บทที่ 726 มังกรคชสารหยกขาว

เมืองเทาเที่ยได้ชื่อว่าเป็นเมืองในท้องนภา เส้นทางสัญจรกว้างใหญ่ในเมืองถูกสร้างขึ้นจากหินภูเขาไฟที่ราบเรียบราวกระจก พวกมันปกคลุมอยู่ในชั้นเมฆ ซึ่งให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ในความฝันขณะเดินอยู่บนเส้นทางดังกล่าว

ในขณะเดียวกัน เมืองเทาเที่ยก็คือ ‘เมืองแห่งอาหารอันโอชะ’ ที่โด่งดังไปทั่วทั้งโลกหล้า มันรวบรวมของอร่อยนานาชนิดจากทั่วทุกมุมโลก มีวัตถุดิบมากมายจากทุกหนแห่งถูกส่งเข้ามาในเมืองแทบทุกช่วงเวลา หลังจากพ่อครัววิญญาณภายในเมืองนำไปปรุงอาหาร พวกมันจะกลายเป็นอาหารเลิศรสจำนวนมากที่มีรสชาติพิเศษเฉพาะอยู่บนโต๊ะอาหาร

กอปรกับการจัดอันดับพ่อครัววิญญาณทองคำที่ใกล้จะมาถึงนี้ เมืองแห่งอาหารอันโอชะแห่งนี้จึงยิ่งคึกคักและเนืองแน่นด้วยผู้คน ท้องถนนแออัด บ้างเป็นผู้บ่มเพาะจากทั่วทุกสารทิศที่มาเป็นสักขีพยานในเหตุการณ์อันยิ่งใหญ่ด้วยความชื่นชม บ้างเป็นพ่อครัววิญญาณชั้นหนึ่งที่มาจากทั้งไกลทั้งใกล้

เมื่อพวกเฉินซีย่างเท้าเข้าสู่ในตัวเมือง ราวกับพวกเขาเข้าสู่โลกอีกใบหนึ่ง คลื่นเสียงดังกึกก้องต่างปะทะเข้ากับใบหน้าของพวกเขา

กลิ่นหอมอันเย้ายวนกระจายไปทั่วอากาศธาตุราวกับเมฆหมอกหนาแน่น ทำให้จิตวิญญาณสดชื่นจนมีความอยากอาหารยามได้กลิ่น

ถนนในเมืองกว้างขวางและเต็มไปด้วยร้านค้าสองข้างทาง ด้านหลังร้านค้าคือพ่อครัววิญญาณจำนวนมากที่กำลังทำอาหารเลิศรสด้วยการเคลื่อนไหวที่ชำนาญ ผู้คนบนท้องถนนส่วนใหญ่มารวมตัวที่ร้านค้าเพื่อลิ้มรสอาหารเลิศรสไปพลางชื่นชมไปพลาง

“ไม้เสียบเพลิงของร้านค้าเมฆาเลิศล้ำยอดเยี่ยมยิ่งนัก! เนื้อสัมผัสของมันกรอบนอกนุ่มใน แม้จะมีความมัน แต่ก็ไม่ถึงกับเยิ้ม ส่วนที่หายากที่สุดคือมันมีรสฉุนของเครื่องเทศอย่างหัวผักกาดหยก โอ้ รสชาติของมันไม่เลวเลย!”

“ขนมอบเก้าสมบัติวิญญาณของร้านขมิ้นหอมนี้ดียิ่งกว่า มันทั้งหวาน เหนียว กรอบ นุ่ม มีทั้งความสดของแหนครามกับรสชาติที่เข้มข้นของโป่งรากสนเงิน ลิ้นของข้าแทบละลายตอนที่มันเข้าปากเลยล่ะ”

“มา ๆๆ! มาชิมสุราผลไม้ชาดกระจ่างขวดนี้กัน มันถูกกลั่นโดยปรมาจารย์เหมยหลังจากรวบรวมผลไม้วิญญาณนับพันแล้วผนึกไว้ในหลุมน้ำแข็งเป็นเวลาหนึ่งร้อยปี วันนี้มันถูกคลายผนึกแล้ว รสชาติกลมกล่อมเข้มข้น ว่ากันว่าแม้แต่เซียนยังเมามายในสามจอก เป็นสุราล้ำค่าและยอดเยี่ยมที่หาได้ยากนัก”

เสียงอึกทึกดังไปทั่วท้องถนน ขณะที่ผู้บ่มเพาะรวมกลุ่มสองถึงสามคนเพื่อชื่นชมยินดีกับอาหารเลิศรสและลิ้มรสสุราชั้นเลิศตรงหน้าร้านค้าจำนวนมากด้วยท่าทางผ่อนคลายสบายอารมณ์

ฉากอันหรูหราที่ปกคลุมด้วยอาหารเลิศรสนี้ ทำให้แม้แต่เฉินซียังรู้สึกว่ามันเกินกว่าสายตาจะรับไหว เขาจึงเกิดความสนใจยิ่ง ที่สำคัญที่สุดคืออาหารเลิศรสตรงหน้าร้านค้าเหล่านั้นให้ชิมฟรีไม่คิดเงิน!

ช่างฟุ่มเฟือยนัก!

เฉินซีรู้สึกชื่นชมอยู่ในใจ ถึงอย่างไร อาหารเลิศรสเหล่านั้นก็ไม่ใช่อาหารธรรมดา ทุกจานล้วนเทียบเท่ากับโอสถวิญญาณที่ให้ผลลัพธ์อันน่าอัศจรรย์ จึงทำให้พวกมันมีราคาแพง

แต่ตอนนี้พวกมันกลับถูกนำมาให้คนที่ผ่านไปมาในถนนเทาเที่ยได้ชิมโดยไม่เสียเงิน ดังนั้นแล้วผู้คนโดยรอบจะหักห้ามใจจากสิ่งนี้ได้อย่างไร?

“โห มีอาหารดี ๆ มากมายเหลือเกิน!” ดวงตาของอาซิ่วที่อยู่ใกล้ ๆ ทอประกายจับจ้องเนื้อย่างเสียบไม้สีเหลืองทอง ขณะที่คราบน้ำลายใสไหลจากมุมปากสีแดงอวบอิ่มของนาง

หญิงสาวสวมชุดสีเขียว มีรูปร่างงดงาม ท่วงท่างดงามชดช้อย การปรากฏตัวของนางในตอนนี้ไม่ได้กระตุ้นให้คนอื่นรังเกียจ แต่กลับเผยความอ่อนโยนและน่ารักแทน

นางเขย่าแขนเสื้อของเฉินซี “มากินกันดีกว่า ข้าอยากกินตลอดสามวันสามคืนนี้เลย!”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้หลุดออกมา คนที่ผ่านไปมาต่างประหลาดใจทันที พวกเขามองอาซิ่วด้วยสีหน้าแปลกประหลาด ด้วยเป็นการยากที่จะจินตนาการได้ว่าผู้ป่าวประกาศวาจาเช่นนี้จะเป็นหญิงสาวงดงามน่ารักคนหนึ่ง

แต่อาซิ่วไม่สนใจสายตาเหล่านั้น จากนั้นนางก็วิ่งไปที่ร้านค้าอย่างมีความสุขพลางกล่าวด้วยเสียงดังฟังชัดว่า “เถ้าแก่ ขอเนื้อเสียบไม้สิบไม้! ใช่ เจ้าได้ยินไม่ผิดหรอก ต้องสิบไม้เท่านั้น!”

“โอ้ คุณหนู เจ้ามีความอยากอาหารไม่เบาเลยนะ” เถ้าแก่ยิ้มกว้างเพราะความขบขัน ขณะที่มือก็ส่งเนื้อเสียบไม้ชุดหนึ่งไปให้

“แน่นอน ข้าจะกล่าวว่ากินตลอดสามวันสามคืนได้อย่างไรถ้าความอยากอาหารของข้าไม่เยอะพอ?” มุมปากของอาซิ่วโค้งขึ้น นางเผยกลิ่นอายหยิ่งทะนงออกมาราวกับจะกลืนกินทั้งหมดได้ในคราวเดียว

ท่าทีเช่นนั้นทำให้เจ้าของร้านประหลาดใจ เขาหันมองเฉินซีราวกับอยากพูดอะไรบางอย่าง ‘นายน้อย สหายผู้นี้ของท่านผิดปกติที่ใดหรือไม่?’

เฉินซีกุมหน้าผาก เขาพูดไม่ออก ก่อนจะคว้ามือของอาซิ่วไว้และพาจ้ำอ้าวออกไป

“นี่! นี่! เจ้าจะลากข้าไปไหน?”

“ข้าจะพูดอีกครั้ง อย่าเรียกข้าว่า ‘นี่’!”

“ก็ได้ เฉินซี”

“คุณหนูท่านนี้ ช่วยทำตัวให้ปกติหน่อยได้หรือไม่?”

“ปกติหรือ? ข้าก็ทำตัวปกติอยู่ไม่ใช่หรือไร?”

“เจ้า…”

“ไม่ใช่หรือ?”

“…”

เฉินซีจำต้องใช้ความพยายามอย่างหนัก ก่อนจะพาหญิงสาวออกจากท้องถนนซึ่งเต็มไปด้วยอาหารเย้ายวนใจได้ แล้วเขาก็พานางไปยังที่พักพร้อมกับพวกเหมิงเหวยได้ในที่สุด

ความคิดเห็น