บทที่ 774 เคล็ดวิชากระบี่อันน่าตกตะลึง

บทที่ 774 เคล็ดวิชากระบี่อันน่าตกตะลึง

บทที่ 774 เคล็ดวิชากระบี่อันน่าตกตะลึง

ชายชราขมวดคิ้วขณะที่กล่าวว่า “เจ้ายังไม่เลิกล้มความตั้งใจอีกหรือ?”

ก่อนที่เฉินซีจะทันได้ตอบกลับ อีกฝ่ายพลันสะบัดแขนเสื้อแล้วกล่าวว่า “แล้วไปเถิด มันไม่นับเป็นปัญหาใดหากจะบอกเจ้า”

ที่แท้ แดนจำกัดอัสนีที่น่ากลัวยิ่งอยู่ในชั้นที่หกสิบของถ้ำกระบี่วิญญาณโลหิต และมันก็ทรงพลังยิ่งกว่าแดนจำกัดแรงโน้มถ่วงในชั้นที่ห้าสิบเก้าถึงสิบเท่า!

โดยปกติแล้ว มีเพียงผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตเซียนปฐพีระดับสาม หรือสูงกว่าเท่านั้น ที่จะเข้าสู่ชั้นที่หกสิบได้อย่างปลอดภัย

เมื่อไม่กี่สิบปีก่อน ชายชราในชุดเทาและผู้อาวุโสขอบเขตเซียนปฐพีอีกหลายคน ได้ร่วมมือกันเพื่อค้นหาผลึกต้นกำเนิดโกลาหล ซึ่งมีขนาดเท่ากับเนินเขาทั้งลูก และซุกซ่อนอยู่ในแดนจำกัดอัสนีของชั้นที่หกสิบ!

แต่น่าเสียดายที่หลายปีผ่านไป ชายชราชุดเทาและคนอื่น ๆ กลับยังไม่อาจระบุตำแหน่งได้ และเหตุผลก็คือ วิญญาณอัสนีที่มีสติปัญญาสูงสุดได้ถือกำเนิดในแดนจำกัดอัสนีของชั้นที่หกสิบ!

วิญญาณอัสนีนี้ก่อตัวขึ้นจากวิญญาณโลหิต มันสามารถเปลี่ยนเป็นสายฟ้าและซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางเส้นสายอัสนีในบริเวณนั้น ทำให้สังเกตเห็นได้ยาก นอกจากนี้ มันยังทรงพลังและเทียบได้กับตัวตนขอบเขตเซียนปฐพีระดับที่สี่!

การมีอยู่ของวิญญาณอัสนีตนนี้เป็นความผิดปกติที่ไม่เคยปรากฏขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา และตัวตนเช่นนี้แทบจะไม่เคยปรากฏ แม้แต่ในชั้นที่ต่ำกว่าหกสิบ!

เป็นเพราะวิญญาณอัสนีนี่เอง ที่ซ่อนผลึกต้นกำเนิดโกลาหล ทำให้ชายชราชุดเทาและผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ต้องค้นหามานานกว่าสิบปี แต่ก็ไม่สามารถระบุร่องรอยของมันได้

ไม่เพียงแค่นั้น พวกเขายังถูกวิญญาณอัสนีโจมตีบ่อยครั้งและได้รับบาดเจ็บจำนวนมาก ซึ่งหากพวกเขาไม่ได้อยู่กันเป็นกลุ่ม ชีวิตของพวกเขาอาจตกอยู่ในอันตรายด้วยซ้ำ!

เป็นเพราะสถานที่แห่งนี้อันตรายเกินไป ชายชราชุดเทาจึงถูกจัดให้อยู่ที่ชั้นที่ห้าสิบเก้า และคอยเตือนคนอื่น ๆ ว่าอย่าพยายามเข้าสู่ชั้นที่หกสิบ

“วิญญาณอัสนี… ผลึกต้นกำเนิดโกลาหลขนาดเท่าเนินเขา…” หลังจากได้ยินสิ่งที่ชายชราชุดเทากล่าวออกมา เฉินซีก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง เพราะหากเป็นเช่นนี้ ถ้ำกระบี่วิญญาณโลหิตชั้นที่หกสิบก็คงอันตรายยิ่งจริง ๆ

“ไปเสียเถิด ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เจ้าควรอยู่นานนัก” ชายชราในชุดเทากล่าวอย่างเฉยเมย

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เฉินซีพลันรู้สึกว้าวุ่นใจ

จุดประสงค์ของเฉินซีที่มายังถ้ำกระบี่วิญญาณโลหิตในครั้งนี้ ก็เพื่อขัดเกลาตัวเอง และขัดเกลากระบี่สรรค์สร้างที่ทำความเข้าใจมาตลอดสิบปี นอกจากนี้ ในช่วงที่ฝึกฝนมาตลอดสองสามวันนี้ ความแข็งแกร่งของชายหนุ่มยังได้รับการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาอย่างรวดเร็ว

แม้ว่าจนถึงตอนนี้ แรงกดดันและอันตรายที่เฉินซีเผชิญจะรุนแรงยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ แต่เขารู้สึกว่ามันไม่ได้เกินขีดจำกัดของเขา

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ แรงกดดันจากก่อนหน้านี้ยังอยู่ในขอบเขตที่เฉินซีสามารถทนได้! ดังนั้นชายหนุ่มย่อมไม่เต็มใจ หากมีคนขอให้เขาออกไปเช่นนี้!

เฉินซีนิ่งเงียบและลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็กัดฟันแน่น ก่อนที่จะหันหลังกลับและจากไป ซึ่งผ่านไปไม่นาน เขาก็เข้าสู่แดนจำกัดแรงโน้มถ่วงอันไร้ขอบเขต และเดินเข้าไปภายในนั้นอย่างยากลำบาก

“เขาจากไปแล้วจริงหรือ? ข้าไม่นึกเลยว่าเด็กน้อยคนนี้จะไม่ใช่คนที่หยิ่งผยอง” ชายชราชุดเทาตกตะลึงเล็กน้อย เมื่อเห็นอีกฝ่ายจากไปอย่างเด็ดเดี่ยว จากนั้นเขาก็ส่ายศีรษะ “ใช่แล้ว แม้ว่าความแข็งแกร่งของเด็กน้อยคนนี้จะท้าทายสวรรค์ แต่สุดท้ายเขาก็มีพลังแค่ขอบเขตสถิตกายาเท่านั้น ดังนั้นเขามีโอกาสที่จะล้มตาย หากยังดื้อรั้นที่จะเข้าไปยังชั้นที่หกสิบของถ้ำกระบี่วิญญาณโลหิต …ดังนั้นการตัดสินใจที่ชาญฉลาดที่สุดก็คือการจากไป”

ทว่าในช่วงเวลาต่อมา ชายชราชุดเทาก็เป็นต้องตกตะลึง

เพราะเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเฉินซีนั้นไม่ได้จากไป แต่กลับเลือกที่จะบ่มเพาะภายในแดนจำกัดแรงโน้มถ่วงแทน!

“เจ้าหนู หากเจ้าบ่มเพาะภายในนั้น เจ้าไม่กลัวที่จะทำร้ายตัวเองหรอกหรือ?” ชายชราในชุดเทาอดไม่ได้ที่จะถาม

เฉินซีมีสีหน้าสงบ ในขณะที่เขาใช้ยันต์ศัสตรา เพื่อฉีกแรงกดดันที่กดทับตัวเองอยู่บ่อยครั้ง และกล่าวว่า “จะมีเหตุอะไรเกิดขึ้นอีกหรือขอรับ? ในเมื่อข้ามีผู้อาวุโสคอยปกป้องจากด้านข้าง”

ชายชราชุดเทาตกตะลึง จากนั้นเขาก็หัวเราะดังสนั่น “เด็กอะไรกันนี่! น่าสนใจยิ่งนัก! เช่นนั้นเจ้าก็จงบ่มเพาะอย่างสบายใจเถิด ข้าจะยื่นมือช่วยเจ้าเอง หากเจ้าไม่สามารถยืนหยัดได้จริง ๆ”

ทันทีที่กล่าวจบ เขาก็ฝืนยิ้มและเข้าสู่การทำสมาธิ

…

แดนจำกัดแรงโน้มถ่วงเป็นพื้นที่ที่ไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง บริเวณชายขอบของมันมีแรงกดดันน้อยที่สุด ในขณะที่แรงกดดันจะเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ หากเข้าใกล้จุดศูนย์กลาง

ในขณะนี้ เฉินซีกำลังควบคุมเคล็ดกระบี่สรรค์สร้างของเขาอยู่ภายในนั้น

ปราณกระบี่จำนวนมากที่พัฒนาความลึกล้ำและอนุมานถึงการสร้างได้พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า พวกมันกระจายไปทั่วบริเวณโดยรอบ ในขณะที่ฟันแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัว ซึ่งมาจากทุกทิศทุกทาง!

ราวกับชายหนุ่มกำลังต่อสู้กับศัตรูที่ไร้รูปร่าง ยามใดที่เขาหยุด เฉินซีจะถูกผลกระทบอย่างรุนแรงจากแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัว และได้รับบาดเจ็บสาหัส

ตลอดเจ็ดวันเจ็ดคืน!

เฉินซีไม่หยุดแม้แต่ครั้งเดียวและไม่พักแม้แต่น้อย สิ่งนี้เกิดขึ้นได้เพราะการเติมเต็มจากต้นอ่อนเงาทมิฬภายในร่างกาย แต่แม้พลังของเขาจะอยู่ในระดับสูงสุดตลอดเวลา ทว่าร่างกายและจิตใจก็มาถึงขีดจำกัดแล้ว!

กล้ามเนื้อทั่วร่างของเฉินซีเจ็บปวด บวมปูดและไม่สามารถทนได้อีกต่อไป ชายหนุ่มรู้สึกว่าร่างตนเต็มไปด้วยตะกั่ว ประกอบกับจิตใจที่เหนื่อยล้าอย่างยิ่ง จนจวนจะกลายเป็นว่างเปล่า!

เฉินซีในขณะนี้ดูเหมือนหุ่นเชิดที่วิญญาณจวนจะหลุดออกจากร่าง ทุกย่างก้าวของเขาให้ความรู้สึกที่เชื่องช้าและแข็งทื่อ จนตัวเขาได้ลืมทุกสิ่งที่อยู่รอบข้างไปหมดแล้ว

ชายหนุ่มกระทั่งไม่เคยสังเกตว่า ความเปลี่ยนแปลงของปราณกระบี่ที่ใช้ออกไปนั้นน่าอัศจรรย์เพียงใด!

ฟิ้ว! ฟิ้ว!

ปราณกระบี่แผดเสียงคำรามและกระจายออกไปทุกทิศทุกทาง และเสียงที่แหลมคมของมันก็ค่อย ๆ เบาลงและทุ้มต่ำ ขณะที่ในช่วงเวลาต่อมา ก็แทบไม่ได้ยินเสียงของมันแม้แต่น้อย ก่อนที่สุดท้ายจะกลายเป็นเงียบสงัด

อย่างไรก็ตาม อานุภาพของมันกลับน่ากลัวยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ปราณกระบี่ทุกสายสามารถฉีกแรงกดดันในระยะสิบห้าลี้ได้อย่างง่ายดาย ทำให้ดูเหมือนมีสุญญากาศเกิดขึ้นรอบตัวชายหนุ่ม

ความรู้สึกในสภาวะสุญญากาศนี้ ราวกับชายหนุ่มเป็นจ้าวแห่งการรังสรรค์ ซึ่งเขากำลังใช้ยันต์ศัสตราในมือเพื่อสร้างและอนุมานความลึกล้ำและการเปลี่ยนแปลงทั้งหมด ทุกหนทุกแห่งที่คมกระบี่ของเขาพาดผ่านไป การรังสรรค์ก็เอ่อล้นออกมา!

ปราณกระบี่ไร้เสียงค่อย ๆ กลายเป็นไม่มีตัวตนและโปร่งแสง มันได้บรรลุถึงขีดจำกัด ทุกครั้งที่กระบี่กวัดแกว่งไปมา ดูราวกับความลึกล้ำต่าง ๆ จะถูกสร้างขึ้นและพัฒนา …พวกมันส่องแสงแพรวพราวและลึกล้ำสูงสุด!