บทที่ 1820 อับอายขายหน้า

………………..

แม้เชินถูหมิงต้าและเชินถูซิงจะตั้งเป้าไปที่เฉินซี กระทั่งขู่ว่าจะจับกุมตัวเฉินซี และส่งมอบชายหนุ่มให้กับสำนักศักดิ์สิทธิ์เพื่อฟื้นฟูความร่วมมือกับสำนักศักดิ์สิทธิ์ คนในตระกูลส่วนใหญ่ก็ยังคงนิ่งเงียบ

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาลังเลและไม่สามารถตัดสินใจได้

มีเพียงเชินถูเป้าเท่านั้นที่มีจุดยืนชัดเจน และเขาก็คัดค้านอย่างรุนแรง แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ได้รับการสนับสนุนมากนัก

เมื่อเห็นสิ่งนี้ เชินถูเยียนหรานก็ขมวดคิ้วเช่นกัน และนางก็เดือดดาลอยู่ในใจ พักหนึ่งก็ไม่สามารถทนดูต่อได้พร้อมกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ให้ข้าดูว่าใครกล้าทำเช่นนั้น!”

ทันทีที่กล่าววาจาเหล่านี้ ใบหน้าของเชินถูหมิงต้าก็หมองลง “เยียนหราน เนื่องเพราะเจ้าได้ก่อปัญหา ท่านทูตของสำนักศักดิ์สิทธิ์จึงรู้สึกขุ่นเคืองอย่างยิ่ง แล้วนี่เจ้ายังตั้งใจจะก่อปัญหาต่อไปอีกหรือ?”

“เยียนหราน มันไม่ผิดที่จะรักษามิตรภาพของเจ้า แต่ถ้าเจ้ายังคงปฏิเสธที่จะรักษาระยะห่างจากสหายของเจ้าคนนี้ มันจะไม่ใช่แค่เจ้าที่ต้องทุกข์ทรมานในท้ายที่สุดเท่านั้น แต่จะเป็นตระกูลเชินถูของเราทั้งหมด! เจ้าจะรับผิดชอบต่อบาปดังกล่าวได้หรือไม่!?” เชินถูซิงตวาดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ และเขาต้องการให้เชินถูเยียนหรานรักษาระยะห่างจากเฉินซี

“ทั้งหมดที่ข้ารู้ก็คือ ถ้าไม่ใช่เพราะเฉินซี ข้าคงถูกพวกเจ้าทุกคนบังคับให้เข้าร่วมสำนักศักดิ์สิทธิ์!” ใบหน้าของเชินถูเยียนหรานเย็นชาดุจน้ำแข็ง และนางก็ไม่ได้ถอยกลับแม้แต่น้อย ทั้งยังพยายามต่อสู้เพื่อจุดยืนของตนเองอย่างเต็มที่ นอกจากนี้ น้ำเสียงของนางก็เต็มไปด้วยความโกรธแค้นเช่นกัน

ใบหน้าที่งดงามสุดเปรียบปานของนางแดงระเรื่อ ในขณะที่ดวงตาของหญิงสาวเบิกกว้าง นางโกรธแค้นอย่างยิ่ง เนื่องเพราะนางไม่เคยคาดคิดว่าเชินถูหมิงต้าและเชินถูซิงจะทำตัวไร้ยางอายในเวลาเช่นนี้

…การที่พวกเขาตั้งใจจะจับกุมเฉินซีเพื่อให้ได้รับการอภัยจากสำนักศักดิ์สิทธิ์ สิ่งนี้นับว่าทำเกินไป!

“เฉินซี?” เชินถูเป้าเผยท่าทางเข้าใจทันที

“เฉินซี…” ในขณะนี้ ผู้นำตระกูลเชินถู เชินถูชิงหยวน ผู้ซึ่งนิ่งเงียบมาโดยตลอด จู่ ๆ ก็มีท่าทางซับซ้อน และดูเหมือนกับว่าภาระได้ถูกยกออกจากบ่าของเขา

“เฉินซี!” เมื่อสมาชิกหลายคนของตระกูลเชินถูได้ยินสิ่งนี้ สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปเป็นแข็งทื่อ คล้ายไม่เชื่อเป็นอย่างยิ่ง

ในทางกลับกัน เมื่อเห็นว่าเชินถูเยียนหรานนั่นดื้อด้าน เชินถูหมิงต้าก็อดไม่ได้ที่จะตวาดเสียงดังว่า “ใครสนใจว่าเขาจะเป็นใคร? เราต้องทำให้เขา….”

เมื่อกล่าวมาถึงจุดนี่ จู่ ๆ เขาก็ตระหนักถึงบางเรื่อง และร่างกายของเขาก็แข็งทื่อไป กอปรกับอุทานออกมาอย่างไม่รู้ตัวว่า “เฉินซี?! เฉินซีคนไหนกัน?”

“เฉินซีหรือ? ใช่ศิษย์เอกของเขาเทพพยากรณ์ เฉินซีคนนั้นหรือเปล่า?” ร่างกายของเชินถูซิงสั่นเทา ขณะที่เขากล่าวด้วยความไม่เชื่อ

ชั่วขณะหนึ่ง บริเวณโดยรอบเงียบกริบเป็นป่าช้า มีเพียงเสียงของบิดาบุตรคู่นี้ที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ และความสับสนเท่านั้นที่ดังก้องไปทั่วห้องโถง

ทุกคนมีสีหน้าแตกต่างกันไป บ้างก็ประหลาดใจ ตกตะลึงเข้าใจ สงสัย และอื่น ๆ เป็นต้น

“นอกจากเขาแล้ว จะมีใครกล้าเผชิญหน้ากับสำนักศักดิ์สิทธิ์อีกหรือ?” เมื่อเห็นสิ่งนี้ เชินถูเยียนหรานก็เข้าใจทันทีว่าไม่จำเป็นต้องปกปิดมันต่อไป นางจ้องมองไปที่เชินถูหมิงต้าและเชินถูซิงด้วยท่าทางเย้ยหยัน แล้วกล่าวว่า “แม้แต่กงซุนมู่ก็รู้สึกว่าทาปาชวนไม่ใช่คู่มือเฉินซี อีกทั้งตัวเขาก็ยอมรับความพ่ายแพ้และจากไป แต่กลับมีคนไม่เต็มใจที่จะยอมรับผลลัพธ์ดังกล่าว มันช่างน่าหัวร่อเสียจริง”

เพียงประโยคสั้น ๆ ก็ยืนยันตัวตนของเฉินซี และเยาะเย้ยเชินถูหมิงต้ากับเชินถูซิงได้ในคราวเดียว มันทำให้สีหน้าของคนตระกูลเชินถูซับซ้อน และเปลี่ยนแปลงอย่างไม่มีกำหนด

ใครจะจินตนาการได้ว่าสหายคนนี้จะเป็นศิษย์เอกของเขาเทพพยากรณ์จริง ๆ!

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเชินถูหมิงต้าและเชินถูซิง ใบหน้าของพวกเขาซีดเซียวไร้สีเลือด ราวกับถูกฟ้าผ่าตอนกลางวันแสก ๆ และพวกเขาก็ตกตะลึงทันที

ก่อนหน้านี้ เมื่อทูตของสำนักศักดิ์สิทธิ์ กงซุนมู่และคนอื่น ๆ ไม่ได้มาถึงโถงหลัก เชินถูชิงหยวนได้ประกาศข่าวที่สร้างความสะเทือนไปทั่วใต้หล้า และทั้งหมดเกี่ยวข้องกับเฉินซี

ตัวอย่างเช่น การทำลายล้างทายาทของตระกูลเยี่ยแห่งตระกูลนิรันดร์ เยี่ยเฟิง สังหารกลุ่มของจักรพรรดิหนานตู้….

แม้แต่การเผชิญยอดคนที่ครอบครองพลังศักดิ์สิทธิ์อันไร้ขอบเขตอย่างจักรพรรดิจื่อเว่ย ก็ไม่ลังเลที่จะโจมตีอย่างกล้าหาญ เพื่อชดใช้บุญคุณที่เขาเป็นหนี้ …ที่สำคัญคือชายผู้นี้ได้ทำลายล้างกลุ่มของจักรพรรดิไท่จิ้งกับห้าขุนพลวิญญาณศักดิ์สิทธิ์จากนิกายอำนาจเทวะไปอีกด้วย!

ในเวลานั้น เมื่อพวกเขาได้ยินข่าวนี้ ทั้งเชินถูหมิงต้าและเชินถูซิงก็ตกตะลึงในใจ ทั้งยังรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง

แต่ใครจะคาดคิดได้ว่าชายหนุ่มที่พวกเขารู้สึกเกลียดชังและตั้งใจจะจับกุมนั้น แท้จริงแล้วคือเฉินซี!?

ชั่วขณะหนึ่งบิดาบุตรคู่นี้รู้สึกเหมือนมีคนฟาดพวกเขาจากด้านหลัง จิตใจของพวกเขาสับสนเล็กน้อย ทั้งยังกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ศิษย์เอกของเขาเทพพยากรณ์ เฉินซี!

ศิษย์น้องของผู้ยิ่งใหญ่อู๋เซวี่ยฉาน!

พวกเขาจะกล้าล่วงเกินบุคคลเช่นนี้ได้อย่างไร?

ในขณะนี้ ไม่ต้องกล่าวถึงการจับกุมเฉินซี เชินถูหมิงต้าและเชินถูซิงนั่นเพียงแต่ไม่หวังอะไรมากไปกว่าแทรกแผ่นดินหนี มันช่วยไม่ได้ สถานการณ์ปัจจุบันน่าขายหน้าเกินไปจริง ๆ นอกจากทำให้พวกเขาจนวาจาแล้ว ความหวาดกลัวก็พลุ่งพล่านในใจของเขาอย่างห้ามไม่ได้

เมื่อหวนคิดว่าพวกเขาได้ล่วงเกินศิษย์เอกของเขาเทพพยากรณ์ เพื่อที่จะประจบประแจงเหล่าศิษย์ของสำนักศักดิ์สิทธิ์ บิดาบุตรคู่นี้ก็รู้สึกหัวเราะไม่ได้ร่ำไห้ไม่ออกอย่างยิ่ง

“เฮ้อ พี่ใหญ่หนอพี่ใหญ่ เจ้าทั้งคู่คิดยกก้อนหินให้คนอื่นขว้าง แต่กลับหล่นใส่เท้าของตัวเองแทน” เชินถูเป้าถอนหายใจด้วยน้ำเสียงประชดเล็กน้อย

ความคิดเห็น