บทที่ 1924 เจตจำนงสวรรค์ไร้ความชัดเจน

………………..

ให้กงล้อแห่งกาลเวลาย้อนกลับไปก่อนที่พวกเฉินซีจะพบกันแท่นสังเวยมนตราศักดิ์สิทธิ์

เกือบ ๆ เมื่อหกปีก่อน ตอนที่หลี่หลูเฟิงแห่งสำนักเต๋าได้เป็นศิษย์คนแรกที่ขึ้นเป็นจ้าวเอกภพ

ในตอนนั้น พวกเฉินซีเพิ่งจะมาถึงทุ่งหิมะที่เต็มไปด้วยหิมะขาวโพลนและลมกระโชกแรง

…

เมื่อหลี่หลูเฟิงได้เป็นจ้าวเอกภพ กลิ่นอายดุดันของเขาก็ต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง เต็มไปด้วยความสูงส่ง เหนือกว่าผู้ใด

เขาจึงกลายเป็นหัวหน้ากลุ่มของสำนักเต๋าแทนเย่เฉินและอวี้จิ่วหุย พาทุกคนตามหาเอกภพต่าง ๆ

แต่ผ่านไปได้แค่เดือนเดียว เย่เฉินและอวี้จิ่วหุยก็แยกตัวจากกลุ่มหลี่หลูเฟิงเพราะมีปัญหากัน จึงเริ่มออกเดินทางไปเพียงสองคนเท่านั้น

เรื่องเกิดขึ้นเป็นเพราะแก่นแท้เอกภพ เป็นเอกภพที่คงโหยวหรานและคนตำหนักเต๋าหนี่หวาพบ

ตามความคิดเห็นของเย่เฉิน เขาย่อมไม่อยากมีปัญหากับคนตำหนักเต๋าหนี่หวาในตอนนี้ ไม่คิดเลยว่าหลี่หลูเฟิงที่ขึ้นเป็นจ้าวเอกภพแล้วจะไม่คิดเชื่อฟังคำแนะนำ เข้าโจมตีกลุ่มของคงโหยวหรานทันใด

สุดท้ายแม้ว่าเย่เฉินและอวี้จิ่วหุยจะพยายามยับยั้งทั้งสองฝ่าย ก็ยังมีคนตำหนักเต๋าหนี่หวาต้องตายตกไปด้วยน้ำมือหลี่หลูเฟิง ส่วนคงโหยวหรานและคนตำหนักเต๋าหนี่หวาก็ถูกบีบให้หนีไป แก่นแท้เอกภพแห่งนี้จึงตกอยู่ในกำมือสำนักเต๋า

เช่นนี้แล้ว เย่เฉินและอวี้จิ่วหุยจึงไม่พอใจการกระทำของหลี่หลูเฟิง แต่พร้อมกันนั้น หลี่หลูเฟิงเองก็รังเกียจความคิดเห็นของสองคนนี้ เพราะเขาคิดหากเย่เฉินและอวี้จิ่วหุยไม่ยั้งตนไว้ นอกจากสืออวี๋ที่กำลังบ่มเพาะอยู่ภายในแก่นแท้เอกภพ เขาคงสามารถกำจัดพวกคนตำหนักเต๋าหนี่หวาไปได้หมด

ในเมื่อระหว่างสองฝ่ายทะเลาะกันจนแตกหัก เย่เฉินและอวี้จิ่วหุยจึงเลือกแยกทางกับหลี่หลูเฟิง

แต่พวกเขาก็ต้องรู้สึกผิดหวังเมื่อศิษย์สำนักเต๋าไม่คิดจากไปพร้อมกัน เลือกที่จะเดินตามหลี่หลูเฟิงต่อไป

เห็นได้ชัดว่าให้ความสำคัญกับอำนาจของหลี่หลูเฟิงซึ่งขึ้นเป็นจ้าวเอกภพมากกว่า

…

หนึ่งปีให้หลัง นับเป็นปีแรกที่เฉินซีบ่มเพาะอยู่ภายในเอกภพแปลกประหลาดแห่งนั้น

ตงหวงอิ่นเซวียนก็กลายเป็นจ้าวเอกภพ!

นับจากนั้นเป็นต้นมา ศิษย์สำนักศักดิ์สิทธิ์ก็ติดตามตงหวงอิ่นเซวียนเริ่มตามหาเอกภพแห่งใหม่

…

ระหว่างปีที่สอง ที่เฉินซีบ่มเพาะพลังอยู่ภายในเอกภพแปลกประหลาด

คงโหยวหรานก็พบกับเอกภพแห่งใหม่ จึงเริ่มทำการกลั่นและดูดซับแก่นแท้ที่นั่น

ภายในปีเดียวกันนั้นเอง เย่เฉินก็พบเอกภพแห่งใหม่ เริ่มกลั่นและดูดซับแก่นแท้เช่นกัน ทว่าก็ทำให้อวี้จิ่วหุยต้องเดินทางออกหาเอกภพแห่งใหม่ตามลำพัง

…

ภายในปีที่สาม

เหลิ่งซิงหุนกลายเป็นจ้าวเอกภพ นำสามศิษย์นิกายอำนาจเทวะที่เหลืออยู่ออกตามหาเอกภพแห่งใหม่อีกครั้ง

…

ภายในปีที่สี่

ในปีนี้เกิดเรื่องราวขึ้นมากมายหลากหลายอย่าง

แต่ไม่นานถูเมิ่งก็มีปัญหากับพวกหลี่หลูเฟิงระหว่างที่ออกตามหาเฉินซี ศึกระหว่างสองจ้าวเอกภพสร้างความเสียหายไปทั่วทุกหนแห่ง

สุดท้ายเมื่อถูเมิ่งถือไพ่เหนือกว่า กำลังจะสังหารหลี่หลูเฟิงได้ กลับถูกตงหวงอิ่นเซวียนที่เห็นการต่อสู้เข้าลอบโจมตี ทำให้ถูเมิ่งบาดเจ็บสาหัสต้องหลบหนีไป

เหตุผลที่ตงหวงอิ่นเซวียนช่วยหลี่หลูเฟิงนั้น ถูเมิ่งไม่อาจรู้เหตุผล แต่ก็มองศิษย์สำนักเต๋าเป็นศัตรูเหมือนมองนิกายอำนาจเทวะและสำนักศักดิ์สิทธิ์ไปแล้ว

และในปีนั้นเองเจียหนานก็พบเอกภพแห่งใหม่และเริ่มทำการบ่มเพาะ

…

ภายในปีที่ห้า

แดนรวนเรลืมเลือนพลันเกิดภัยพิบัติครั้งใหญ่ ส่งผลให้นิกายอำนาจเทวะ สำนักศักดิ์สิทธิ์ สำนักเต๋า และตำหนักเต๋าหนี่หวาต้องเกิดการสูญเสีย

นิกายอำนาจเทวะเสียศิษย์อีกคนไปจากพายุโลหิต เพราะเหลิ่งซิงหุนไม่อาจช่วยเหลือไว้ได้ทันแม้จะขึ้นเป็นจ้าวเอกภพแล้วก็ตาม

ตอนนี้หากนับเหลิ่งซิงหุนไปด้วยก็เหลือศิษย์นิกายอำนาจเทวะเหลืออยู่สามคนเท่านั้น

ส่วนด้านสำนักศักดิ์สิทธิ์นั้น ก็มีศิษย์คนหนึ่งหลงอยู่ในนภาพร่างดารา ไม่อาจหาทางออกมาได้ สุดท้ายก็ไม่อาจรอดชีวิต

หากไม่นับเขา ตอนนี้ศิษย์สำนักศักดิ์สิทธิ์ก็เหลืออยู่เพียงสี่คนเท่านั้น

ตำหนักเต๋าหนี่หวาเองก็เสียศิษย์ไปอีกคน แต่ไม่ได้ตายเพราะภัยธรรมชาติ แต่ต้องตายตกไปด้วยน้ำมือเหลิ่งซิงหุน

หากสืออวี๋ที่บ่มเพาะสำเร็จไม่รีบรุดเดินทางมา ศิษย์ตำหนักเต๋าหนี่หวาคนอื่น ๆ ก็คงไม่รอดเงื้อมมือเหลิ่งซิงหุนไปได้

ตอนนี้ตำหนักเต๋าหนี่หวาก็เหลือศิษย์เพียงสามคน หนึ่งในนั้นคือคงโหยวหรานที่ยังบ่มเพาะอยู่ในแก่นแท้เอกภพ

ด้านสำนักเต๋า ศิษย์สองคนที่ติดตามข้างกายหลี่หลูเฟิงโชคร้าย ถูกพลังทัณฑ์สวรรค์สะกดเต๋าเข้าระหว่างเข้าแก่นแท้เอกภพ เสียชีวิตทันที