บทที่ 331 ฝ่าวงล้อมที่แน่นหนา

ร่างที่สวมชุดดำทั้งสิบเก้าร่างมาถึงอย่างไร้สุ้มเสียงราวกับเป็นวิญญาณจากขุมนรก และดวงตาคู่หนึ่งที่ปรากฏบนใบหน้าซึ่งถูกปกคลุมด้วยผ้าสีดำนั้นเย็นยะเยือกจนดูไม่มีความรู้สึก

เมื่อเหล่าอาชญากรถูกจ้องมองด้วยสายตาเช่นนี้ หัวใจของพวกเขาก็สั่นสะท้านในทันใดและรู้สึกหนาวสั่นไปทั่วร่างกายโดยไม่มีเหตุผล ราวกับพวกเขาได้ตกลงไปในบ่อน้ำแข็งอันเยือกเย็น ความกลัวอันไร้ขอบเขตก็เกาะกุมไปทั่วร่างกายของพวกเขา

วายร้ายเหล่านี้มีประสบการณ์ในการฆ่าฟันอย่างโชกโชน และเพียงกวาดสายตาผ่านแค่แวบเดียว พวกเขาก็สามารถแยกแยะได้ในทันทีว่า เจตนาฆ่าที่แผ่ออกมาจากคนชุดดำทั้งสิบเก้าคนนั้นเยือกเย็นและหนาแน่นยิ่งกว่าเจตนาฆ่าของพวกเขามากกว่าสิบเท่า ซึ่งพวกมันดูเป็นดั่งปีศาจแห่งการเข่นฆ่าที่ก้าวเดินอยู่ท่ามกลางกองซากศพและทะเลเลือด!

คนในชุดดำที่ดูเหมือนจะเป็นผู้นำกลุ่มหรี่ลงเมื่อกวาดมองไปที่ศพของฉีอิ๋นบนพื้นดิน

มีหนึ่งในคนชุดดำคนหนึ่งได้พุ่งไปที่ข้างหน้าเพื่อตรวจสอบศพของฉีอิ๋นอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงกล่าวว่า “เขาเพิ่งถูกฆ่าตาย และช่วงเวลาที่เขาตายน่าจะไม่เกินเก้าลมหายใจที่ผ่านมา ดูเหมือนว่าแผนการของเราจะล้มเหลวและเป้าหมายคงสังเกตเห็นพวกเราแล้ว มันจึงหลบหนีไป แต่คาดว่าคงยังไปได้ไม่ไกล”

ผู้นำชุดดำกล่าวอย่างเฉยเมยว่า “ไม่จำเป็นต้องไล่ล่า ครั้งนี้ท่านผู้บัญชาการได้แบ่งพวกเราทั้งห้าสิบสามคนออกเป็นสามกลุ่มเล็ก ๆ และเราจะเข้าปิดล้อมมันจากสามทิศทาง เว้นเสียแต่ว่าเจ้าเด็กคนนั้นจะหนีกลับไปที่เมืองอีกาคลั่ง ไม่เช่นนั้นมันจะถูกอีกสองกลุ่มซุ่มโจมตีและสังหารอย่างแน่นอน”

แต่แล้วคนเป็นผู้นำก็หยุดไปชั่วขณะ จากนั้นจึงเหลือบมองกลุ่มอาชญากรที่อยู่ตรงนั้นแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงอันเย็นชาว่า “ฆ่าพวกมันทั้งหมด อย่าปล่อยให้รอดแม้แต่คนเดียว!”

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

ทันทีที่ผู้นำคนนั้นกล่าวจบ คนชุดดำคนหนึ่งก็ลงมือทันที ปฏิกิริยาตอบสนองและการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วของพวกเขาถึงขั้นทำให้เส้นผมของคนตั้งตรง ราวกับว่าพวกเขาเป็นเครื่องจักรสังหารที่พร้อมรับคำสั่งอยู่ตลอดเวลา เมื่อพวกเขาได้รับคำสั่ง คนเหล่านี้ก็ลงมือแบบไม่ต้องคิดเลย

ถัดมาเสียงร้องโหยหวนมากมายได้ดังก้องไปทั่วบริเวณป่าอย่างรวดเร็ว

แม้ว่าความแข็งแกร่งของวายร้ายเหล่านี้จะไม่ต่ำต้อย แต่เมื่อเผชิญกับการโจมตีจากคนชุดดำเหล่านี้ พวกเขาก็ดูอ่อนแอเป็นอย่างมาก ในช่วงเวลาหนึ่งอึดใจที่ผ่านพ้นไปจะมีหนึ่งในนั้นที่จะต้องเสียชีวิต

การต่อสู้นี้เช่นนี้สามารถบรรยายได้ว่าเป็นการฆ่าล้างฝ่ายเดียว ไม่นานนักบริเวณโดยรอบก็เต็มไปด้วยเลือด

บนยอดต้นไม้ที่อยู่ใกล้เคียง ดวงตาของเฉินซีหรี่ลง ในขณะที่จิตสัมผัสเทพของเขาได้แผ่กระจายออกไปผ่านเคล็ดวิชาคลื่นจิตสะท้อน ทำให้ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในการต่อสู้สะท้อนออกมาภายในจิตใจของเขาอย่างเต็มที่

เดิมที ก่อนที่เขาจะฆ่าฉีอิ๋น จิตสัมผัสเทพที่ทรงพลังยิ่งกว่าผู้บ่มเพาะขอบเขตจุติของเขาก็ได้สังเกตเห็นถึงสิ่งผิดปกติที่เกิดขึ้นในสภาพแวดล้อมโดยรอบ ไม่เพียงแต่เขาจะเห็นคนชุดดำเหล่านี้เท่านั้น ทว่าเขายังเห็นคนชุดดำที่กำลังใกล้เข้ามาจากอีกสองทิศทางเสียด้วยซ้ำ

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือเขาสังเกตเห็นแล้วว่า ตนเองกำลังตกอยู่ในวงล้อมศัตรูที่แน่นหนาจากทั้งสามทิศทาง และนี่คือเหตุผลว่าทำไมเขาถึงไม่หลบหนี

แต่การปรากฏตัวของบรรดาคนชุดดำที่อยู่ตรงหน้าเขา ทำให้เขารู้ได้ทันทีว่านี่เป็นโอกาสที่ยอดเยี่ยม!

มือสังหารขอบเขตแกนทองคำหยินหยางของตำหนักตะวันดำเหล่านี้กำลังต่อสู้กับอาชญากรเหล่านั้น และนี่เป็นประโยชน์สำหรับเขาในการฝ่าวงล้อมที่แน่นหนานี้อย่างยิ่ง

และเขายังสังเกตเห็นได้อย่างเฉียบขาดว่า มือสังหารกลุ่มนี้มาจากทิศทางที่มุ่งหน้าไปยังส่วนลึกของป่าทมิฬ ตราบเท่าที่เขาหลุดออกจากวงล้อมและไปตามเส้นทางนี้ เขาอาจหลบหนีจากสถานการณ์ที่ถูกปิดล้อมอันเลวร้ายเช่นนี้ได้

แน่นอนว่ามีความเป็นไปได้มากที่อาจจะมีอีกกลุ่มดักอยู่ แต่ตราบใดที่เขาสามารถฝ่าวงล้อมและหลบหนีจากสถานการณที่ถูกปิดล้อมในตอนนี้ไป โอกาสในการรอดชีวิตของเขาก็จะมากขึ้น

เมื่อตัดสินใจได้อย่างชัดเจนแล้ว เฉินซีก็เคลื่อนไหวในทันที เพราะหากเขายังคงชักช้าต่อไป ศัตรูที่มาจากอีกสองทิศทางก็จะมาถึง

การเข่นฆ่ายังคงดำเนินต่อไป ในขณะนี้ มีวายร้ายเพียงเจ็ดคนที่ยังคงยืนอยู่ได้ ร่างกายของพวกเขาเต็มไปด้วยเลือดและด้วยบาดแผลที่มากมายตามร่างกาย พวกเขาจะตายในอีกไม่ช้า

เฉินซีเคลื่อนไหวอย่างเงียบ ๆ ราวกับแมวเสือดาวที่เคลื่อนไหวในความมืด

เขาซุ่มอยู่ข้างต้นไม้ใหญ่อย่างเงียบ ๆ และปลายนิ้วของเขาก็สั่นไหวด้วยแสงอันเฉียบคมของปราณแท้ การใช้พลังของยันต์ศัสตรานั้นมีความผันผวนมากเกินไป ซึ่งจะเปิดเผยร่องรอยของเขาได้อย่างง่ายดาย ในขณะที่เขาสามารถควบคุมความผันผวนของปราณแท้ที่ปลายนิ้วของเขา ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องกังวลว่าจะถูกพบเข้า

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

ในบรรดาวายร้ายทั้งเจ็ดคนที่ยังเหลืออยู่ หกคนได้ถูกสังหารในทันที และเหลือวายร้ายเพียงคนเดียวที่ยังเหลืออยู่ แต่เขาก็ยังใช้โอกาสจากช่องว่างเล็กน้อยเช่นนี้เพื่อหลบหนีอย่างบ้าคลั่ง

“มู่เจี่ย ฆ่าเขาซะ ส่วนคนอื่น ๆ จงเก็บกวาดสนามรบและเตรียมตัวจากไป” ผู้นำของเหล่าคนชุดดำออกคำสั่งด้วยเสียงที่ไม่แยแส

“รับทราบ” คนชุดดำขานรับ ก่อนจะทะยานออกไปราวกับลูกธนูที่ยิงออกไปอย่างรุนแรง แล้วเขาก็เคลื่อนตัวเพื่อไล่ตามอาชญากรเหล่านั้น ในเวลาไม่นาน เขาก็ตามคนเหล่านั้นที่อยู่หลังต้นไม้ใหญ่ที่หนาทึบทัน

หลังจากได้เห็นฉากนี้และรู้ว่าอาชญากรเหล่านั้นจะต้องตายแน่นอน ผู้นำของคนชุดดำก็หันไปมองศพของฉีอิ๋นที่อยู่ด้านข้าง จากนั้นอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจหลังจากกวาดสายตามองอย่างละเอียด “ช่างน่าเสียดายธนูทลายดาราชิ้นนั้น มันเป็นสมบัติจ้าววิญญาณที่มีมูลค่ามหาศาลอย่างน่าตกตะลึง”

ทันใดนั้นก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน!

ที่ด้านข้างของต้นไม้ใหญ่ซึ่งอยู่ห่างออกไปหนึ่งร้อยยี่สิบจั้ง หลังจากที่คนชุดดำลงมือสังหารอาชญากรคนสุดท้าย ร่างของคนชุดดำที่ถูกเรียกว่ามู่เจี่ยก็แข็งค้าง และเขายืนตัวแข็งอยู่ตรงนั้นโดยไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด

ความคิดเห็น