บทที่ 1640 ถูกย้อนถาม

บทที่ 1640 ถูกย้อนถาม

…………….

บทที่ 1640 ถูกย้อนถาม

เหรียญทองแดงโปรยสมบัติ!

ตาข่ายครอบคลุมสวรรค์!

เมื่อได้ยินชื่อเหล่านี้ บรรยากาศในห้องโถงก็หยุดนิ่งทันที และตกอยู่ในความเงียบงัน แม้แต่อากาศก็ดูเหมือนจะกลายเป็นน้ำแข็ง

ทุกคนรวมทั้งผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นล้วนเบิกตากว้าง และดูเหมือนไม่อยากเชื่อ

นี่ไม่ใช่แค่เรื่องไม่ธรรมดาเท่านั้น แต่มันยังน่าทึ่งมาก!

สมบัติวิญญาณธรรมชาติทั้งสองชิ้นนี้ ไม่ใช่สิ่งที่ไม่คุ้นเคยกับผู้ยิ่งใหญ่เหล่านี้เลย หนึ่งในนั้นมาจากปรมาจารย์ของนิกายอำนาจเทวะ และอีกชิ้นมาจากฝูซีปรมาจารย์แห่งเขาเทพพยากรณ์ ทั้งสองชิ้นค่อนข้างมีชื่อเสียงในแดนเทพโบราณพอสมควร

แต่ที่สำคัญที่สุด คือนิกายอำนาจเทวะและเขาเทพพยากรณ์เป็นศัตรูกัน เนื่องจากนิกายทั้งสองก่อตั้งมาเนิ่นนานจนไม่อาจนับ ทั้งสองจึงเป็นศัตรูคู่แค้นที่เหมือนน้ำกับไฟมาโดยตลอด

ตามที่อี้เทียนกล่าว เฉินสวินที่ยืนอยู่ตรงหน้ากลับมีสมบัติของนิกายอำนาจเทวะและเขาเทพพยากรณ์ ดังนั้นนี่จึงอยู่เหนือจินตนาการของพวกเขานัก

ผู้บ่มเพาะรุ่นเยาว์ส่วนหนึ่งไม่รู้เรื่องทั้งหมดนี้ แต่เมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงของบรรยากาศและท่าทางประหลาดใจที่ปรากฏบนใบหน้าของผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้น พวกเขาก็เข้าใจทันทีว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ!

ชั่วขณะหนึ่ง สายตาที่จ้องมองเฉินซีก็เปลี่ยนไป แววตาเผยถึงความประหลาดใจและสงสัยใคร่รู้

หรือคนผู้นี้จะมาจากภพเบื้องล่างจริง ๆ ? และเขาไม่ใช่ผู้บ่มเพาะที่ถือกำเนิดในแดนเทพโบราณ?

ถ้ามันเป็นความจริง ก็ออกจะเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว

ในความคิดของพวกเขา ทุกคนที่มาจากภพเบื้องล่างนั้นอ่อนแอ เป็นเพียงทาสเทพและมีฐานะต่ำต้อย

นี่เป็นการไม่ยอมรับที่มาจากฐานะ และมันไม่เกี่ยวข้องกับการบ่มเพาะแต่อย่างใด!

ในขณะนี้ ใบหน้าหล่อเหลาของเฉินซีดูเหมือนจะสงบเหมือนเช่นเคย แต่จิตสังหารอันเยือกเย็นเสียดแทงกลับปะทุขึ้นในส่วนลึกของดวงตาสีดำสนิท

ชายหนุ่มตระหนักดีถึงผลที่จะตามมาหากความโลภของคนเหล่านี้ถูกกระตุ้น ดังนั้นตั้งแต่เข้าร่วมการชุมนุมล่าดารามาจนถึงตอนนี้ เขาจึงไม่เคยใช้เหรียญทองแดงโปรยสมบัติและตาข่ายครอบคลุมสวรรค์เลยยสักครั้ง

แต่นึกไม่ถึงว่าอี้เทียนจะเปิดเผยเรื่องทั้งหมดนี้ในพริบตาสุดท้าย และยังเปิดโปงความลับของเขา! แล้วเฉินซีจะไม่ขุ่นเคืองได้อย่างไร?

“อี้เทียน! เจ้ากล้ารับผิดชอบต่อสิ่งที่เจ้ากล่าวหรือไม่” ทันใดนั้น ซูหว่านเอ๋อร์ก็กล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว และทำลายความเงียบในห้องโถง

นางรู้สึกว่าทั้งหมดนี้เป็นเรื่องไร้สาระจริง ๆ เมื่อสักครู่ที่ผ่านมา เฉินซีได้พลิกสถานการณ์และช่วยศิษย์รุ่นเยาว์ของเอกภพมสิหิมจัดการกับอันตรายที่พวกเขาเผชิญอยู่ ทว่าตอนนี้ ไม่เพียงแต่อี้เทียนจะไม่รู้สึกขอบคุณ แต่ยังแว้งกัดเหมือนหมาบ้า! สิ่งนี้ทำให้นางรู้สึกไม่พอใจอย่างมาก

หลายคนคิดคล้ายกับซูหว่านเอ๋อร์ ดังนั้นเมื่อพวกเขาได้ยินสิ่งนี้ จึงมองไปที่อี้เทียนด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย

ผู้อาวุโสจากตระกูลอี้ อี้เหวินขมวดคิ้วและกล่าวด้วยเสียงแผ่วเบา “เทียนเอ๋อร์ นี่มันเรื่องอันใดกัน?”

เมื่ออี้เทียนได้ยิน ดูเหมือนเขากำลังเผชิญกับความอยุติธรรมที่ไม่ธรรมดา พลันร้องโพล่งขึ้น “ข้าขอสาบานต่อสวรรค์ ข้าไม่ได้โกหกอย่างแน่นอน!”

เขาหยุดครู่หนึ่ง พลันขบฟันแน่นและจดจ้องเฉินซีด้วยสีหน้าไม่พอใจ “มิหนำซ้ำ ทุกคนที่อยู่ที่แห่งนี้ล้วนทราบดีว่าคนผู้นี้ได้สังหารคนสกุลอี้ของข้าไปมากมายในแดนโลกาวินาศ แม้แต่ท่านลุงเก้าที่คอยดูแลข้ามาตั้งแต่ยังเด็ก ก็ยังต้องตายด้วยน้ำมือของเจ้าเด็กนี้! ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ แล้วข้าจะเข้าใจผิดเกี่ยวกับตัวตนของเขาได้อย่างไร?”

เสียงของเขาดุร้ายและเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง ขณะที่มันสะท้อนก้องในห้องโถง

ทั้งหมดนี้เป็นเหมือนการระเบิดครั้งใหญ่ ที่ทำให้หัวใจของผู้คนในห้องโถงสั่นคลอน ทำให้พวกเขาไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้

ดังนั้นจึงมีความเป็นปฏิปักษ์ระหว่างเฉินสวินและตระกูลอี้มาตั้งแต่แรก ไม่น่าแปลกใจที่เขากำจัดศิษย์ทั้งหมดของตระกูลอี้ในระหว่างการชุมนุมล่าดารา

เมื่อทุกคนคิดได้เช่นนี้ สายตาที่จ้องมองเฉินซีก็เต็มไปด้วยความสงสัย หรือว่าทั้งหมดนี้เป็นความจริง?

“เฉินสวิน ทั้งหมดนี้เป็นความจริงหรือไม่?” อี้เหวินมีสีหน้าดำคล้ำ พลางจ้องเขม็งไปที่เฉินซีอย่างก้าวร้าว

“เจ้าหนู เจ้าควรอธิบายเรื่องทั้งหมดนี้”

“ฮึ่ม! ข้ารู้ว่าต้นกำเนิดของเด็กคนนี้น่าสงสัย ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องจริง!”

ในขณะนี้ เมี่ยวหยาจากอารามเต๋าสัจวิญญาณที่เป็นศัตรูกับเฉินซี และผู้ยิ่งใหญ่อีกสองสามคนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยเป็นมิตร

ในทางกลับกัน สถานการณ์ที่เฉินซีเผชิญอยู่ในขณะนี้ ดูเหมือนเขาจะถูกประณามจากทุกคนและรายล้อมไปด้วยศัตรู

“ทุกคน นี่พวกเจ้ากำลังตัดสินโทษคนผิดอยู่หรือ?” เถี่ยอวิ๋นผิงกล่าวขึ้นทันที และใบหน้าที่สวยงามของนางก็เต็มไปด้วยความโกรธ

“ข้าอยากจะถามพวกเจ้าทุกคนเช่นกัน เหตุใดผู้อาวุโสเฉินสวินและข้าจึงต้องได้รับการปฏิบัติอย่างเย็นชา ทั้งที่เราได้อันดับหนึ่งในการชุมนุมล่าดารา?”

คำกล่าวของนางมีพลัง และเป็นคำถามที่เต็มไปด้วยความโกรธ

“ตอนนี้ผู้อาวุโสเฉินสวินเอาชนะสวินหยางผิงได้ และเขาช่วยเหลือพวกเจ้าทุกคนจากภัยคุกคาม ทำให้เหล่าศิษย์รุ่นเยาว์ของเอกภพมสิหิมสามารถรักษาหน้าของตนได้ แต่หลังจากที่เขาทำทั้งหมดนี้แล้ว ไยพวกเจ้าจึงปฏิบัติเช่นนี้ด้วย?

ในเวลานี้ เถี่ยอวิ๋นผิงพร้อมที่จะเสี่ยงทุกอย่าง นางรู้สึกว่าเรื่องทั้งหมดนี้ นางสมควรรับผิดชอบด้วย และนางก็โกรธแค้นอย่างยิ่ง

ท้ายที่สุด นางกวาดสายตามองทุกคนในห้องโถงไปและกล่าวย้ำ “ทำไม?”

ชั่วขณะหนึ่ง เสียงที่โกรธเกรี้ยว เสียใจ และเศร้าโศกของเถี่ยอวิ๋นผิงดังก้องไปทั่วทั้งห้องโถง

ทั้งหมดถึงกับอับจนคำพูด ไม่คิดว่าเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนนี้จะไม่อาจควบคุมตัวเองได้ และถึงขนาดที่พวกเขารู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย พวกเขาไหนเลยจะเคยถูกย้อนถามต่อหน้าผู้คนเช่นนี้ ? โดยเฉพาะผู้ที่ย้อนถามกลับเป็นเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ!