บทที่ 1713 พายุกำลังมา

บทที่ 1713 พายุกำลังมา

………………..

บทที่ 1713 พายุกำลังมา

ถ้อยคำของเชินถูเยียนหราน ทำให้ทุกคนพบแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ในทันที และพึงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ส่งผลให้ความกังวลในใจถูกลบล้างหมดสิ้น

ในทางกลับกัน เฉินซีรู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบาย ชายหนุ่มตระหนักดีว่าการอาศัยพลังเพื่อสะกดมหาอำนาจที่อยู่เบื้องหลังเล่ออู๋เหินและคนอื่น ๆ จะสามารถจัดการกับปัญหามากมายให้เขาได้อย่างไม่ต้องสงสัย

ตราบใดที่สามารถหลบหนีจากเมืองเฟิงฉีได้ ความเป็นไปได้ก็จะไร้ขอบเขตอย่างแท้จริงในยามนั้น

ไม่ต้องกล่าวถึงว่าทาสเทพของฝ่ายจักรพรรดินีอวี้เชอ อวิ๋นชิงกำลังรออยู่ที่เมืองเฟิงฉีเช่นกัน ด้วยการช่วยเหลือของอวิ๋นชิง สถานการณ์ที่เฉินซีเผชิญอยู่จะปลอดภัยยิ่งขึ้นอย่างแน่นอน

…

น้ำเต้าสะบั้นวิญญาณลัดเลาะผ่านพื้นที่ซึ่งปกคลุมด้วยปราณหมานกู่วิเวก และไม่พบอันตรายใด ๆ ตลอดทาง

แต่เส้นทางนั้นไกลโพ้น และต้องเหาะเหินเป็นเวลานานกว่าหนึ่งเดือน แม้จะด้วยความเร็วของน้ำเต้าสะบั้นวิญญาณก็ตาม

เฉินซีไม่ได้เกียจคร้านในช่วงเวลานี้ การเดินทางไปยังซากโบราณสถานรกร้างหมานกู่ครั้งนี้ ทำให้เขาได้รับผลประโยชน์มากมาย เมื่อคัดแยกและนับทุกสิ่งที่ได้รับมา แม้แต่ตัวเขาก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า รากเต๋าวิภูจักรวรรดิถือได้ว่าเป็นสมบัติล้ำค่าที่สุดที่ได้รับ นอกจากนั้นยังมีรากเต๋าบรรพชนระดับแปดสามราก รากเต๋าบรรพชนระดับเจ็ดเก้าราก รากเต๋าบรรพชนระดับหกสิบหกราก รากเต๋าบรรพชนระดับห้ายี่สิบเจ็ดราก…

รากเต๋าบรรพชนเหล่านี้ ส่วนใหญ่เป็นของสิ่งที่ริบมาจากพวกของลั่วฉ่าวหนง หลังจากที่สังหารอีกฝ่ายแล้ว

นอกจากสมบัติทั้งหมดเหล่านี้ ยังมีสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์ที่หายากเกินเปรียบปานกว่าสิบชนิด สมบัติศักดิ์สิทธิ์ที่หายากกว่าหกชิ้น และสารพัดโอสถอีกสามสิบเจ็ดขวด

วัตถุศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ ที่มีประโยชน์หลากหลายก็มีมากกว่าร้อยชนิด อย่างไรก็ตาม เมื่อเปรียบเทียบแล้ว พวกมันไม่ได้มีค่ามากนัก

เมื่อกำไรทั้งหมดเหล่านี้มารวมกัน มูลค่าของมันอาจถือได้ว่ามหาศาลเกินจินตนาการอย่างแน่นอน มันมากพอที่จะทำให้ดวงตาของผู้เยี่ยมยุทธ์ทุกคนกลายสีแดงฉานด้วยความอิจฉา

โดยเฉพาะรากเต๋าบรรพชนที่มีคุณภาพต่าง ๆ พวกมันแต่ละรากมีค่ามาก ทั้งยังถึงขั้นทำให้ผู้เยี่ยมยุทธ์มากมายต้องต่อสู้เพื่อแย่งชิงมัน!

ทว่าในความเห็นของเฉินซี นอกเหนือจากส่วนเล็ก ๆ ที่เขานำไปใช้แล้ว สมบัติเหล่านี้ส่วนใหญ่ไม่มีประโยชน์นัก

นี่คือภาพรวมของความแตกต่างในการบ่มเพาะ ในสายตาของคนขอทาน บางทีตะกร้าซาลาเปาร้อน ๆ อาจเป็นงานฉลองที่หรูหราอย่างยิ่ง แต่จักรพรรดิกลับเบื่อหน่ายที่จะเสวยปลาและเนื้อสัตว์ ซึ่งโดยธรรมชาติแล้ว ย่อมไม่ชื่นชอบอาหารบางอย่างเช่นซาลาเปาที่ใช้เพียงเพื่อสนองความหิวของตน

นอกเหนือจากผลประโยชน์เหล่านี้ ผลประโยชน์ที่เฉินซีให้ความสำคัญอย่างแท้จริงคือสมบัติวิญญาณธรรมชาติที่ยึดได้จากกลุ่มลั่วฉ่าวหนง!

ดาบโลหิตปรโลก!

กระจกกร่อนวิญญาณ!

ระฆังวิเวกโลหิตศักดิ์สิทธิ์!

ไข่มุกต้นกำเนิดมังกร!

ร่มกรอบทองแสงคราม!

ธงพิทักษ์ปฐพีที่ห้า!

มีทั้งหมดเจ็ดชิ้น และแต่ละชิ้นเป็นสมบัติวิญญาณธรรมชาติ ยิ่งกว่านั้น ทุก ๆ ชิ้นเป็นสุดยอดศาสตราศักดิ์สิทธิ์ที่มาจากมหาอำนาจในเอกภพจักรวรรดิ พวกมันล้วนมีชื่อเสียงเกรียงไกรและสรรพคุณอันน่าอัศจรรย์ทุกประเภท

ทว่าในตอนนี้ พร้อมกับการเสียชีวิตของมหาเทวาวิญญาณทั้งเจ็ด ได้แก่ ลั่วฉ่าวหนง ตี้จวิน กงเหย่เจ๋อฟู เยว่หรูฮวา จินชิงหยาง คุนอู๋ชิง และเป่ยเหวิน สมบัติวิญญาณธรรมชาติทั้งหมดนี้จึงตกอยู่ในมือของเฉินซี!

พวกมันล้ำค่าเกินคณานับ!

ทว่าตอนนี้ ทั้งเจ็ดชิ้นได้ตกอยู่ในมือของเฉินซีแล้ว หากผู้อื่นสืบทราบถึงเรื่องนี้ แม้แต่ผู้ยิ่งใหญ่ก็อาจไม่สามารถนิ่งนอนใจ และลงมือเพื่อยิงพวกมัน!

ท้ายที่สุดแล้ว พวกมันคือสมบัติวิญญาณธรรมชาติที่มีโอกาสได้มาโดยวาสนาเท่านั้น แต่ละสิ่งล้วนมีผลอันน่าอัศจรรย์และพลังที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้ พวกมันเป็นตัวตนที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในโลกนี้ เป็นสิ่งที่ไม่อาจหลอมกลั่นขึ้นมาได้

แต่ในความเห็นของเฉินซี สมบัติวิญญาณธรรมชาติเหล่านี้มีปัญหาอย่างมาก เนื่องจากแต่ละชิ้นมาจากมหาอำนาจในเอกภพจักรวรรดิ และทุกชิ้นมีชื่อเสียงเรื่องลือ หากใช้มัน ผู้คนย่อมจดจำได้เป็นแน่แท้ และผลที่ตามมาจะต้องร้ายแรงยิ่ง

อย่างน้อย ในเวลานั้นทุกคนคงรู้เช่นเห็นชัดว่าเป็นเขา ที่สังหารกลุ่มลั่วฉ่าวหนง!

ดังนั้นเฉินซีจึงไม่ลังเลที่จะซ่อนสมบัติวิญญาณธรรมชาติเหล่านี้เอาไว้ จนกว่าเขาจะมีพลังมากพอที่จะต้านทานมหาอำนาจของเอกภพจักรวรรดิ

สิ่งเดียวที่ทำให้เฉินซีกังวลก็คือ เมื่อครั้งที่เขาสังหารลั่วฉ่าวหนง ภาพเหมือนของปราชญ์ได้บินออกมา และเอาศพของลั่วฉ่าวหนงไปด้วย ดังนั้นเฉินซีไม่สามารถระบุได้ว่า ตระกูลลั่วของเอกภพจักรวรรดิได้เห็นตัวตนของเขาหรือไม่

สรุปแล้ว กำไรของเฉินซีจากการเดินทางไปยังซากโบราณสถานรกร้างหมานกู่นั้นเกินความคาดหมายยิ่ง ทว่าในเวลาเดียวกัน มันก็นำปัญหาและอันตรายมาเช่นกัน ถือได้ว่าเป็นโชคลาภและหายนะที่เชื่อมโยงเข้าด้วยกัน ซึ่งทุกอย่างขึ้นอยู่กับเขาที่จะจัดการอย่างไร

ข้าสามารถมอบรากเต๋าของบรรพชนเหล่านี้ให้กับสหายและคนที่ข้ารักได้ในอนาคต และข้าสามารถแลกเปลี่ยนเป็นทรัพย์สินเงินทองที่จำเป็นได้เช่นกัน สำหรับสมุนไพรและสมบัติศักดิ์สิทธิ์ พวกมันเป็นประโยชน์กับตัวข้า ไม่ว่าจะเป็นการบ่มเพาะหรือขัดเกลายันต์ศัสตรา พวกมันจะสามารถสร้างผลอัศจรรย์มากมาย…

หลังจากเรียงลำดับและนับทุกอย่างเสร็จสิ้น เฉินซีก็มุ่งความสนใจไปที่การพุ่งเข้าสู่ขอบเขตบรรพเทวารู้แจ้งจักรวาล เมื่อเปรียบเทียบกับสมบัติเหล่านี้ที่ล้วนเป็นวัตถุภายนอก เขาให้ความสำคัญกับการบ่มเพาะของตัวเองมากขึ้นบนเส้นทางสู่เต๋า