บทที่ 1718 รุกคืบติดต่อกัน ....................

บทที่ 1718 รุกคืบติดต่อกัน

………………..

บทที่ 1718 รุกคืบติดต่อกัน

ทันใดนั้น ท่าทางของกงเหย่หนานลี่ก็เปลี่ยนไปในที่สุด ทั้งยังรู้สึกเศร้าสลดในใจอย่างยิ่ง

ด้วยสถานะและความแข็งแกร่งในปัจจุบัน การฆ่าเทวารู้แจ้งวิญญาณนั้นง่ายพอ ๆ กับการบี้มด และต่อให้เผชิญกับมหาเทวาวิญญาณ ก็มิอาจทำให้จริงจังกับมันได้

ทว่าบัดนี้ เขากลับพ่ายแพ้ด้วยน้ำมือของชายหนุ่มคนหนึ่งต่อหน้าสายตาของฝูงชน และนี่เป็นเพียงความอัปยศอดสูอันใหญ่หลวง

แต่ทั้งหมดนี้ไม่ใช่สาเหตุสำคัญ ต้นตอของความรู้สึกเศร้าสลด คือสิ่งเล็ก ๆ ที่เขามองข้ามไป ทำให้พลังบ่มเพาะถูกสะกดอย่างสมบูรณ์ และสูญเสียความได้เปรียบในฐานะบรรพเทวารู้แจ้งจักรวาลโดยสิ้นเชิง

หากเป็นในยามอื่น นี่คงไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอันใด แม้ว่าพลังบ่มเพาะจะถูกสะกดในขณะที่คู่ต่อสู้เป็นมหาเทวาวิญญาณที่ติดสิบอันดับแรกของเทียบอันดับรู้แจ้งวิญญาณ เขาก็หาได้กริ่งเกรงไม่ ทั้งยังมั่นใจว่าจะพิชัยชัยคู่ต่อสู้ได้

แต่เห็นได้ชัดว่าเฉินซีไม่ใช่บุคคลที่มหาเทวาวิญญาณทั้งสิบอันดับแรกจะสามารถเทียบเคียงได้ พลังฝีมือน่าพรั่นพรึงยิ่งกว่า และอาจถือว่าท้าทายสวรรค์!

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ เขาทำได้เพียงเลือกที่จะหลบหนีจากมหาสมุทรสุสานเทวะก่อน

แต่เห็นแน่ชัดว่าเฉินซีไม่คิดปล่อยเขาไป

ครืน!

เจตจำนงกระบี่ พุ่งขึ้นมาราวกับคลื่นยักษ์และส่งเสียงดังก้องกังวาน ขณะที่มันขวางกั้นเส้นทางล่าถอยของกงเหย่หนานลี่

กงเหย่หนานลี่ใช้พลังเต็มพิกัดโดยสัญชาตญาณ เขาชักกระบี่ที่เปล่งประกายราวกับหิมะเงินออกมาและแผดคำรามลั่นขณะฟันกระบี่ลงไป

เขาตั้งใจที่จะทะลวงผ่านปราณกระบี่อันมหึมานี้!

ต้องการฟันเพื่อเปิดเส้นทาง!

ทว่าเพียงชั่วครู่ เขาก็ต้องตกใจและเดือดดาลสุดขีด เพราะการโจมตีอย่างเต็มพิกัด มิอาจสั่นคลอนปราณกระบี่ที่พลุ่งพล่านได้เลย ทั้งยังถูกกระแทกกลับจนต้องล่าถอยอย่างต่อเนื่อง!

นี่มันเต๋าแห่งกระบี่ประเภทใดกัน?

กงเหย่หนานลี่เดือดดาลจนดวงตาแทบถลน หากเขาสามารถฟื้นฟูความแข็งแกร่งที่ขอบเขตบรรพเทวารู้แจ้งจักรวาลได้ ก็จะสามารถทำลายอุปสรรคทั้งหมดด้วยการโบกมือเพียงครั้งเดียว

แต่น่าเสียดาย… ยามนี้เขาสามารถใช้พลังได้เพียงขอบเขตเทวารู้แจ้งวิญญาณเท่านั้น ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ แล้วเขาจะต่อกรเฉินซีได้อย่างไร?

ในช่วงเวลาต่อมา กงเหย่หนานลี่ก็ถูกระเบิดกระแทกกลับไป ซึ่งไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหลบและสูญเสียโอกาสที่จะหลบหนีไปที่ชายฝั่งโดยสิ้นเชิง

“บัดซบ!” เสียงคำรามอันโกรธเกรี้ยวสั่นสะเทือนฟ้าพลางโจมตีเฉินซีด้วยพลังเต็มพิกัด เขาตระหนักดีว่าหากเขายังหลบต่อไปเรื่อย ๆ เขาจะสูญเสียข้อได้เปรียบที่มีอย่างสมบูรณ์

“พวกเจ้ายังมัวยืนเฉยอยู่อีก หากเราไม่สามารถบดขยี้ไอ้สารเลวนี้ได้ในครั้งนี้ ถ้ามันหลบไปสู่ส่วนลึกของมหาสมุทรสุสานเทวะ เราจะไม่มีโอกาสอีกแล้ว!” ในเวลานั้น กงเหย่หนานลี่ได้เอ่ยผ่านกระแสปราณกับผู้ยิ่งใหญ่คนอื่น ๆ ที่ยืนอยู่บนชายฝั่ง

โครม!

ทันทีที่สิ้นคำ เฉินซีก็พุ่งปราดเข้ามาหาดุจระเบิด และการโจมตีเพียงครั้งเดียวจากเฉินซีก็เกือบจะทำให้กระดูกภายในร่างของเขาแตกหัก ในขณะถูกซัดจนกระเด็น ทำให้ไม่กล้าว่อกแว่กอีกต่อไป

…

“เราควรทำอย่างไร?”

“แม้ว่าเราจะเข้าไปในมหาสมุทรสุสานเทวะ แต่พลังฝีมือย่อมถูกสะกดเช่นกัน และมันจะเป็นอันตรายต่อเรา”

“ข้าว่าไม่ควร ไอ้สารเลวนั่นสามารถสังหารลั่วฉ่าวหนงและมหาเทวาวิญญาณอีกหกตนได้ในวันเดียว พลังฝีมือน่าจะมาถึงขีดสุดของขอบเขตเทวารู้แจ้งวิญญาณแล้ว หากเราพลาดพลั้ง หลังจากเข้าร่วมการต่อสู้ เราจะหันหลังกลับไม่ได้แล้ว”

“แล้วเราควรทำอย่างไร? หรือเราจะมองดูไอ้สารเลวน้อยนั่นอาละวาดต่อหน้าเราอย่างนี้? หากข่าวเรื่องนี้แพร่ออกไป ทั่วทั้งแดนเทพโบราณคงจะหัวเราะเยาะพวกเรา!”

ในขณะนี้ เหล่าผู้ยิ่งใหญ่จากตระกูลเยว่ ตระกูลจิน ตระกูลคุนอู๋ และตระกูลเป่ยต่างสับสนลังเล

เนื่องจากมหาสมุทรสุสานเทวะจะสะกดพลังบ่มเพาะ และหลังจากได้เห็นพลังฝีมือที่ท้าทายสวรรค์ของเฉินซีแล้ว ทั้งหมดก็รู้สึกไม่แน่ใจและลังเลเล็กน้อย เพราะกริ่งเกรงว่าจะไม่สามารถสามารถบดขยี้เฉินซีได้อย่างเต็มที่ และเป็นฝ่ายตกตายเสียแทน

เหตุการณ์นี้ทำให้ผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นเดือดดาลสุดขีด ทั้งที่จัดวางกองกำลังอย่างแน่นหนา แต่กลับทำได้เพียงเฝ้าดูอยู่บนชายฝั่งอย่างจนปัญญา และไม่กล้าผลีผลามก้าวเท้าเข้าสู่มหาสมุทรสุสานเทวะ ดังนั้นความคับข้องใจในใจจึงยิ่งทบทวี

ครืน!

แสงอันเจิดจร้าส่องแสงระยิบระยับเหนือมหาสมุทรอันห่างไกล ขณะที่ปราณกระบี่พุ่งทะยานขึ้นไปบนฟากฟ้า

ในขณะนี้ กงเหย่หนานลี่ตกอยู่ในสถานการณ์ที่เสียเปรียบโดยสิ้นเชิง และถูกเฉินซีสยบอย่างสมบูรณ์ เขาถูกโจมตีจนเลือดชโลมเสื้อผ้า เผ้าผมถูกปล่อยลงมาสยายพลิ้ว และใบหน้าก็บิดเบี้ยวอย่างน่าสยดสยอง ในท้ายที่สุด เสียงคำรามอันโกรธเกรี้ยวก็ดังก้องติดต่อกัน คล้ายตกอยู่ในสภาพที่ดูไม่ได้ ทั้งยังน่าสมเพชยิ่ง

เนื่องจากพลังบ่มเพาะของกงเหย่หนานลี่ถูกสะกด ผู้ยิ่งใหญ่ที่ได้รับการจัดอันดับในเทียบอันดับรู้แจ้งจักรวาลจึงถูกผู้เยาว์ทุบตีจนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหนี นี่เป็นเรื่องยากสำหรับพวกมันที่จะยอมรับ

“ทุกคน ลงมือเถอะ ในเมื่อมีข้าอยู่ด้วย อย่าได้กังวลเกินไปนักเลย”

ในขณะที่เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ต่างลังเลและไม่แน่ใจ เสียงที่ไม่แยแสและแผ่วเบาก็ดังก้องข้างหูพวกมันทันที

สิ่งนี้ทำให้ผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นตกตะลึงในใจ แต่เพียงครู่เดียว ดวงตาของทุกคนพลันสว่างวาบ

เพราะผู้ที่กล่าวคือ จักรพรรดิชงโตว ลั่วชงแห่งตระกูลลั่ว!

“ในเมื่อผู้อาวุโสลั่วชงอยู่ที่นี่ แล้วไยเราต้องลังเลอีก?”

“มาเถอะ ข้าสั่งสมความโกรธเกรี้ยวไว้เต็มท้องแล้ว! เราต้องฆ่าไอ้สารเลวนี่!”

“ลงมือ!”

ในเวลาถัดมา ร่างจำนวนมากที่มีกลิ่นอายอันทรงพลังนั่นทะยานขึ้นไปบนฟ้า พวกมันเป็นเหมือนตะวันที่แผดเผาจำนวนมากซึ่งค่อย ๆ ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า พวกมันฉีกผ่านท้องฟ้าจากทุกทิศทุกทาง และพุ่งทะยานไปยังมหาสมุทรสุสานเทวะ

“ไม่ได้การ!” สีหน้าของเล่ออู๋เหินและคนอื่น ๆ เปลี่ยนไปเมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ และหัวใจของพวกเขาก็ร้อนรนด้วยความวิตกกังวล

…

พรวด!