้าโง่! เจ้าไม่สังเกตหรือว่าเถี่ยอวิ๋นผิงอยู่ในอันดับที่ยี่สิบเอ็ด!?”

“อันดับที่ยี่สิบเอ็ด? สวรรค์! มันเพิ่งผ่านพ้นไปเพียงชั่ววัน แต่นางกลับกระโดดขึ้นไปเกือบยี่สิบอันดับแล้ว?”

“ช่างผิดปกติยิ่งนัก! นี่จะต้องเป็นฝีมือของเฉินสวินคนนั้นอย่างแน่นอน!”

เมื่ออันดับการล่าที่คุ้นเคยถูกเปิดเผยภายใต้ม่านรัตติกาล มันได้ดึงดูดความสนใจของผู้บ่มเพาะทุกคนทันที

เมื่อพวกเขาสังเกตเห็นว่าซูหว่านเอ๋อร์ยังคงรักษาอันดับที่หนึ่งได้ หลายคนถอนหายใจด้วยความโล่งอกโดยไม่รู้ตัว ทว่าเมื่อพวกเขาสังเกตเห็นว่าอันดับของเถี่ยอวิ๋นผิงได้เพิ่มขึ้นจากอันดับที่สี่สิบมาเป็นอันดับที่ยี่สิบเอ็ดจริง ๆ ก็ทำให้เกิดความแตกตื่นทันที

เป็นที่ทราบกันดีว่า ยิ่งอันดับสูงเท่าใด การแข่งขันก็จะยิ่งเข้มข้นมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในห้าสิบอันดับแรก การไต่ขึ้นเพียงอันดับเดียว ก็ยากพอ ๆ กับการขึ้นสวรรค์

แต่ท่ามกลางสถานการณ์ที่โหดร้ายและรุนแรงเช่นนี้ ชื่อของเถี่ยอวิ๋นผิงกลับค่อย ๆ สูงขึ้นราวกับดวงดาว และนางไต่ขึ้นมาครอบครองอันดับที่ยี่สิบเอ็ด แล้วพวกเขาจะไม่ตกใจได้อย่างไร?

“นางทำสิ่งนี้สำเร็จได้อย่างไร”

“เจ้าควรถามคำถามนั่นกับเฉินสวิน ข้าเคยจับตาดูนางมาก่อนหน้านี้แล้ว และจำนวนสัตว์ร้ายที่ขอบเขตเทวาวิญญาณที่นางล่ามาจนถึงเมื่อวานคือสามร้อยเจ็ดสิบตัว ทว่ายามนี้กลับเพิ่มขึ้นเป็นหกร้อยเก้าสิบสามตัวแล้ว กล่าวอีกนัยหนึ่ง เพียงแค่วันเดียว นางได้ฆ่าสัตว์ร้ายขอบเขตเทวาวิญญาณไปถึงสามร้อยยี่สิบสามตัว!”

“สามร้อยยี่สิบสามตัว! นั่นคือสัตว์ร้ายมากกว่าสามร้อยตัวที่เทียบได้กับเทวารู้แจ้งวิญญาณ เฉินสวินทำสิ่งนั้นสำเร็จได้อย่างไร?”

“อัศจรรย์ยิ่งนัก! มันเหนือจินตนาการอย่างแท้จริง!”

“หากพวกเขายังเดินหน้าต่อไปด้วยความเร็วเช่นนี้ เมื่อการชุมนุมล่าดาราสิ้นสุดลงในอีกสองวันนับจากนี้ อันดับของเถี่ยอวิ๋นผิงอาจขึ้นสู่สิบอันดับแรก!”

ผู้คนกล่าวคุยกันอย่างมีชีวิตชีวา ซึ่งดูเหมือนว่าเฉินซีและเถี่ยอวิ๋นผิงจะกลายเป็นหัวข้อที่พวกเขาพึงพอใจที่จะกล่าวถึง

หากเป็นบรรพเทวารู้แจ้งจักรวาลที่ทำสิ่งนี้สำเร็จ พวกเขาก็จะไม่รู้สึกอะไรเลย ทว่าทั้งหมดนี้กลับสำเร็จได้โดยเทวารู้แจ้งวิญญาณ ซึ่งดูเหมือนว่าจะผิดปกติเกินไปและไม่น่าเชื่อเลยแม้แต่น้อย!

เด็กคนนั้นมาจากที่ใดกัน? ไยถึงผิดปกติได้ปานนี้?

คำถามเหล่านี้ยังคงอยู่ในใจของผู้ยิ่งใหญ่เหล่านี้อย่างต่อเนื่อง ดูเหมือนว่ามันจะรุนแรงมากในยามนี้ และมันทำให้พวกเขาไม่สามารถสงบจิตใจได้

มีเพียงจักรพรรดินีอวี้เชอและอวิ๋นชิงเท่านั้นที่ยังคงเพ่งความสนใจไปที่ดาววิญญาณมลทิน พวกเขากำลังสั่งสมกำลัง ในขณะที่รอให้กระบี่มลทินอเวจีปรากฏขึ้นอย่างเงียบ ๆ

ตามที่คาดไว้ ในไม่ช้ากระบี่มลทินอเวจีได้ปลดปล่อยปราณกระบี่ออกมาอีกครั้ง และมันลอยขึ้นเหนือสวรรค์ทั้งเก้า ราวกับกำลังจะฟันเทียบอันดับล่าบนท้องฟ้าจนแยกออกจากกัน

จักรพรรดินีอวี้เชอลงมืออย่างไม่ลังเล นางชักกระบี่พิฆาตฟ้าออกมา ทว่ากลับต้องประหลาดใจ เพราะค่ำคืนนี้ไม่มีเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้น ทำให้การต่อสู้จบลงด้วยผลที่เสมอกันอีกครั้ง

สิ่งนี้ทำให้จักรพรรดินีอวี้เชอรู้สึกงุนงงเล็กน้อย “หรือว่าร่องรอยของการพลิกตาลปัตรจากร้ายกลายเป็นดีที่ปรากฏเมื่อค่ำคืนนี้จะหายไปแล้ว?”

หรือบางทีอาจมีมากกว่าที่ตาเห็น?

อวิ๋นชิงก็สับสนเช่นกัน และขมวดคิ้วพลางครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง

“จับตาดูต่อไป ตามการทำนายที่ข้าได้รับจากผู้ยิ่งใหญ่ในเอกภพจักรวรรดิ นี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุดสำหรับข้าที่จะปราบกระบี่มลทินอเวจี หากพลาดครั้งนี้ ก็แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่ข้าจะพบโอกาสเช่นนี้อีกครั้ง”

จักรพรรดินีอวี้เชอสูดลมหายใจเข้าลึก ขณะที่ชุดสีแดงเพลิงปลิวไปตามสายลม นางเป็นเหมือนดอกบัวสีแดงที่แกว่งไกวท่ามกลางสายลมยามค่ำคืน นางสูงส่ง สง่า และโดดเดี่ยว

ดวงตาของอวิ๋นชิงหรี่ลง ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าทำไมจักรพรรดินีอวี้เชอจึงเต็มใจที่จะไม่หยุดยั้งเพื่อปราบกระบี่มลทินอเวจีในระหว่างการชุมนุมล่าดาราครั้งนี้ ปรากฏว่าเป็นเพราะคำแนะนำของผู้ยิ่งใหญ่จากเอกภพจักรวรรดิ!

หากใครก็ตามในโลกนี้ที่มีคุณสมบัติพอจะให้คำแนะนำแก่จักรพรรดินีอวี้เชอได้ แน่นอนว่าต้องเป็นผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นที่ปลีกวิเวกอยู่อย่างสันโดษภายในเอกภพจักรวรรดิ

“วันนี้เฉินสวินมีความเปลี่ยนแปลงอะไรบ้าง?” จู่ ๆ จักรพรรดินีอวี้เชอก็ถามคำถามนี้ขึ้นมากะทันหัน

เทียบอันดับการล่าลอยอยู่กลางท้องฟ้ายามค่ำคืน และอันดับของเถี่ยอวิ๋นผิงก็เด่นเป็นสง่า ดังนั้นจึงเป็นเรื่องง่ายที่จะวัดประสิทธิภาพของเฉินซีจากสิ่งนี้ และเห็นได้ชัดว่านี่เป็นสิ่งที่จักรพรรดินีอวี้เชอกำลังถามถึง

“เด็กน้อยคนนั้นดูเหมือนจะมีสมบัติล้ำค่าบางอย่าง ทำให้พลังชีวิตยากที่จะระบุตำแหน่งได้ เป็นเพราะเหตุนี้เขาจึงเป็นฝ่ายได้เปรียบเมื่อต้องรับมือกับดวงวิญญาณแปดเปื้อนเหล่านั้น สำหรับเรื่องอื่น ข้ายังคงไม่สามารถระบุได้” อวิ๋นชิงเรียบเรียงความคิด ก่อนจะตอบกลับด้วยเสียงแผ่วเบา

“สมบัติล้ำค่าที่สามารถปกปิดพลังชีวิต? ไม่ หากเป็นเช่นนั้น เขาจะไม่สามารถดึงดูดความสนใจของกระบี่มลทินอเวจีได้อย่างแน่นอน จากการสังเกตของข้า เด็กคนนั้นอาจเก็บงำความลับบางอย่าง”

จักรพรรดินีอวี้เชอดูเหมือนจะจมอยู่กับความคิด ดวงตาที่สุกใสเปล่งประกายด้วยแสงอันลวงตา “หากอิงจากต้นกำเนิดที่ไม่ธรรมดาของเด็กน้อยคนนั้น มันก็ควรค่าที่เจ้าต้องให้ความสนใจมากขึ้น”

นางไม่ได้บอกว่าควรใส่ใจอะไรมากกว่านี้ แต่อวิ๋นชิงก็ตระหนักได้ถึงบางอย่าง “หรือว่าฝ่าบาทจะทราบต้นกำเนิดของเด็กคนนั้นแล้ว?”

“กระหม่อมทราบแล้ว” ในท้ายที่สุด อวิ๋นชิงก็พยักหน้า และไม่ได้สักถามอะไรมากไปกว่านี้ เมื่อกล่าวถึงบางสิ่ง ในเมื่อจักรพรรดินีอวี้เชอไม่ได้กล่าวไว้ ดังนั้นก็ไม่ใช่สิ่งที่ทาสเทพเช่นเขาควรรู้