บทที่ 336 ชักจูงเข้าสู่กับดับ

ดอกฝันร้ายสลายโลหิตเป็นสมุนไพรวิญญาณที่หายากซึ่งมีกลิ่นเฉพาะตัว และเมื่อสัตว์อสูรได้สูดดมกลิ่นของมัน ก็จะทำให้เกิดภาพลวงตาอันแข็งแกร่งปรากฏขึ้นภายในจิตใจของพวกมัน

กลิ่นเฉพาะตัวที่ปล่อยออกมาจากดอกฝันร้ายสลายโลหิตอายุหมื่นปีสามารถทำให้สัตว์อสูรคิดว่าตราบเท่าที่พวกมันกินดอกไม้นี้ พลังของมันจะเพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็วและกลายเป็นเซียนสวรรค์ในพริบตา

แม้ว่าผลกระทบจากภาพลวงตาของพวกมันจะเกินจริงไปบ้าง แต่สรรพคุณทางยาของดอกไม้นี้ก็น่าอัศจรรย์เป็นอย่างมาก โดยเฉพาะสัตว์อสูรบางชนิดที่พบว่าการแปลงร่างเป็นมนุษย์ของพวกมันเป็นเรื่องยากมาก แต่หลังจากที่พวกมันกินดอกไม้นี้เข้าไปแล้ว พวกมันจะสามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้ในระยะเวลาอันสั้น พร้อมกับครอบครองร่างกายที่ยอดเยี่ยมสำหรับการบ่มเพาะเต๋า

นี่จึงเป็นสิ่งล่อใจที่บรรดาสัตว์อสูรไม่อาจต้านทานได้

เป็นเพราะเหตุนี้ เมื่อเฉินซีโยนดอกไม้วิญญาณที่แปลกประหลาดนี้เข้าไปในค่ายกลทะเลดาราอันไร้ขอบเขต สัตว์อสูรที่เป็นดั่งจ้าวผู้ปกครองในบริเวณนี้เหล่านี้ จะไม่สนใจความปลอดภัยของพวกมันและพุ่งเข้าสู่ค่ายกลทะเลดาราอันไร้ขอบเขตโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

เฉินซีไม่ได้ถอนหายใจด้วยความรู้สึกเสียดายดอกไม้ดอกนั้นอีกต่อไป และนั่งลงขัดสมาธิก่อนที่จะเริ่มฟื้นฟูพละกำลังที่อ่อนล้าของเขา

ตั้งแต่การจัดวางค่ายกลเพื่อล่อให้มือสังหารตำหนักตะวันดำโจมตี จากนั้นชักจูงพวกเขาเข้าสู่ค่ายกลใหญ่ และในที่สุดก็รวบรวมสัตว์อสูรระดับราชาเหล่านี้ ทุกย่างก้าวต้องใช้แรงกายแรงใจเป็นอย่างมาก อีกทั้งยังมีอันตรายมากมายตลอดทาง ความผิดพลาดเพียงเล็กน้อยอาจทำให้ทุกอย่างต้องสูญเปล่า ในขณะที่เขาก็อาจตกอยู่ในสถานการณ์ที่สิ้นหวังเช่นกัน

นี่คือการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายและไม่อนุญาตให้เกิดอุบัติเหตุแม้แต่น้อย

แต่นับว่าโชคดีที่จนถึงตอนนี้ แผนทั้งหมดเกือบเสร็จสมบูรณ์ และถึงเวลาเก็บเกี่ยวรางวัลต่อไป

…

มันเป็นกับดัก!

กับดักที่ถูกสร้างอย่างพิถีพิถันเมื่อนานมาแล้วและกำลังรอให้เราตกลงไป!

จิ้งจอกแดง กุหลาบ และมือสังหารทั้งหมดของตำหนักตะวันดำที่อยู่ข้างหลังพวกเขา ต่างก็มีสีหน้าหนักใจอย่างมาก ขณะที่พวกเขายังคงระแวดระวังต่อสิ่งรอบข้างและไม่กล้าประมาทเลยแม้แต่น้อย

นี่เป็นค่ายกลลวงตาขนาดใหญ่ เมื่อพวกเขาเดินเข้าไปภายในค่ายกล สวรรค์และโลกจะถูกปกคลุมด้วยดาวสีเงินที่กะพริบแสงไปรอบ ๆ และมีดวงดาวนับไม่ถ้วนส่องประกายอย่างริบหรี่อยู่ทุกหนทุกแห่ง มันลึกล้ำและกว้างใหญ่ไพศาล จนทำให้ไม่สามารถระบุได้อย่างชัดเจนว่าทางออกที่แท้จริงอยู่ที่ใด

จิ้งจอกแดงไม่ได้ร้อนรนเมื่อเผชิญกับทางตัน ท้ายที่สุด เฉินซีก็เป็นเป้าหมายเพียงคนเดียว ไม่ว่าค่ายกลจะทรงพลังถึงเพียงใด มันก็ต้องถูกควบคุมและค่ายกลที่จะต้องควบคุมกับค่ายกลที่ปราศจากการควบคุม มันก็นับเป็นสองแนวคิดที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

แม้ว่าค่ายกลจะมีความลึกล้ำมากมาย แต่ก็เป็นแหล่งความแข็งแกร่งภายนอกประเภทหนึ่งอยู่ดี หลังจากใช้ชีวิตผ่านการเข่นฆ่ามาอย่างยาวนาน จิ้งจอกแดงก็เข้าใจเป็นอย่างดีว่าสาระสำคัญของการต่อสู้คือการแข่งขันด้านความแข็งแกร่งของทั้งสองฝ่าย ดังนั้นไม่ต้องกล่าวถึงว่าค่ายกลใหญ่ที่อยู่เบื้องหน้าเขา เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเพียงค่ายกลลวงตาที่ไม่มีอันตรายถึงชีวิตเลยแม้แต่น้อย และตราบใดที่พบตำแหน่งฐานของค่ายกล เขาก็จะสามารถทำลายค่ายกลได้อย่างง่ายดาย

หลังจากที่เขารวมสมาธิแล้ว จิ้งจอกแดงก็ไม่ได้คิดเรื่องอื่นอีกต่อไปและรวมความสนใจไปที่การฝ่าออกจากค่ายกล

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาพยายามฝ่าตัวออกจากค่ายกล แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเผชิญหน้ากับค่ายกลลวงตาที่ทรงพลัง แม้ว่าเขาจะไม่มีความรู้ใด ๆ เกี่ยวกับค่ายกลใหญ่ที่มีดาวกะพริบแสงอยู่ภายในนั้น แต่เขาก็ยังมีความรู้สึกมั่นใจ ด้วยการพึ่งพาความแข็งแกร่งของตัวเองและสหายของเขา การจะฝ่าออกจากค่ายกลนี้ก็ขึ้นอยู่กับเวลาเท่านั้น!

จิ้งจอกแดงนำทุกคนไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่ไม่เร็วนัก หลุมขนาดใหญ่จะปรากฏขึ้นบนพื้นทุกครั้งที่เขาเหยียบย่าง และภาพลวงตาใด ๆ จะถูกทำลายด้วยสิ่งนี้ ด้วยวิธีนี้ เขาจะไม่สับสนจากภาพลวงตาได้ง่าย ๆ

แม้ว่าวิธีนี้จะดูงี่เง่า แต่ก็มีประสิทธิภาพอย่างมาก เขาเพียงต้องก้าวไปข้างหน้าทีละก้าวและค้นหาทั่วทั้งค่ายกลใหญ่ และถ้าหากสามารถค้นพบฐานของค่ายกล เขาก็จะสามารถฝ่าออกจากมัน

แม้วิธีการอาจแตกต่างกัน แต่หลักการก็เหมือนกัน ค่ายกลยันต์อักขระใด ๆ ก็ตามย่อมมีฐานของมัน เพราะฐานคือศูนย์กลางของค่ายกลยันต์อักขระ ตราบใดที่ฐานถูกทำลาย แม้แต่ค่ายกลยันต์อักขระที่ทรงพลังที่สุดก็ยังพังทลายลงในทันที

ยิ่งเขาก้าวไปไกลเท่าไร เขาก็ยิ่งมั่นใจมากขึ้นเท่านั้น

ท้ายที่สุดแล้ว เฉินซีก็เป็นเพียงคนคนเดียว และค่ายกลใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าเขาก็เป็นเพียงค่ายกลลวงตาที่ไม่มีอันตรายถึงตายแม้แต่น้อย ดังนั้นพลังเช่นนี้จะขัดขวางฝีเท้าของเขาได้อย่างไร?

ทันใดนั้น จิ้งจอกแดงก็หยุดเคลื่อนไหว

กุหลาบที่อยู่ใกล้เคียงพลันเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง “มีอะไรหรือ? สถานการณ์ผิดปกติหรือไม่?”

จิ้งจอกแดงแสดงสีหน้างุนงงเล็กน้อย “เป้าหมายกำลังเข้ามาหาเรา”

กุหลาบตกตะลึง จากนั้นความเหยียดหยามก็ปรากฏขึ้นบนมุมปากของนาง “ท้ายที่สุดแล้ว นี่ก็เป็นเพียงค่ายกลลวงตา มันคงรู้ว่าตัวเองไม่สามารถดักจับเราได้นานอีกต่อไป ดังนั้นจึงอดไม่ได้ที่จะลงมือด้วยตัวเอง”

ขณะที่นางกล่าว เจตนาฆ่าที่เข้มข้นก็พรั่งพรูออกมาบนใบหน้าที่เย็นยะเยือกและงดงามหาที่เปรียบไม่ได้ของนาง ครั้งล่าสุดที่เฉินซีได้หลบหนีไปจากสายตาของนาง ทำให้ท้องไส้ที่เต็มไปด้วยความโกรธสะสมอยู่ในตัวนาง ยิ่งไปกว่านั้น ครั้งนี้นางยังตกหลุมพรางของเฉินซีอีก สถานการณ์ที่นางประสบกับความพ่ายแพ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเช่นนี้ทำให้นางโกรธจนแทบบ้า และนางปรารถนาที่จะเข่นฆ่าเขาเป็นการด่วน!

เพราะมีเพียงการฆ่าเท่านั้นที่นางจะสามารถระบายเปลวเพลิงแห่งความโกรธที่พลุ่งพล่านในตัวได้!

จิ้งจอกแดงไม่กล่าวอะไรและหลับตาลง ทันใดนั้นเขาก็ลืมตาขึ้นทันทีและร้องออกมาด้วยความตกใจ “ความเร็วของเป้าหมายมันเร็วเกินไป! ยิ่งกว่านั้นมันยังมีมากกว่าหนึ่ง…”

เมื่อเขากล่าวมาถึงตรงนี้ สีหน้าของจิ้งจอกแดงก็เลวร้ายลง และเขาก็ไม่ได้สงบสติอารมณ์อีกต่อไปในขณะที่ตะโกนออกไปอย่างรุนแรง “เร็วเข้า! ศัตรูมีมากเกินไป เตรียมปะทะกับพวกมันในทันที!”

ครืนนนนนน!

เมื่อจิ้งจอกแดงกล่าวจบ คลื่นเสียงของการวิ่งทะยานที่คล้ายกับเสียงของฟ้าร้องก็ดังกึกก้องอยู่ภายในค่ายกลใหญ่ทั้งหมดอย่างรุนแรง จนแผ่นดินสั่นสะเทือนและท้องฟ้าสั่นสะท้าน

มังกรที่มีขนาดมหึมาราวกับภูเขา สัตว์ร้ายที่บินได้ด้วยปีกที่งดงาม วานรขนสีทองขนาดมหึมาที่สูงกว่าสิบสองจั้ง… ในตอนนี้ ดูเหมือนว่าสัตว์อสูรระดับราชาที่อยู่ในป่าทมิฬทั้งหมด ได้มารวมตัวกัน!

ความคิดเห็น