บทที่ 1747 แลกเปลี่ยน

บทที่ 1747 แลกเปลี่ยน

………………..

บทที่ 1747 แลกเปลี่ยน

บนถนนอันคับคั่งของเมืองนาวาวิญญาณ

นับแต่วันที่ข่าวเกี่ยวกับรากเต๋าบรรพชนระดับห้าและหกแพร่ออกจากโถงแลกเปลี่ยน ผู้บ่มเพาะมากมายก็ตามกันมาจากทั่วทิศในเวลาสั้น ๆ เพียงสามวัน

มีกระทั่งตัวตนยิ่งใหญ่เรืองอำนาจมหาศาลมากมายปะปน ทั้งเจ้านิกาย ผู้นำตระกูล หรือเจ้าเมืองเจ้าดาราจักร กล่าวได้ว่าสถานที่แห่งนี้กลายเป็นตามรสุม ทำให้บรรยากาศในเมืองนาวาวิญญาณยิ่งทวีความพลุกพล่าน

ขณะนี้ ไม่ว่าจะเป็นบนถนนหรือตามภัตตาคาร ผู้บ่มเพาะทั้งหมดล้วนพูดกันแต่เรื่องนี้

“วัตถุเทวะสิบหกชนิด แค่อย่างใดอย่างหนึ่งก็นำมาแลกรากเต๋าบรรพชนระดับห้าขึ้นไปได้แล้ว มิได้หมายความหรือว่าเจ้าของประกาศนี้ อย่างน้อยๆ ก็มีรากเต๋าบรรพชนสิบหกชิ้น? นี่มัน… พูดไม่ออกจริง ๆ!”

“อย่าห่วงเลย ขณะนี้มีตัวตนยิ่งใหญ่มากมายเริ่มให้ความสนใจเรื่องนี้แล้ว มันไม่มีทางเป็นเรื่องลวงไปได้ มิเช่นนั้น โถงแลกเปลี่ยนคงไม่กล้าออกประกาศเช่นนี้มั่วซั่วแน่นอน”

“แล้วพวกท่านคิดว่าคนผู้นั้นเป็นใคร?”

“ไม่ว่าผู้ใด เขาต้องเคยเข้าไปในแดนรากบรรพชนในซากโบราณสถานรกร้างหมานกู่เมื่อครู่ก่อนเป็นแน่ หาไม่ แล้วเขาจะมีรากเต๋าบรรพชนมากมายเพียงนี้ได้อย่างไร?”

“คงไม่ใช่เฉินซีหรอกกระมัง?”

“ไม่มีทาง คนผู้นั้นเป็นศิษย์สายตรงของเขาเทพพยากรณ์ แล้วเขาจะมีเวลามาที่นี่ได้อย่างไร? ระหว่างการเดินทางสู่ซากโบราณสถานรกร้างหมานกู่ เขาฆ่าลั่วฉ่าวหนง กงเหย่เจ๋อฟู และมหาเทวาวิญญาณไปอีกหลายคน ท้ายที่สุดก็ทำให้ขุมกำลังสูงสุดหลายแห่งในเอกภพจักรวรรดิเดือดดาล กระทั่งจักรพรรดิชงโตวยังลงมือคิดฆ่าเขาเอง”

“ถูกต้อง ข้าได้ยินมาว่านายใหญ่ของเขาเทพพยากรณ์ อู๋เซวี่ยฉานก็ออกมาเคลื่อนไหว ปรากฏตัวขึ้นจากการปิดด่านบ่มเพาะเพื่อช่วยเฉินซีระบายโทสะ นอกจากนั้น เขายังบังคับตัวตนยิ่งใหญ่จากเอกภพจักรพรรดิทั้งหลายคุกเข่าต่อหน้าธารกำนัล กระทั่งจักรพรรดิชงโตวยังหนีชะตาไม่พ้น!”

“ไม่ธรรมดา ไม่ธรรมดาจริง ๆ นายใหญ่อู๋เซวี่ยฉานไม่ได้ออกจากการปิดด่านบ่มเพาะแสนนาน แต่พอออกมา เขาก็สร้างเรื่องใหญ่ทันที เกินคาดคิดได้โดยแท้”

…

ขณะเดินบนถนนอันคับคั่งของเมืองนาวาวิญญาณ เฉินซีก็ได้ยินสารพัดเสียงหารือกระทบโสตโดยไม่ต้องพยายามสืบเสาะใด ๆ

บางหารือเกี่ยวกับประกาศแลกเปลี่ยน

บ้างเสวนาถึงศึกนอกเมืองเฟิงฉี

บ้างกล่าวถึงวัตถุเทวะทั้งสิบหก

สรุปคือ มันเอะอะเจี๊ยวจ๊าวอย่างยิ่ง เป็นที่น่าตกตะลึงสำหรับเฉินซีนัก

เพราะเฉินซีสังเกตเห็น ว่าทุกประเด็นสนทนาระหว่างทางเหมือนกับ… จะเกี่ยวกับเขาทั้งสิ้น

เกินคาดคิดของเขาไปโดยแท้จริง

แต่เรื่องนี้ก็ทำให้เฉินซีตระหนักทันทีว่าข่าวศึกซึ่งเกิดนอกเมืองเฟิงฉีแพร่ไปทั่วแดนเทพโบราณแล้ว

ด้วยเหตุนี้ นามของเขาจึงถูกแพร่ไปทั่วโลกหล้าแต่ยามใดไม่อาจทราบ จู่ ๆ เขาก็โด่งดังขึ้นมา ไม่ใช่ใครก็ไม่รู้เช่นกาลก่อนแล้ว

กระทั่งตัวเฉินซีเองยังไม่อาจชี้ชัดได้ว่านี่เป็นเรื่องดีหรือไม่

หากเป็นเช่นนี้ ถ้าบุพการีของข้าอยู่ในแดนเทพโบราณ พวกเขาก็น่าจะได้ยินเรื่องนี้แล้วหรือไม่? จู่ ๆ เฉินซีก็นึกถึงบุพการีของเขา เฉินหลิงจวินและจั่วชิวเสวี่ยขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ขลุ่ย กระทั่งอดบังเกิดความรู้สึกหดหู่น้อย ๆ ในใจไม่ได้

เมื่อกาลก่อน ณ คุกเนตรเซียนในสามภพ เฉินหลิงจวินพาจั่วชิวเสวี่ยจากไป ทิ้งแผ่นหยกไว้ให้เฉินซีแผ่นหนึ่ง กล่าวไว้ว่าขอเพียงเขาดูแลชิ้นส่วนแผนภาพวารีหลากให้ดี เช่นนั้น สักวันในภายหน้า เขาจะได้หวนบรรจบกับบุพการีของเขาอีกครั้งในแดนเทพโบราณอย่างแน่นอน

แต่จนบัดนี้….

สิ่งนี้ทำให้เฉินซีอดสงสัยเป็นครั้งคราวไม่ได้ว่า ตกลงเฉินหลิงจวิน พ่อข้าเป็นใครกันแน่? เขาเผชิญประสบการณ์เช่นไรมาตลอดอดีตชาติที่ผ่านมา?

ในอดีตชาติของเขา เฉินหลิงจวินเคยเป็นศิษย์น้องของเจ้านิกายอำนาจเทวะ และยังเคยเป็นนักพรตเต๋าเซิ่งจี นายท่านรองของเขาเทพพยากรณ์ จนบัดนี้ กระทั่งเฉินซียังไม่อาจตัดสินได้ว่าบิดาของเขาเป็นใครกันแน่ และมีสัมพันธ์เช่นไรกับแดนเทพโบราณ

“คุณชาย ทราบหรือไม่ว่าสามเหตุการณ์อันลือลั่นที่สุดทั่วแดนเทพโบราณขณะนี้คือเรื่องใดบ้าง?” ทันใดนั้นเฉียนอันซึ่งนำทางอยู่เบื้องหน้าก็ปริปาก ปลุกเฉินซีขึ้นจากภวังค์ความคิด

เฉินซีเอ่ยขึ้นอย่างประหลาดใจ “ว่ามา”

“เรื่องแรกย่อมไม่พ้นการปรากฏตัวกะทันหันของนายใหญ่เขาเทพพยากรณ์ อู๋เซวี่ยฉาน เขาบดขยี้ยอดฝีมือกลุ่มหนึ่งด้วยตัวคนเดียว และบังคับจักรพรรดิชงโตวคุกเข่าสำนึกผิด”

“สองคือทายาทตระกูลเย่ เย่เฉิน และทายาทตระกูลอวี๋ อวี๋จิ่วเยว่เหยียบย่างสู่ขอบเขตบรรพเทวารู้แจ้งจักรวาลตาม ๆ กัน ก่อปรากฏการณ์ในฟ้าดิน ลือลั่นสมญาดาราแฝดในขอบเขตบรรพเทวารู้แจ้งจักรวาล เจิดจรัสไร้เทียมทาน”

“สามคือ….” เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ เฉียนอันก็หยุดพูด เปลี่ยนมาส่งกระแสปราณแทน “คือประกาศของท่าน ข้าได้ยินมาว่ามันกระทั่งสะท้านถึงขุมกำลังมากมายในเอกภพจักรวรรดิ และทำให้พวกเขาจำต้องส่งยอดฝีมือมากมายออกมาเพื่อสืบเรื่องนี้”

ได้ยินเช่นนี้ คิ้วของเฉินซีพลันเลิกสูง หัวใจสั่นสะท้าน

ข่าวแรกนั้นเข้าใจได้อย่างยิ่งสำหรับเขา ภาพยามศิษย์พี่ใหญ่กำราบจักรพรรดิชงโตวนั้นปรากฏแก่สายตาผู้บ่มเพาะมากมายรอบข้าง ไม่อาจปกปิดได้เลย

ข่าวที่สองนั้นค่อนข้างน่าสนใจ หากเฉินซีเข้าใจไม่ผิด เย่เฉินและอวี๋จิ่วเยว่ก็คืออันดับหนึ่งและสองบนเทียบอันดับรู้แจ้งวิญญาณตามลำดับ เหนือชั้นกว่าลั่วฉ่าวหนงไปไกล

แต่เฉินซีไม่คาดเลยว่าทั้งสองจะเคลื่อนขอบเขตพร้อม ๆ กัน นอกจากนั้น ทั้งสองยังก่อให้เกิดปรากฏการณ์ในฟ้าดิน เป็นที่ตกตะลึงในโลกหล้า