บทที่ 337 คนที่ฆ่ามักจะถูกฆ่า

บทที่ 337 คนที่ฆ่ามักจะถูกฆ่า

บทที่ 337 คนที่ฆ่ามักจะถูกฆ่า

เฉินซีไม่ใช่เทพเซียนบนสวรรค์ และเขาไม่มีเคล็ดวิชาที่น่าอัศจรรย์ในการทำนายอนาคต แต่เหตุผลที่เขาสามารถคาดเดาได้ว่ามือสังหารของตำหนักตะวันดำเหล่านี้จะระเบิดแกนทองคำ ล้วนมาจากความเข้าใจที่เฉียบแหลมและการควบคุมสถานการณ์ในการต่อสู้ของเขา

อันที่จริง การที่จิ้งจอกแดงและคนอื่น ๆ ไม่ได้ทำแบบนี้ในตอนแรก เป็นเพราะพื้นที่ที่พวกเขาอยู่ดูเหมือนจะกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต แต่แท้จริงแล้วมันเป็นเพียงเนินเขาเล็ก ๆ ที่ปกคลุมด้วยค่ายกลทะเลดาราไร้ขอบเขต ทำให้เกิดภาพลวงตาว่ามันกว้างใหญ่ไพศาล

กอปรกับพลังระเบิดของแกนทองคำนั้นน่าสะพรึงกลัวเกินไป จนแม้แต่ผู้บ่มเพาะขอบเขตจุติยังมิอาจหลีกเลี่ยงได้ทันเวลา หากคนพวกนั้นเลือกที่จะระเบิดแกนทองคำในตอนนั้น จะทำให้พลังของมันส่งผลกระทบต่อมือสังหารคนอื่น ๆ ดังนั้นจึงไม่มีใครโง่เขลาพอที่จะทำเช่นนั้น

ทว่าในขณะนี้ มือสังหารเกือบทั้งหมดในค่ายกลใหญ่ได้เสียชีวิตลงแล้วและเหลืออยู่เพียงสิบกว่าคนเท่านั้น ส่วนสัตว์อสูรที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นยังคงมีชีวิตอยู่ราวแปดตัว ทำให้ความแข็งแกร่งของทั้งสองฝ่ายมีความแตกต่างกันอย่างมาก ฝั่งจิ้งจอกแดงและมือสังหารคนอื่น ๆ ตกอยู่ในสถานการณ์ที่สิ้นหวังโดยสิ้นเชิง ถ้าพวกเขาไม่ระเบิดแกนทองคำ คนพวกนั้นก็จะเผชิญกับการทำลายล้างและตายอย่างอนาถภายใต้กรงเล็บของสัตว์อสูรเหล่านี้

ภายใต้สถานการณ์เหล่านี้ การระเบิดแกนทองคำของพวกเขาจึงเป็นวิธีเดียวในการพลิกสถานการณ์อย่างไม่ต้องสงสัย

โดยอาศัยการวิเคราะห์และความรู้ความเข้าใจอย่างแม่นยำเช่นนี้ เฉินซีจึงถอยฉากไปราวกับว่าเขาสามารถทำนายอนาคตเพื่อหลีกเลี่ยงผลกระทบจากการระเบิดแกนทองคำของมือสังหารเหล่านี้ได้

ครืนนนน!

พลังทำลายล้างที่เกินกว่าจะเปรียบเทียบได้ระเบิดออกมาจากภายในค่ายกลทะเลดาราไร้ขอบเขต ราวกับว่าภูเขาจะพังทลายและคลื่นยักษ์ก็ซัดสาด ส่งแรงผลักดันอันน่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุดออกไปเป็นวงกว้าง ในพริบตาเดียว ค่ายกลขนาดใหญ่ก็ถูกทำลายและหายไปอย่างไร้ร่องรอย จากนั้นพลังอันน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าและกวาดออกไปทุกทิศทาง

แกนสีทองภายในร่างของผู้บ่มเพาะเป็นรากฐานของสวรรค์และโลก ซึ่งผู้บ่มเพาะใช้มันในการก้าวเข้าสู่มหาเต๋าและการบ่มเพาะทั้งหมดของพวกเขาจะถูกรวมอยู่ในนั้น ดังนั้นมันจึงเหมือนกับดินปืนหนึ่งถัง ตราบใดที่มีประกายไฟเพียงเล็กน้อย มันก็จะเปล่งพลังที่ทำให้สวรรค์และโลกต้องพังทลายลง รวมถึงตะวันและจันทราก็ต่างถูกทิ้งไว้ในเงามืด

ในช่วงเวลาเพียงอึดลมหายใจ ต้นไม้ ก้อนหิน แม้แต่พลังวิญญาณและกระแสลมต่าง ๆ ซึ่งอยู่บนท้องฟ้าภายในระยะหนึ่งร้อยยี่สิบจั้งก็ถูกกำจัดโดยพลังอันน่าสะพรึงกลัว หรือแม้กระทั่งแนวเทือกเขาที่ทอดยาวก็ยังถูกระเบิดออกจนเผยให้เห็นหลุมที่น่าสะพรึงกลัว

เมื่อมองจากระยะไกล จะเห็นเมฆรูปเห็ดม้วนตัวอย่างรุนแรงและระเบิดขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างไม่รู้จบ ราวกับมันต้องการทะลวงสวรรค์ให้เกิดรูโหว่

เมื่อเผชิญกับพลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้ เฉินซีจึงเร่งทะยานไปทางด้านหลังอย่างรวดเร็วอีกครั้ง ซึ่งเป็นระยะทางสองลี้ก่อนที่จะหยุดลง แต่กระแสลมบนท้องฟ้าที่มีความรุนแรงราวกับใบมีดยังคงเฉือนเข้าที่ดวงตาทั้งสองจนเขารู้สึกเจ็บปวด

…เห็นได้ชัดว่าพลังระเบิดของแกนทองคำนั้นน่าสะพรึงเพียงใด!

ควันและฝุ่นปกคลุมท้องฟ้า และใช้เวลานานกว่าจะสลายไป

เมื่อเฉินซีเห็นสภาพของสนามรบที่อยู่ตรงหน้าเขาอย่างชัดเจน ชายหนุ่มก็อดไม่ได้ที่จะหวาดผวาอยู่ในใจ

พื้นดินทั้งหมดถูกปกคลุมไปด้วยแขนขาที่หักและกระดูกที่แตกเป็นเสี่ยง ๆ อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นไหม้ที่รุนแรงและเหม็นฉุน อีกทั้งยังมีหลุมที่มีไฟลุกโชนและรอยแยกมากมายบนพื้นดิน…

แต่สิ่งที่ทำให้เฉินซีตกตะลึงก็คือ จิ้งจอกแดงและกุหลาบยังมีชีวิตอยู่!

ในขณะนี้ ทั้งสองคนได้รับบาดเจ็บสาหัสและเต็มไปด้วยรอยแผลมากมาย พวกเขากำลังยืนอยู่บนซากปรักหักพังขณะที่หายใจหอบถี่ และเพราะพลังชีวิตในร่างกายของพวกเขาอยู่ในสภาวะสับสนวุ่นวายอย่างสมบูรณ์ พวกเขาจึงเหมือนคนที่ใกล้จะตายและพลังชีวิตกำลังจะเหือดแห้งในไม่ช้า

แม้ทั้งสองคนจะโชคดีที่รอดชีวิตจากการระเบิดที่น่าสะพรึงกลัวก่อนหน้านี้ แต่ร่างกายของพวกเขาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างเห็นได้ชัด

ร่องรอยของความเศร้าโศกฉายผ่านดวงตาของจิ้งจอกแดง มีเพียงเขาและกุหลาบเท่านั้นที่ยังคงอยู่ในที่เกิดเหตุ ในขณะที่ทุกคนต่างก็เสียสละ และพวกเขาไม่สามารถหลีกหนีผลของการเผชิญหน้ากับการทำลายล้างได้

เขาปฏิบัติภารกิจมานับไม่ถ้วน แต่ไม่เคยมีภารกิจใดที่ทำให้ต้องเสียใจและรู้สึกสิ้นหวังเช่นนี้มาก่อน เมื่อเขานึกถึงเป้าหมายของการลอบสังหารครั้งนี้ แม้จะในมุมมองของตน เขายังต้องยอมรับว่ากลยุทธ์และการวางแผนของตนได้พ่ายแพ้อีกฝ่ายอย่างสิ้นเชิง และเขาก็ประเมินความน่ากลัวของคู่ต่อสู้ต่ำไปมาตั้งแต่ต้น

เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่า ไม่เพียงแต่การบ่มเพาะปราณแท้ของฝ่ายตรงข้ามจะไม่ธรรมดาแล้ว คู่ต่อสู้ของเขายังเป็นผู้บ่มเพาะกายาที่ทรงพลัง และยังบรรลุเต๋าแห่งยันต์อักขระขั้นสูงอีกด้วย

แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดยิ่งกว่านั้นก็คือ ไม่เพียงแต่ความแข็งแกร่งที่ทรงพลังเป็นอย่างมากของคู่ต่อสู้เท่านั้น แต่ความสามารถในการใช้กลยุทธ์และการควบคุมสถานการณ์การต่อสู้ก็อยู่ในระดับที่สูงจนทำได้เพียงมองขึ้นไปเท่านั้น

“ไสหัวออกมาซะ! ไอ้ปีศาจ!” ความเสียใจอันขมขื่นและความเดือดดาลผุดขึ้นในหัวใจของจิ้งจอกแดงโดยไม่มีเหตุผล และใบหน้าที่ซีดเผือดของเขาก็ถูกปกคลุมด้วยสีแดงที่ผิดปกติ ในขณะที่ตะโกนออกไป

เสียงตะโกนที่ดังสนั่นของจิ้งจอกแดงทำให้กุหลาบที่อยู่เคียงข้างตกตะลึง จากนั้นใบหน้าที่เย็นยะเยือกและงดงามอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ของนางก็กลายเป็นหม่นหมองอย่างช่วยไม่ได้ “ใช่แล้ว เป้าหมายครั้งนี้เหมือนปีศาจจริง ๆ และมันเล่นสนุกกับพวกเราราวกับอยู่ในกำมือของมัน…”

เฉินซีซ่อนตัวอยู่ในเงามืดด้วยสีหน้าเฉยเมย ราวกับเขาแสร้งเป็นหูหนวกต่อเสียงตะโกนของจิ้งจอกแดง

ซึ่งอันที่จริง เฉินซีตระหนักได้อย่างชัดเจนว่า หากเขาปรากฏตัวในตอนนี้ จิ้งจอกแดงและกุหลาบจะเสี่ยงชีวิตระเบิดแกนทองคำของพวกมันอย่างแน่นอน ด้วยเหตุนี้ แค่คิดถึงผลที่ตามมา ก็ทำให้เฉินซีรู้สึกหนาวสั่นไปถึงกระดูกสันหลังแล้ว

ไม่มีเสียงตอบกลับใด ๆ จากบริเวณโดยรอบ ดวงตาของจิ้งจอกแดงก็เผยให้เห็นถึงร่องรอยของความสิ้นหวัง เพราะเขาเองก็รู้ว่าเป้าหมายจะต้องซ่อนตัวอยู่ในเงามืดอย่างแน่นอน และมันอาจเปิดฉากโจมตีถึงตายใส่ตนได้ทุกเมื่อ ซึ่งเขาก็ได้ตระหนักได้เป็นอย่างดีว่าความตั้งใจที่จะระเบิดแกนทองคำเพื่อลากเป้าหมายให้ตายไปพร้อมกับตัวเองนั้น …อาจเป็นความหวังที่เพ้อฝัน!

‘ดูเหมือนว่าวันนี้ข้าจะต้องตายอยู่ที่นี่จริง ๆ…’

ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นในใจ ความแค้น ความเดือดดาล และความเสียใจทั้งหมดที่อยู่ภายในหัวใจของจิ้งจอกแดงก็ได้สลายไปทันที เพราะการพ่ายแพ้ด้วยเงื้อมมือของศัตรูเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องที่ไม่เป็นธรรม

ฟิ้ว! ฟิ้ว!

ทันใดนั้น ลูกธนูไร้รูปร่างสองดอกได้พุ่งทะลุผ่านท้องฟ้า จู่โจมใส่จิ้งจอกแดงและกุหลาบอย่างรวดเร็ว

หากพวกเขาเผชิญกับการโจมตีเช่นนี้ในเวลาปกติ จิ้งจอกแดงกับกุหลาบจะสามารถหลีกเลี่ยงได้อย่างง่ายดาย อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ พวกเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสและร่างกายของพวกเขาก็ไม่มีเรี่ยวแรงเหลืออยู่แม้แต่น้อย ดังนั้นคนทั้งสองจึงทำได้เพียงเฝ้าดูเมื่อความตายกำลังคืบคลานใกล้เข้ามา

ฉึก! ฉึก!

เสียงเสียดแทงสองครั้งดังก้องออกมา จากนั้นทั้งคู่ก็รู้สึกเจ็บปวดที่ท้อง และตันเถียนของพวกเขาก็ถูกทำลายลงภายใต้การโจมตีครั้งนี้

จิ้งจอกแดงเริ่มหัวเราะ “ในที่สุด คนผู้นี้ก็ลงมือ ข้ารู้สึกชื่นชมเขายิ่งนัก แม้จะอยู่ภายใต้สถานการณ์ที่ได้เปรียบอย่างแท้จริง แต่เขาก็ยังระมัดระวังอยู่เสมอ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคนผู้นี้ถึงสามารถอยู่รอดมาได้จนถึงตอนนี้…”