บทที่ 773 แดนข้อจำกัดแรงโน้มถ่วง

ณ ชั้นที่ห้าสิบเก้าของถ้ำกระบี่วิญญาณโลหิต

ครืนนน!

ทันทีที่เขาเข้ามาในพื้นที่แห่งนี้ แรงกดดันพลันเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้เกิดเสียงดังก้องกังวาน

หากชั้นที่ห้าสิบแปดมีแรงกดดันที่กดทับร่างกายอยู่เจ็ดหมื่นห้าพันจิน เช่นนั้นตอนนี้มันก็มีแรงกดดันอยู่ที่เจ็ดแสนห้าหมื่นจิน หรืออาจมากถึงเจ็ดล้านห้าแสนจิน!

แรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวนี้ปะทะกับเฉินซี ดูราวกับภูเขาที่สูงถึงสองลี้ได้กระแทกใส่เขาครั้งแล้วครั้งเล่า!

แม้แต่ผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตเซียนปฐพีระดับสองทั่วไป ก็อาจจะไม่สามารถทนต่อแรงกดดันของที่นี่ได้… เฉินซีรีบพลิกฝ่ามือ ทำให้ยันต์ศัสตราปรากฏขึ้นจากอากาศ จากนั้นปราณกระบี่ที่ลึกล้ำพลันส่งเสียงหวีดหวิว ขณะที่เขาฟาดฟันแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวซึ่งอยู่เบื้องหน้าโดยตรง

โชคดีที่การต้านทานแรงกดดันด้วยกำลังนั้นค่อนข้างง่าย เฉินซีจึงก้าวเดินไปข้างหน้า พร้อมกับใช้ยันต์ศัสตราเพื่อฟันแรงกดดันที่ไร้รูปร่างออกจากกัน

แรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวนี้เห็นได้ชัดว่าเป็นข้อจำกัดโบราณ ซึ่งก่อตัวขึ้นตามธรรมชาติภายในถ้ำกระบี่ มันเหมือนกับมวลคลื่นที่กระแทกเข้าหาชายหนุ่มซ้ำ ๆ ทำให้เฉินซีดูราวกำลังเดินอยู่ท่ามกลางพายุที่โหมกระหน่ำ

ผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตเซียนปฐพีทั่วไปส่วนใหญ่ ล้วนมุ่งเน้นที่การบ่มเพาะปราณแท้ ทำให้ร่างกายของพวกเขาค่อนข้างอ่อนแอ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากต้องพึ่งพาสมบัติวิเศษต่าง ๆ เพื่อป้องกันตัว และต้านทานแรงกดดันที่พุ่งเข้าหาพวกเขา

หากวิญญาณโลหิตที่น่าสะพรึงกลัวได้โจมตีพวกเขาอย่างฉับพลันภายใต้ภาวะเช่นนี้ มันคงเป็นเรื่องที่น่าสยดสยองอย่างยิ่ง ด้วยไม่เพียงจะต้องต้านทานแรงกดดันเท่านั้น แต่พวกเขายังต้องต่อสู้อีกด้วย และความยากของสิ่งนี้ก็ชัดเจนยิ่ง

ซึ่งอาจถึงขั้นที่ปราณเซียนในร่างของผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตเซียนปฐพีบางคนก็ยังเหือดแห้งจากแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัว ก่อนที่จะเห็นวิญญาณโลหิตเสียด้วยซ้ำ และหากพวกเขาไม่มีโอสถวิญญาณเพื่อเติมเต็มปราณแท้ พวกเขาคงได้แต่ออกจากที่นี่ไปด้วยความสลดใจ

ก่อนหน้านี้ เฉินซีได้พึ่งพาการขัดเกลากายาเพื่อเดินมาถึงจุดนี้ โดยไม่ต้องอาศัยสมบัติวิเศษใด ๆ แต่ตอนนี้มันแตกต่างออกไปอย่างเห็นได้ชัด

ครืน!

ปราณรังสรรค์กระบี่มากมายได้แผ่พุ่งออกมาทั้งแนวนอนและแนวตั้ง พวกมันได้สร้างรอยแยกมากมายบนพื้นที่โดยรอบ จากนั้นพวกมันก็ระเบิดแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวออกมา

เฉินซียังคงก้าวไปข้างหน้าเป็นเวลานาน ในขณะที่แรงกดดันนั้นแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนที่ตัวเขาจะใช้เคล็ดร่างแปลงสวรรค์ เปลี่ยนร่างตนเองให้กลายเป็นยักษ์ที่สูงกว่าสี่สิบจั้ง ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกสบายใจขึ้น จากนั้นจึงกำยันต์ศัสตราแน่นและก้าวเดินไปข้างหน้า

อันที่จริง เขาสามารถอาศัยการบ่มเพาะปราณแท้ เพื่อเดินรุดขึ้นไปได้อย่างปลอดภัย เพราะถึงอย่างไร ต้นอ่อนเงาทมิฬภายในร่างกายของเขาก็เติมเต็มปราณแท้อย่างต่อเนื่อง ดังนั้นปัญหาเรื่องความเหนื่อยล้าหรือปราณแท้ไม่พอจึงไม่เกิดขึ้นเลย

แต่เหตุผลที่เฉินซีใช้การขัดเกลากายา ไม่ใช่เพราะแรงกระตุ้นที่เกิดขึ้นกะทันหัน แต่เป็นเพราะเขาต้องการใช้แรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวนี้กระตุ้นการขัดเกลากายาอย่างดุเดือด!

ณ ปัจจุบัน การขัดเกลากายาของเขาล้าหลังเกินไป และมันอยู่แค่ขอบเขตจุติขั้นสมบูรณ์เท่านั้น ซึ่งหลังจากได้บ่มเพาะคัมภีร์กำเนิดเต๋าแห่งนรกขุมที่เก้า มันก็ทำให้ชายหนุ่มค้นพบวิธีการขัดเกลากายาดั้งเดิมและเก่าแก่ที่สุด ซึ่งตัวเขาก็เห็นความหวังที่จะก้าวหน้าบ้างแล้ว

แต่จวบจนถึงวันนี้ เฉินซียังไม่สามารถทำขั้นตอนสุดท้ายได้สำเร็จ!

มันเหมือนกับมีโซ่ตรวนที่ไร้รูปร่างและพันธนาการที่มองไม่เห็น ซึ่งทำให้การขัดเกลากายาและการบ่มเพาะปราณแท้นั้นยากที่จะบรรลุขอบเขตสถิตกายา และเฉินซีสามารถเลือกได้เพียงอย่างใดอย่างหนึ่งเท่านั้น

มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายได้ยาก เหมือนกับข้อจำกัดที่กำหนดโดยเต๋าแห่งสวรรค์ และก็เหมือนกับข้อจำกัดในวิถีแห่งการบ่มเพาะ ซึ่งดูจะมิอาจเอาชนะได้!

ตั้งแต่เริ่มบ่มเพาะมาจนถึงตอนนี้ เฉินซีได้พบว่า ไม่ว่าจะเป็นมิตรหรือศัตรู พวกเขาต่างก็เป็นผู้บ่มเพาะปราณแท้อย่างเดียว ผู้ขัดเกลากายาอย่างเดียว หรือครอบครองทั้งการบ่มเพาะปราณแท้และการขัดเกลากายาเช่นเดียวกัน แต่การบ่มเพาะของทั้งสองสายจะไม่เท่ากัน หรือไม่สามารถบรรลุขอบเขตสถิตกายาได้อย่างแน่นอน!!

เมื่อก่อนชายหนุ่มไม่คิดว่านี่เป็นเรื่องแปลก แต่เมื่อการขัดเกลากายาของเขาไม่สามารถก้าวหน้าได้หลังจากที่ผ่านมานาน ในขณะที่ช่องว่างระหว่างมันกับการบ่มเพาะปราณแท้ได้ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ชายหนุ่มจึงเริ่มใส่ใจกับปัญหานี้อย่างระมัดระวัง

“การบรรลุขอบเขตสถิตกายาของทั้งการขัดเกลากายาและการบ่มเพาะปราณแท้เป็นไปไม่ได้จริง ๆ หรือ?”

เฉินซีไม่เชื่อว่าข้อจำกัดและโซ่ตรวนดังกล่าวจะมีอยู่บนวิถีแห่งการบ่มเพาะ และเขาต้องการพยายามอย่างเต็มที่ จนกว่าตัวเขาจะล้มเหลว!

เพราะหากการขัดเกลากายาของเขาหยุดลง ณ จุดนี้ มันคงเป็นเรื่องที่น่าเสียดาย และถือเป็นการสูญเสียที่ไม่มีสิ่งใดเทียบได้!

ท้ายที่สุดแล้ว พลังอิทธิฤทธิ์ที่เขาเชี่ยวชาญที่สุด เช่น ฝ่ามือมหาดารา ก่ออัสนีผสานดารา ปีกนภาดารกะ เนตรเทวะแห่งความจริง และอื่น ๆ จะเกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ทุกครั้งที่เขาบรรลุไปสู่ขอบเขตที่สูงขึ้น และอานุภาพของพวกมันจะสูงล้ำเสียจนพลังอำนาจเมื่อกาลก่อนเทียบไม่ติด

เมื่อมาติดชะงักอยู่ที่จุดนี้ แล้วมันจะเกิดอะไรขึ้น?

นั่นเท่ากับสูญเสียพลังต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวไปมากมาย!

ครืน!

ปราณกระบี่ส่งเสียงคำรามไปบนท้องฟ้า ในขณะที่มันฉีกแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวออกจากกัน และเฉินซีได้ชักนำแรงกดดันที่เหลืออยู่ให้เข้าสู่ร่างกายของเขา เป็นการขัดเกลาและควบคุมมันอย่างไม่หยุดยั้ง ทำให้เกิดคลื่นเสียงกัมปนาทดังก้องออกมา

แรงกดดันของที่นี่น่ากลัวมากเสียจนผู้บ่มเพาะขอบเขตเซียนปฐพีทั่วไปยังรู้สึกว่าการขยับนิ้วยังยาก แม้แต่เฉินซีก็กระจายแรงกดดันได้เพียงบางส่วน ก่อนที่จะใช้มันเพื่อขัดเกลาร่างกาย

มิฉะนั้น หากแรงกดดันนี้พุ่งเข้าใส่โดยตรง ร่างกายของชายหนุ่มอาจแหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย และแม้ว่าเขาจะสามารถเกิดใหม่ได้ด้วยเลือดเพียงหยดเดียว ตัวเขาก็จะถูกบดขยี้อีกครั้ง ซึ่งหากวัฏจักรนี้เกิดขึ้นอย่างไม่มีสิ้นสุด ปราณจ้าววิญญาณของเฉินซีก็จะหมดลง และเขาจะต้องตายอย่างแน่นอน

“วิเศษ พลังในร่างกายข้ากำลังถูกขัดเกลาและควบแน่นมากขึ้นทุกขณะ หากดำเนินต่อไปเช่นนี้ เมื่อตัวข้าถึงขีดจำกัด บางทีข้าอาจจะทะลวงสู่ขอบเขตสถิตกายาได้!” เฉินซีก้าวเดินเป็นเวลานาน และสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นภายในร่างกายของเขาอย่างชัดเจน และหลังจากประสบกับแรงกดดันที่ไม่มีที่สิ้นสุด แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงนี้จะเล็กน้อย แต่มันก็ถือเป็นการพัฒนาที่ยากจะเกิดขึ้นได้!

ความคิดเห็น