บทที่ 1772 ความลับของสังสารวัฏ

………………..

หลังจากผ่านไปห้าปี ประตูอารามไท่ชูก็เปิดออกอีกครั้ง

เมื่อเขาก้าวเท้าเข้าไปอีกครั้ง อารมณ์ของเฉินซีก็แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากครั้งแรกที่เขามายังที่นี่ มันเปี่ยมด้วยความหวัง

มฤควิญญาณขาวยืนอยู่ด้านนอกทางเข้า และเมื่อสังเกตเห็นการมาของเฉินซี มันจึงกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ไม่จำเป็นต้องเป็นกังวล อาจารย์จะพบเจ้าเป็นการส่วนตัวในภายหลัง”

ขณะที่กล่าว มันก็เหลือบมองเยี่ยเหยียนทันที ราวกับว่าไม่แปลกใจที่อีกฝ่ายปรากฏตัวที่นี่ หรือบางทีมันอาจจะรู้แต่แรกแล้ว

มันกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “เป่าน้อย พาคุณหนูคนนี้ไปพบฮุ่ยฉงที่หอสมาธิ”

เป่าน้อยตกตะลึงแล้วจึงพยักหน้า

ในขณะนี้ การแสดงออกของเยี่ยเหยียนยิ่งซับซ้อนยิ่งขึ้น และดูเหมือนนางจะกลัวการพบกับฮุ่ยฉง แต่ก็รู้สึกตื่นเต้นเช่นกัน นางเผลอมองไป และเห็นเฉินซีกำลังมองตนกลับด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา

ทันใดนั้น ดูเหมือนนางจะรวบรวมความกล้าเพื่อพยักหน้า ก่อนที่จะกล่าวว่า “เป่าน้อย ไปกันเถอะ”

อารามไท่ชูมีความเรียบง่ายและสง่างามเหมือนในอดีต ทุกสิ่งภายในดูเหมือนจะธรรมดามาก แต่พวกเขาก็ยังมีรัศมีอันบริสุทธิ์ของเต๋า ที่ทำให้ดูไม่ธรรมดาอย่างยากจะอธิบาย

ดังที่กล่าวไว้ว่า นอกจากพุทธองค์แล้ว มีใครสามารถเข้าใจโลกด้วยดอกไม้เพียงดอกเดียวได้บ้าง? ความลึกซึ้งของสถานที่แห่งนี้เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้เลยที่ผู้บ่มเพาะทั่วไปจะเข้าใจได้

มันคล้ายกับตำนานหนึ่งที่แพร่กระจายไปทั่วโลกอย่างต่อเนื่อง ตำนานเล่าว่ามีคนตัดฟืนเข้าไปในภูเขาเพื่อตัดไม้ แต่เขากลับพบกับชายชราสองคนที่กำลังเล่นหมากล้อมโดยบังเอิญ เพียงมองแวบเดียวก็ทำให้หลงใหลในการเดินหมากของพวกเขา และเมื่อได้สติ ขวานในมือของเขาก็ผุพังแล้ว เมื่อเขากลับมาถึงบ้าน ก็พบว่าภรรยาได้จากไปแล้ว และโลกก็แปรเปลี่ยนไป เนื่องเพราะกาลเวลาได้ผ่านไปนับไม่ถ้วนแล้ว

นี่เป็นตำนานเกี่ยวกับคนธรรมดาคนหนึ่งที่บังเอิญข้าสู่โลกเซียน

เป็นที่ประจักษ์ว่าคนธรรมดาทั่วไปไม่สามารถสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของเต๋าที่ลึกล้ำได้อย่างเต็มที่ แต่พวกเขาจะได้รับผลกระทบโดยที่พวกเขาไม่สังเกตเห็น

สภาพโดยรวมอารามไท่ชูก็ประมาณนี้ อย่างไรก็ตาม มันถูกสร้างขึ้นสำหรับผู้บ่มเพาะ เมื่อใครเข้าไปโดยพลการ ผลที่ตามมาก็จะเลวร้ายยิ่งกว่าคนตัดฟืนในตำนานมาก

“เฉินซี ตามข้ามา” มฤควิญญาณขาวหันกลับมาและก้าวนำทาง

เฉินซีติดตามอย่างใกล้ชิด พวกเขาเดินลัดเลาะไปตามทางเท้าอันคดเคี้ยวเป็นเวลานาน ก่อนจะมาถึงยังอาคารซึ่งสร้างจากหินปูนที่มีฟางสีทองสดใสเป็นหลังคามุม

“ให้เขาเข้ามา” เสียงของเทพธิดาดังออกมาจากภายใน

มฤควิญญาณขาวพยักหน้าให้เฉินซีและกล่าวว่า “กรุณาเข้าไปด้วย”

“ขอบคุณ” เฉินซีประสานหมัดคารวะ จากนั้นเขาก็หายใจเข้าลึก ๆ ก่อนที่จะย่างเท้าเดินเข้าไป

…

อาคารหลังนี้กว้างขวางและเงียบสงบ อากาศก็เต็มไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์ที่ทำให้จิตใจสงบ

เทพธิดานั่งขัดสมาธิบนอาสนะ ร่างกายเปล่งแสงระยิบระยับสีขาวขุ่น ทำให้คนอื่นไม่สามารถมองเห็นรูปลักษณ์ของนางได้ชัดเจน

ถึงแม้นางจะนั่งอยู่ที่นั่นด้วยท่าทางสบาย ๆ ทว่านางกลับแผ่กลิ่นอายที่ทรงพลังจนสุดพรรณนา ดูเหมือนอักขระศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่สามารถลบล้างออกไปได้ชั่วนิรันดร์ บันดาลให้ผู้อื่นรู้สึกเทิดทูนอย่างไม่รู้ตัว

“ผู้อาวุโส” การแสดงออกของเฉินซีเริ่มเคร่งขรึม ในขณะที่เขาโค้งคำนับ

“นั่งสิ” เทพธิดากล่าวอย่างสบาย ๆ จากนั้นอาสนะและโต๊ะก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเฉินซี นอกจากนี้ ยังมีกาน้ำชาและถ้วยชาสองใบปรากฏอยู่บนโต๊ะเช่นกัน

เทพธิดาหยิบกาน้ำชาขึ้นมาและรินชาถ้วยให้กับทั้งเฉินซีและตัวนางเอง น้ำชามีความใสและมีกลิ่นหอมหวานยิ่ง

เฉินซีหยิบมันขึ้นมาและจิบ ความอบอุ่นแผ่กระจายไปทั่วร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว มันทั้งรู้สึกสบาย ลึกซึ้ง และสดชื่น

แน่นอนว่าชานี้เป็นสมบัติล้ำค่าและหายาก

“กู่ศักดิ์สิทธิ์อวมนตราได้ถูกสะกดแล้ว และเจ้าสามารถพาสาวน้อยคนนั้นออกไปได้ในภายหลัง” เทพธิดากล่าวอย่างรวบรัด อีกทั้งน้ำเสียงยังราบเรียบและสงบ “อย่างไรก็ตาม หากเจ้าต้องการขจัดมัน เจ้าต้องทำมันให้สำเร็จด้วยตัวเอง ข้าไม่สามารถช่วยอะไรได้อีกแล้ว”

แม้ว่าเขาจะคาดเดาว่าผลลัพธ์จะออกมาเช่นนี้ แต่ความสุขเสี้ยวเล็ก ๆ ที่ไม่อาจพรรณนาได้ พลันพวยพุ่งออกมาจากหัวใจของเฉินซีอย่างห้ามมิได้

เขาหายใจเข้าลึก ๆ จากนั้นก็ยืนขึ้น พลางโค้งคำนับแล้วกล่าวว่า “ขอบคุณผู้อาวุโส”

“อย่ากล่าวเช่นนั้น ข้าแค่ตอบแทนบุญคุณของศิษย์พี่เจ้า” เทพธิดาชี้นิ้วให้เฉินซีนั่งลง จากนั้นนางก็กล่าวว่า “ตอนนี้เรื่องนี้คลี่คลายแล้ว เจ้าสามารถจากไปได้ตลอดเวลา อย่างไรก็ตาม ข้ามีบางเรื่องที่อยากถามเจ้า ก่อนที่เจ้าจะไป”

เฉินซีตกตะลึง จากนั้นเขาก็กล่าวว่า “ผู้อาวุโส โปรดบอกตามตรง”

“สองปีที่แล้ว สัญญาที่ยัยหนูเยี่ยเหยียนนำมาด้วยนั้น ถูกทำลายโดยเจ้า ถ้าข้าเดาไม่ผิด เจ้าคงใช้พลังของจุดจบใช่หรือไม่?” เสียงของเทพธิดายังคงแผ่วเบา แต่เมื่อดังเข้าไปในหูของเฉินซี มันทำให้หัวใจของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ชายหนุ่มไม่เคยคิดว่าเทพธิดาจะสังเกตเห็นเรื่องทั้งหมดนี้จริง ๆ

เต๋ารู้แจ้งแห่งจุดจบมาจากระเบียนแดนมรณะ และเฉินซีเพิ่งใช้มันสองสามครั้งนับตั้งแต่ที่เขาเข้าใจมัน โดยปกติแล้ว เว้นเสียแต่ว่าเฉินซีไม่มีทางเลือกอื่น ชายหนุ่มจะไม่มีวันใช้มัน

ความคิดเห็น