บทที่ 1719 ภัยร้ายที่ประชิดใกล้

บทที่ 1719 ภัยร้ายที่ประชิดใกล้

………………..

บทที่ 1719 ภัยร้ายที่ประชิดใกล้

ยามที่พวกเขาเห็นกงล้อแห่งแสงที่ศักดิ์สิทธิ์ บริสุทธิ์ และยิ่งใหญ่ซึ่งลอยอยู่ด้านหลังเฉินซี และเมื่อเห็นแท่นบูชาศักดิ์สิทธิ์ที่ลอยอยู่ในกงล้อแห่งแสง ทุกคนที่อยู่โดยรอบต่างก็ตะลึงลาน ทั้งยังอุทานด้วยความประหลาดใจโดยไม่รู้ตัว

แท่นบูชาเต๋าศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูง!

นี่คือสุดยอดขอบเขตในตำนาน มันสูงสุด ไร้ที่ติ และครองอำนาจสูงสุดเหนือมหาเทวาวิญญาณทั้งหมด ซึ่งท่ามกลางเทวารู้แจ้งวิญญาณที่มีอยู่มากมายเกินคณนานับ ไม่มีสักคนเดียวที่บรรลุสิ่งนี้ในตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนาน!

เป็นเพราะมันหาได้ยากเกินไป มันจึงกลายเป็นดั่งตำนานในจินตนาการของผู้คน แม้แต่ผู้บ่มเพาะรุ่นเยาว์ก็ยังไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับตำนานเช่นนี้ด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตาม เหล่าผู้ยิ่งใหญ่บนชายฝั่งมหาสมุทรนั้นแตกต่างออกไป และพวกเขาตระหนักดีว่านี่ไม่ใช่ตำนานในจินตนาการ แต่เป็นความจริง!

เนื่องจากมีมหาเทวาวิญญาณซึ่งเป็นที่รู้จักในเอกภพจักรวรรดิที่บรรลุสภาวะสูงสุดนี้ และเขาคือ เย่เฉิน ผู้ที่ครองอันดับหนึ่งในเทียบอันดับรู้แจ้งวิญญาณ!

ชายหนุ่มในตำนานที่มาจากสำนักเต๋าในเอกภพจักรวรรดิ และมีชื่อเสียงในด้านพรสวรรค์โดยกำเนิด!

ในที่สุดพวกเขาล้วนเข้าใจว่าทำไมพลังฝีมือของเฉินซีถึงท้าทายสวรรค์เป็นอย่างมาก ครอบครองพลังบ่มเพาะของขอบเขตจักรพรรดิกระบี่ระดับแรก ทั้งยังบรรลุแท่นบูชาเต๋าศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูง นี่จะเป็นสิ่งที่มหาเทวาวิญญาณคนอื่น ๆ จะสามารถเทียบเคียงได้อย่างไร?

ในขณะนี้ คลื่นพายุยังพลุ่งพล่านอยู่ในหัวใจของเล่ออู๋เหินและคนอื่น ๆ พวกเขารู้มานานแล้วว่า ลั่วฉ่าวหนงและคนอื่น ๆ ถูกเฉินซีสังหาร แต่จวบจนบัดนี้ พวกเขาไม่รู้ว่าเฉินซีได้ควบแน่นแท่นบูชาเต๋าศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงได้สำเร็จแล้ว!

…

ทั้งหมดนี้ใช้เวลาในการอธิบายพอสมควร แต่แท้จริงมันเสร็จสิ้นในชั่วพริบตา

เมื่อเฉินซีใช้พลังของแท่นบูชาเต๋าศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงเพื่อประหัตประหารปราณกระบี่ที่โปรยปรายลงมาอย่างรุนแรงดุจพายุโหม สีหน้าของผู้ยิ่งใหญ่ที่อยู่รอบข้างก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไป ทั้งยังรู้สึกตะลึงในใจอย่างมาก

“ซวยแล้ว!”

“ถอยก่อน!”

“เราไม่อาจต่อกรกับเขาที่ขอบเขตการบ่มเพาะนี้ได้!”

พวกเขาต่างตวาดด้วยความตกใจและโกรธเกรี้ยว ทั้งยังตัดสินใจล่าถอยอย่างเด็ดเดี่ยวและหยุดต่อสู้กับกับเฉินซีโดยสัญชาตญาณ

ท้ายที่สุด นี่คือมหาสมุทรสุสานเทวะที่สะกดพลังบ่มเพาะของคนคนหนึ่ง ก่อนหน้านี้พวกเขาทำได้เพียงต่อสู้กับเฉินซีอย่างสูสี ดังนั้นตอนนี้จะนับเป็นอะไรได้?

เพราะฉะนั้น การล่าถอยจึงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

“พวกเจ้าทุกคนคิดจะไปไหน? ไม่มีทาง!” ปราณกระบี่จำนวนมากมายส่งเสียงหวีดหวิวพร้อมกับเสียงที่ไม่แยแสและอาฆาตของเฉินซี มวลปราณกระบี่ได้ปิดเส้นทางล่าถอยของพวกมันทันควัน

โครม โครม โครม

ทันใดนั้น เสียงการปะทะกันอันน่าสะพรึงกลัวก็ดังขึ้น เบาลง และพุ่งผ่านฟ้า สมบัติศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากถูกระเบิดและส่งเสียงคร่ำครวญไปในอากาศ

ในช่วงเวลาเดียวกันนั้นเอง เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหมดได้รับหายนะพร้อม ๆ กัน พวกเขาล้วนได้รับบาดเจ็บจากปราณกระบี่หรือถูกโจมตีจนกระอักเลือดขณะที่ถอยกลับ จนตกอยู่ในสภาพที่ไม่ยุ่งเหยิงอย่างยิ่ง

นี่คือพลังของแท่นบูชาเต๋าศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูง!

หากไม่ได้เห็นพลังฝีมือที่น่าสะพรึงกลัวและท้าทายสวรรค์ด้วยสองตาของตนเอง พวกเขาคงไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่าเทวารู้แจ้งวิญญาณจะสามารถครอบครองพลังดังกล่าวได้

ฟึ่บ!

แต่ในขณะที่เขาเพิ่งลงมือ ความหวาดกลัวที่อธิบายไม่ได้ก็พลุ่งพล่านออกมาจากใจเฉินซี มันเหมือนกับมีดที่จ่อบนแผ่นหลัง และสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามร้ายแรง

ในขณะนี้เองที่เสียงทุ้มลึกและไม่แยแสดังก้องขึ้น “ไอ้สารเลว เจ้ายังคิดฆ่าคนอีกหรือ?! รนหาที่ตายแล้ว!”

เสียงนี้เต็มไปด้วยศักดิ์ศรีอันไร้ขอบเขต เหมือนกับประกาศิตของจักรพรรดิ ทุกถ้อยคำแฝงกลิ่นอายที่น่าเกรงขาม ซึ่งส่งผลกระทบต่อหัวใจ ทะลวงลึกไปถึงจิตวิญญาณ

เมื่อมันกระทบโสตประสาทของเฉินซี มันทำให้ชายหนุ่มสั่นสะเทือนจนเลือดลมพลุ่งพล่าน แม้แต่พลังชีวิตก็ตกอยู่ในความปั่นป่วนวุ่ยวาย!

นี่เป็นเพียงพลังที่เกิดจากเสียงของคนผู้นั้นเท่านั้น!

ไม่ได้การ!

หัวใจของเฉินซีดิ่งวูบ เลือกถอยกลับอย่างรวดเร็ว และพุ่งเข้าสู่ส่วนลึกของมหาสมุทรสุสานเทวะโดยสัญชาตญาณ

เขารู้แน่ชัดว่านี่เป็นฝีมือของ ‘จักรพรรดิชงโตว’ ที่ยืนคุมเชิงอยู่เงียบ ๆ ใจกลางชายฝั่งมาจนถึงตอนนี้!

ยิ่งไปกว่านั้น พลังที่เปี่ยมล้นอยู่ในน้ำเสียงนี้ ทำให้เฉินตระหนักดีว่าหากเขาเผชิญกับร่างที่ร้ายกาจเช่นนี้บนชายฝั่ง เขาก็จะหมดทางสู้และจะต้องพินาศเป็นแน่แท้

แน่นอนว่า เขาพบว่าบนชายฝั่ง มีมังกรฟ้าที่ยืนตระหง่านราวกับภูเขากำลังแหงนหน้าขึ้นเพื่อคำราม ทั้งอ้างว้างและสง่างามซึ่งสะเทือนไปทุกทิศทุกทาง

ในทางกลับกัน ร่างที่นั่งขัดสมาธิบนหัวมังกรฟ้าถูกปกคลุมไปด้วยสายฟ้า และดูเหมือนจักรพรรดิที่ลุกยืนขึ้นโดยเอามือไพล่หลัง

ดวงตาราวกับดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ที่สาดแสงส่องสว่างไปชั่วนิรันดร์ แม้จะยืนอยู่ที่นั่นโดยไม่ขยับ แต่กลิ่นอายที่แผ่ออกมา กลับทำให้รัศมีในระยะสองแสนห้าหมื่นลี้ ตกอยู่ในบรรยากาศที่เงียบงันและน่าสะพรึงกลัว

ไม่ว่าจะอวกาศ แสงสว่าง น้ำทะเล ฝุ่นธุลี การไหลเวียนของกระแสอากาศ…. ทุกอย่างสั่นเทาและยอมจำนนต่อหน้าคนผู้นี้

ความโกรธเกรี้ยวของจักรพรรดิ จะทำให้เกิดภูเขาศพกองพะเนิน และโลหิตจะหลั่งไหลออกมาดุจสายน้ำ

ลั่วชงเป็นจักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่ในหมู่ทวยเทพ! เขาควบคุมพลังของเต๋ามากมาย และครอบครองพลังที่จะพลิกโลกให้กลับตาลปัตร ทั้งยังสามารถบัญชาโลกได้!

เหล่าผู้บ่มเพาะที่อยู่ใต้ขอบเขตมหาราชเทวา ล้วนทำได้เพียงคำนับต่อหน้าเขาเท่านั้น!

นี่คือกลิ่นอายอันน่าเกรงขามของจักรพรรดิ เพียงประโยคเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้เฉินซีตกใจ และการยืนคุมเชิงเฉย ๆ ตรงนั้น ก็เพียงพอที่จะสร้างความหวาดกลัวในรัศมีสองแสนห้าหมื่นลี้ ซึ่งมีเขาเป็นศูนย์กลาง

ในขณะนี้ ใบหน้าของเฉินซีดูเคร่งขรึมถึงขีดสุด ร่างกายก็ตึงเครียดอย่างยิ่ง แม้ว่ามหาสมุทรสุสานเทวะจะสะกดพลังบ่มเพาะ แต่ก็ไม่สามารถยับยั้งการโจมตีของจักรพรรดิชงโตวที่มาจากชายฝั่งได้

ในทางกลับกัน หัวใจกลับถูกกัดกินด้วยความรู้สึกอันตราย และยังคงสั่นระริกด้วยความกลัว

กงเหย่หนานลี่และผู้ยิ่งใหญ่คนอื่น ๆ ล้วนคว้าโอกาสนี้ในการกลับสู่ชายฝั่งในสภาพที่น่าอับอาย ยามนี้กำลังมองเฉินซีด้วยสีหน้าซีดเซียวจากระยะไกล และจิตสังหารในดวงตาของพวกมันก็น่ากลัวอย่างยิ่ง