บทที่ 398 การประลองรอบแรก

เวลาผ่านไปครึ่งวันอย่างรวดเร็ว

ในบรรดายี่สิบสี่คนที่ยังคงเหลืออยู่ล้วนเป็นตัวตนที่ทุกคนให้ความสนใจอย่างใกล้ชิด แม้ว่าชิงซิ่วอี้ จ้าวชิงเหอและคนอื่น ๆ จะเปล่งประกายที่สุด แต่นอกจากพวกเขาแล้วคนอื่น ๆ ก็ไม่ได้ด้อยกว่ามากนัก

หลังจากการต่อสู้ดำเนินมาถึงจุดนี้ คนส่วนใหญ่ยังคงมีพละกำลังอยู่อีกเหลือเฟือ การตัดสินจากผลงานที่ผ่านมาเพียงอย่างเดียวจึงไม่สามารถทำให้ตัดสินได้อย่างชัดเจนและแม่นยำว่า ใครเหนือกว่าใครด้อยกว่า!

“ได้เวลาแล้ว พวกเจ้าทั้งยี่สิบสี่คนจงตั้งใจฟังให้ดี” สูงขึ้นไปบนท้องฟ้า จักรพรรดิซ่งที่หลับตาและทำสมาธิอยู่ ก็ลืมตา มองลงมาแล้วพูดขึ้น

ในชั่วพริบตาทั่วทั้งเมืองเงียบสนิท สายตาของทุกคนเต็มไปด้วยความตื่นเต้น การต่อสู้รอบที่สามกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้วใช่หรือไม่?

ขณะที่จักรพรรดิซ่งกะพริบตา เขาก็เหลือบมองไปทางเฉินซีและคนอื่น ๆ ก่อนจะพูดอย่างเฉยเมยว่า “พวกเจ้าทั้งยี่สิบสี่คนที่เหลือรอดจากการต่อสู้รอบที่สองอาจได้รับสมบัติวิเศษระดับสวรรค์ที่ข้าขัดเกลาขึ้นด้วยตัวเอง”

“แต่เพื่อตอบสนองความต้องการทั้งหมดของพวกเจ้า ในการประลองรอบที่สามนี้ ข้าหวังว่าพวกเจ้าจะเลือกใช้สมบัติวิเศษประเภทที่พวกเจ้าเชี่ยวชาญที่สุด เพื่อที่ข้าจะสามารถปรับแต่งสมบัติวิเศษให้เหมาะกับพวกเจ้าได้”

ทุกคนที่อยู่ ณ ที่แห่งนี้ต่างก็อ้าปากค้างเมื่อได้ยินเช่นนั้น ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึก ๆ ด้วยความอิจฉา ปรับแต่งสมบัติวิเศษให้เหมาะกับแต่ละคน? ช่างเป็นพรอันยิ่งใหญ่นัก!

“ข้าหวังว่าพวกเจ้าจะสู้สุดความสามารถ จงอย่าขลาดเขลาในเวลาเช่นนี้” จักรพรรดิซ่งโบกมือ แล้วม้วนกระดาษก็บินออกมาม้วนหนึ่ง “มหาเสนาบดี ประกาศรายชื่อรอบที่สาม”

เฉินซีกับอีกทั้งยี่สิบสี่คนมีสีหน้าจริงจังขึ้นมาในทันใด พวกเขากลั้นหายใจและเฝ้ารอการประกาศ

“การประลองครั้งแรกในรอบที่สาม เฉินซีปะทะซูเจี้ยนคงจากนิกายสวรรค์ปฐพี” มหาเสนาบดีคลี่ม้วนกระดาษและกล่าวขึ้น

“ในที่สุด พี่ใหญ่เฉินซีก็จะสู้แล้ว!” มู่เหวินเฟยเงยหน้าขึ้นอย่างตื่นเต้นและจับจ้องไปที่สังเวียนปีศาจสังหารตาไม่กะพริบ ท่าทางของเขาดูตื่นเต้นเสียยิ่งกว่าตัวเฉินซีเองเสียอีก

แต่ครั้งนี้ย่าชิงและหญิงสาวคนอื่น ๆ ไม่ได้เยาะเย้ยเขา ด้วยทุกคนต่างมีสีหน้าจริงจังและหนักหน่วงพอกัน

ในฐานะศิษย์ของนิกายสวรรค์ปฐพี ซูเจี้ยนคงนั้นถือว่าโดดเด่นกว่าผู้อื่นในนิกายและมีชื่อเสียงมาก แม้แต่หลินโม่เซวียนซึ่งเป็นศิษย์พี่ใหญ่ ก็ยังถูกบดบังเมื่ออยู่ต่อหน้าคนคนนี้ ดังนั้นความแข็งแกร่งของเขาย่อมทรงพลังและน่าเกรงขามอย่างไม่ต้องสงสัย

“ถึงเวลาแล้วที่สหายเฉินซีจะต้องแสดงความแข็งแกร่งของตัวเองออกมา มิฉะนั้นทุกคนที่อยู่ที่นั่นอาจไม่เข้าใจว่าความแข็งแกร่งของเขามีมากหรือน้อย และอาจสงสัยว่าที่สามารถมาถึงจุดนี้ได้เพราะเป็นเรื่องบังเอิญ” นักพรตเต๋าเหวินเสวี่ยนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม พลางถอนหายใจด้วยความโล่งอก คำพูดของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจในตัวเฉินซี

“ท่านลุง พยายามให้เต็มที่!” เฉินอวี่น้อยเองก็ตะโกนขึ้นเสียงดังเช่นกัน

เฟยเหลิ่งชุ่ยเงยหน้าขึ้น มองไปที่เฉินซีด้วยความรู้สึกท่วมท้น “พี่ฮ่าว มันคงจะดีมากหากท่านได้มาที่นี่ และได้เห็นพี่ใหญ่ของท่านเปล่งประกายเจิดจรัสอยู่ท่ามกลางการชุมนุมดาวรุ่งเช่นนี้”

ฟึ่บ!

ทุกสายตาในนครหลวงธารสายไหมต่างจับจ้องไปที่เฉินซีกับซูเจี้ยนคงโดยพร้อมเพรียงกัน

เมื่อการชุมนุมได้เริ่มต้นขึ้น พวกเขายังมีอารมณ์สบาย ๆ ดื่มกินและพูดคุยกัน ทว่าตอนนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเหลือผู้เข้าร่วมอยู่เพียงแค่ยี่สิบสี่คน คนทั้งหมดจึงสงบสติอารมณ์และตั้งสมาธิจดจ่อไปกับการประลองมากขึ้น

คนเหล่านี้ได้ผ่านการทดสอบแรกและยังคงยืนหยัดมาจนถึงรอบที่สามนี้ พวกเขาล้วนเป็นอัจฉริยะที่น่าทึ่ง เป็นมังกรและหงส์ในบรรดากลุ่มอัจฉริยะ ยิ่งกว่านั้นการชุมนุมดาวรุ่งครานี้ยังกล่าวได้ว่ายิ่งใหญ่กว่าครั้งก่อน ๆ ผู้ที่สามารถติดยี่สิบสี่อันดับแรกได้ ถือว่าแข็งแกร่งพอที่จะติดหนึ่งในสิบอันดับแรกในการชุมนุมดาวรุ่งของปีก่อนได้แล้ว!

อาทิเช่น หลิงอวี๋กับอวี๋เซวียนเฉินที่ได้รับการฝึกฝนมาจากตัวประหลาดเฒ่าที่อาศัยอยู่อย่างสันโดษบนภูเขา และพวกเขาไม่เคยคิดที่จะเข้าร่วมการชุมนุมดาวรุ่งครั้งก่อน ๆ เลย ครานี้พวกเขามาที่นี่ก็เพราะจำต้องปฏิบัติตามคำสั่งของอาจารย์ และไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องมา

“ทักษะกระบี่ของซูเจี้ยนคงนั้นไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง และเขาก็เชี่ยวชาญในมหาเต๋าสวรรค์ปฐพีอย่างมาก คนผู้นี้เป็นอัจฉริยะจากนิกายสวรรค์ปฐพีที่ไม่มีใครเทียบได้ หรืออาจแข็งแกร่งกว่าหลินโม่เซวียนเสียอีก”

“เฉินซีเองก็ไม่ได้ด้อยกว่านักหรอก การทดสอบทั้งสามครั้งแรกของชุมนุมดาวรุ่งได้พิสูจน์แล้วว่า ความแข็งแกร่งของเขาเทียบได้กับผู้บ่มเพาะระดับแนวหน้าคนอื่น ๆ การต่อสู้ระหว่างเขากับซูเจี้ยนคงอาจกล่าวได้ว่าเป็นการต่อสู้ระหว่างสิงโตและพยัคฆ์ ยากจะบอกได้ว่าใครจะเป็นผู้ชนะคนสุดท้าย”

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น ในที่สุดเฉินซีผู้เป็นม้ามืดที่เอาชนะผ่านมาตลอดตั้งแต่ต้นการแข่งขัน ก็กำลังจะได้ปะทะกับคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวจริง ๆ แล้ว!

…

ภายในสังเวียนปีศาจสังหาร

เฉินซีกับซูเจี้ยนคงยืนเผชิญหน้ากันอยู่ไกล ๆ บนลานประลองที่มีขนาดมหึมา

เมื่อก่อนตอนที่อยู่ในเมืองเฟิงเย่ เฉินซีเคยได้ยินชื่อเสียงของซูเจี้ยนคงมาหนหนึ่ง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้พบกับอีกฝ่ายด้วยตัวเอง ชายหนุ่มผู้นี้สวมเสื้อผ้าที่ขาวยิ่งกว่าหิมะ มีท่าทางที่ไม่ธรรมดา ดวงตาที่ลึกล้ำ ลมหายใจของเขายาวและสงบ ทั่วร่างปลดปล่อยกลิ่นอายที่ดุร้ายและหยิ่งผยองซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของผู้บ่มเพาะกระบี่ออกมา

ความคิดเห็น