บทที่ 1784 ยืมมีดฆ่าคน

บทที่ 1784 ยืมมีดฆ่าคน

………………..

บทที่ 1784 ยืมมีดฆ่าคน

ตาข่ายครอบคลุมสวรรค์!

สมบัติวิญญาณธรรมชาติซึ่งตกทอดมาจากปรมาจารย์ฝูซีแห่งเขาเทพพยากรณ์ มีอำนาจเกินหยั่งคาด

ทันทีที่ปรากฏ มันก็แปรเปลี่ยนเป็นคลื่นกระเพื่อมใสกระจ่าง ครอบคลุมห้วงนภาพร่างพราวนี้ ผนึกทางหนีของจักรพรรดิหนานตู้ไว้อย่างสิ้นเชิง

“ตาข่ายครอบคลุมสวรรค์!” สีหน้าของจักรพรรดิหนานตู้ย่ำแย่ แผดเสียงอย่างเครียดขึ้ง เหวี่ยงหอกสีทองในมือเข้าขวางตาข่ายครอบคลุมสวรรค์ซึ่งกำลังกวาดเข้าใกล้ตนจากข้างหน้า

กระแสลมเย็นเยียบโหมแรง ขณะที่หอกนั้นเรืองโรจน์ดุจตะวัน

วูบ!

ตาข่ายอันพร่างพราวดุจแสงดาวเยียบเย็นถูกหอกฟาดจนสะท้านรุนแรง ทว่ามันก็ไม่ได้ถูกหยุดไว้ และเริ่มหดตัวเข้ามาดุจรวบแหจับปลาในห้วงสมุทรยามถึงคราวเก็บเกี่ยว

“สารเลว!” จักรพรรดิหนานตู้ทั้งตะลึงและเดือดดาล สัมผัสอันตรายร้ายแรงยิ่งได้ในใจ ทำให้เขาไม่ลังเลที่จะพ่นแก่นโลหิตออกมาคำใหญ่ ทำให้อำนาจยิ่งใหญ่จากร่างทะยานสูงขึ้นอีก และพุ่งเข้าโจมตีอีกครั้ง

หอกสีทองเรืองสว่างดุจอัสนีโรจน์ เจิดจรัสสาดส่อง ดูประหนึ่งสามารถทะลวงผ่านฟ้าดิน เต็มไปด้วยบรรยากาศแข็งแกร่งร้ายกาจ

ทว่าขณะนั้นเอง กระบองเหล็กก็พุ่งเข้ามา ดุจเทือกบรรพตกระหน่ำลงจากเวหา ดุร้ายชวนสะพรึง

มิติแหลกถล่ม เสียงเลื่อนลั่นแหลมเสียดโสตกระหึ่มตาม

เพียงพริบตา สีหน้าของจักรพรรดิหนานตู้ก็แปรเปลี่ยนเฉียบพลัน เขาไม่กล้าพุ่งทะลวงต่อไป และหันหลังจับหอกสะบั้นเข้าใส่กระบองเหล็ก

เปรี้ยง!

ประกายแสงกระจายทั่วทิศพร้อมเสียงกัมปนาทสนั่นลั่น

ร่างสูงร้อยจั้งของเป่าน้อยเสียหลักโซเซกลางอากาศ

วูบ!

ทว่าก่อนที่จักรพรรดิหนานตู้จะทันย่ามใจกับความสำเร็จ ปราณกระบี่อันเรียบง่าย เก่าแก่ดุจข้ามผ่านกาลนาน เปี่ยมด้วยปราณโกลาหลก็มาถึงตรงหน้าเขา

จักรพรรดิหนานตู้พรั่นพรึงขนลุกซู่ วิญญาณเจียนหลุดลอย สัมผัสความน่าสะพรึงกลัวจากใจเป็นครั้งแรก

“เดี๋ยว….” เขาอ้าปากจะตะโกน ทว่าวาทะที่หลุดจากปากก็มีเพียงคำ ก่อนที่เสียงจะหยุดลงกะทันหัน ดวงตาเจียนถลนจากเบ้า

วูบ!

รูสีเลือดแหวกออกที่คอของเขา ทำให้โลหิตทะลักรินเช่นน้ำตก ย้อมนภาแดงฉาน

ปรากฏว่ากระบี่ของเฉินซีรวดเร็วเกินไป เร็วเสียจนจักรพรรดิหนานตู้ถูกทะลวงคอโดยไม่มีแม้แต่เวลาไหวตัว!

“เอ่อ…. เออะ….” ดวงตาของจักรพรรดิหนานตู้เบิกกว้าง การถูกทะลวงคอทำให้เสียงที่ออกมาจากปากเขาดูประหลาดพิกล เหมือนยังไม่กล้าเชื่อว่าเพิ่งเกิดสิ่งใด

ขณะนี้ รูปลักษณ์ของจักรพรรดิหนานตู้ดูชวนตะลึงอย่างยิ่ง ร่างของเขาแหลกริ้ว กระดูกปรากฏรำไร สีหน้าบิดเบี้ยวเหยเก ดวงตาเหลือกถลน คอถูกทะลวงเป็นรู ดูน่าเวทนาถึงขีดสุด ทำให้ผู้อื่นไม่อาจเชื่อลงว่านี่คือจักรพรรดิผู้มีอำนาจยิ่งใหญ่เหนือโลกา

วูบ!

เส้นผมของเฉินซีขาวโพลนเช่นหิมะ เหวี่ยงกระบี่เปลื้องมลทินในมือสะบั้นศีรษะของจักรพรรดิหนานตู้อย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย จบชีวิตจักรพรรดิผู้นี้ลง

มันคือป้ายวิญญาณ!

เฉินซีเคยเห็นสมบัตินี้มาก่อนยามเยี่ยเฟิงถูกสังหาร ถึงขนาดที่หากมิใช่เพราะสมบัตินี้ พวกเขายามสัญจรผ่านกลุ่มดาววิญญาณจรนี่ คงไม่ต้องเผชิญเหตุลำบากลำบนเช่นปัจจุบัน

ทว่ายามนี้ หลังจักรพรรดิหนานตู้ตกตาย ป้ายวิญญาณของเขาก็ตั้งใจหนีกลับไปเช่นกัน หากข่าวนี้ถูกส่งกลับตระกูลเยี่ย มันก็คงยิ่งนำพาอันตรายสู่คณะของเฉินซีมากกว่าเดิมนัก

น่าเสียดายที่เฉินซีระวังเรื่องทั้งหมดนี้มาแต่ต้น เขาจึงมีปฏิกิริยาทันที

วูบ!

ตาข่ายครอบคลุมสวรรค์เปล่งแสงแผ่วเบา ขยับรวบเข้ามาเล็กน้อย จับดวงแสงสีขาวจากป้ายวิญญาณไว้ ไม่อาจกระดิกดิ้นรน

นี่คือจุดแข็งของตาข่ายครอบคลุมสวรรค์ แม้ความสามารถในการโจมตีของมันจะไม่ถือว่าร้ายกาจ แต่มันก็สามารถจับชะตากรรมแห่งเต๋าสวรรค์ ผนึกสรรพสิ่งรอบข้างได้ ยามนี้แค่สยบป้ายวิญญาณอันเดียว ย่อมง่ายแสนจะง่าย

เปรี้ยง!

เฉินซีคว้าป้ายวิญญาณมาขยี้แหลกเป็นเสี่ยง ทำให้มันกลายเป็นพิรุณแสงสลายหาย

…

นับแต่เริ่มศึกนี้จนจบศึก ใช้เวลาไปเพียงชั่วหนึ่งก้านธูปดับมอด ทว่ามันอันตรายดุเดือดเสียจนกล่าวได้ว่าสะท้านโลกา