บทที่ 399 กระบี่ฝันร้ายไร้รูป

บทที่ 399 กระบี่ฝันร้ายไร้รูป

บทที่ 399 กระบี่ฝันร้ายไร้รูป

กระบี่ฝันร้ายไร้รูป!

กระบวนยุทธ์ระดับเต๋าที่หายากมาก ซึ่งแฝงด้วยมหาเต๋าแห่งมายา

ในใต้หล้านี้ หากมีแสงย่อมมีเงาและภาพลวง หากมีจริงย่อมมีฝันร้ายและสิ่งลวง

วิชากระบี่ฝันร้ายไร้รูปนั้นใช้จิตใจ จิตวิญญาณ ความแข็งแกร่ง และวิชาในการควบคุมกระบี่ ซึ่งต่างจากเต๋าแห่งกระบี่ธรรมดา มันทั้งลึกล้ำเกินหยั่ง ประหลาด แยบยล และไม่เหมือนใคร

ซูเจี้ยนคงได้วิชานี้มาโดยบังเอิญและบ่มเพาะจนเชี่ยวชาญแล้ว แค่เขาตวัดกระบี่ธรรมดา ก็สามารถเปลี่ยนจริงเป็นเท็จ ราวกับแสงสาดส่อง สร้างภาพลวงผสานกับภาพจริง ทำให้ไม่อาจป้องกันได้เลย

ขวับ!

แสงกระบี่ที่ปรากฏขึ้นอย่างไร้เสียง เหมือนภาพลวงที่เสือกเข้ามาหมายแทงหน้าผากเฉินซีอย่างดุเดือด ดูโหดเหี้ยมนัก หากถูกตัวก็คงตายอย่างไม่ต้องสงสัย!!

ในจังหวะวิกฤตนี้ เฉินซีเงยหน้าขึ้นทันที แสงกระบี่ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วภายในรูม่านตา แต่สีหน้าเขาปราศจากความตื่นตระหนก ขณะยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่ขยับเขยื้อนราวกับว่ากลัวจนตัวแข็ง

“อ่อนแอเกินไป!” เมื่อเห็นเฉินซีเช่นนี้ มุมปากซูเจี้ยนคงก็เจือแววเย็นชาขึ้นมา การโจมตีครั้งนี้รวดเร็วดุดัน และภายใต้การโจมตีอย่างกะทันหันนี้ แม้ว่าเฉินซีจะหยิบสมบัติวิเศษป้องกันออกมาใช้ เขาก็คงไม่อาจต้านทานการโจมตีนี้ได้

ตอนนี้เฉินซีไม่ได้หลบเลี่ยงแต่อย่างใด และเขาต้องตายเป็นแน่!

ชิ้ง!

แสงกระบี่พุ่งออกมา ทะลุศีรษะของเฉินซีไปในทันที

“ฮ่า…” ซูเจี้ยนคงกำลังจะหัวเราะออกมาดัง ๆ ทว่าเสียงหัวเราะยังไม่ทันออกมาสุด ตัวคนก็แข็งค้างไปในพลัน เพราะเขาสังเกตเห็นว่าหลังจากที่แสงกระบี่ทะลุศีรษะของเฉินซีแล้ว มันกลับไม่มีเลือดแม้แต่หยดเดียว!

เมื่อเห็นดังนี้ เขาก็หรี่ตาลง ตกใจขึ้นมาจนพูดไม่ออก เพราะร่างนั้นไม่ใช่เฉินซี แต่เป็นภาพลวงตาต่างหาก!

“เต๋ารู้แจ้งลวงตานี้ดีมาก ผสมจริงเท็จ แม้แต่ข้ายังเกือบจะแยกแยะไม่ออก” ในขณะนี้ เสียงเฉินซีดังขึ้นข้างหลัง ทำให้ซูเจี้ยนคงตกใจทันที

“ภาพลวงริบหรี่เช่นภาพฝัน!” เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อยและหายตัวไปทันที พร้อมกันนั้น ร่างหลายสิบร่างก็วูบไหวอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาดเข้าใส่เฉินซีจากทุกทิศทาง

ร่างทั้งหลายนี้คือซูเจี้ยนคง ซึ่งล้วนมีกลิ่นอายดุดันและเป็นของจริง หากมองจากตาคนเดียวก็ไม่อาจแยกจริงเท็จได้

“หากเจ้าใช้กระบี่สวรรค์ปฐพี เจ้าอาจจะรั้งไว้ได้สักนิด แต่น่าเสียดาย เจ้ากลับใช้วิธีต่อสู้ที่ไร้ประโยชน์ต่อข้าอย่างสิ้นเชิง…” ท่ามกลางน้ำเสียงสงบและไม่ใส่ใจนั้น พลันเกิดเนตรแนวตั้งขึ้นระหว่างคิ้วของเฉินซี มันดำสนิทและลึกล้ำราวกับสามารถกลืนกินวิญญาณคนได้

พลังอิทธิฤทธิ์ เนตรเทวะแห่งความจริง!

ฟิ้ว!

เมื่อเนตรนั้นกวาดมอง เฉินซีรู้สึกราวกับฟ้าดินพลันเปลี่ยนแปลงไป สีของมันโดดเด่นขึ้นอย่างชัดเจน แม้แต่การไหลเวียนอากาศ อนุภาค และความผันผวนในอวกาศ เขาก็สามารถมองเห็นมันได้อย่างชัดเจน ลึกลงไปถึงรายละเอียดปลีกย่อย

ภายใต้สายตาแปลกประหลาดนี้ เขามองเพียงแวบเดียวก็เห็นได้ว่าร่างกว่าสิบร่างที่แวบเข้ามานั้นเป็นภาพลวงตา ขณะที่ร่างจริงของซูเจี้ยนคงถูกซ่อนไว้ในที่ห่างไกล!