บทที่ 855 เผชิญหน้า

บทที่ 855 เผชิญหน้า

บทที่ 855 เผชิญหน้า

ร่างที่ทรงพลังย่อมคือเถิงหลาน!

แต่ตัวคนในเวลานี้กลับดูแตกต่างจากเมื่อก่อนเป็นอย่างมาก ร่างกายของเขาแผ่ปราณเซียนออกมาจนมากล้น กระแสพลังแห่งกฎกำลังม้วนตัวอยู่รอบกายเขาเหมือนโซ่ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งในขณะที่เถิงหลานกะพริบตา มันก็ดูราวกับมีดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ปรากฏขึ้นสลับกัน อีกทั้งยังเหมือนกับสวรรค์และโลกจะหลอมรวมเข้าเป็นหนึ่งเดียว

เขาเพียงก้าวเท้ายาว ๆ โดยไม่กล่าวอะไรสักคำ แต่ตัวคนกลับดูเหมือนแม่น้ำแห่งดวงดาวที่ไหลเชี่ยว และเผยท่าทางเย่อหยิ่งเหนือกว่าออกมา

โครม!

แม้เขาจะอยู่ห่างไกลออกไปมาก แต่หลัวจื่อเสวียนและคนอื่น ๆ ก็ยังรู้สึกราวกับว่าร่างถูกกระแทกด้วยขุนเขา ทำให้พวกเขาปลิวกระเด็นพร้อมกับกระอักเลือดออกมา!

นี่คือพลังของเถิงหลาน เมื่อใครฝึกฝนจนบรรลุถึงระดับการบ่มเพาะนี้ เพียงแค่ความคิดก็อาจทำให้ขุนเขาพังทลาย มหาสมุทรเหือดแห้ง สวรรค์และโลกสั่นสะท้าน หรือหายใจเพียงครั้งเดียวก็สามารถพัดแนวเทือกเขาอันไร้ขอบเขตออกไปได้ เขาเป็นคนที่ทรงพลังและเหนือล้ำอย่างที่สุด!

ซึ่งพลังงานเช่นนี้ได้เกินขอบเขตของภพมนุษย์ไปแล้ว และมันสามารถทำลายล้างตระกูลหรือทำลายภูมิประเทศที่กว้างใหญ่ได้อย่างง่ายดาย!

แต่พลังของเถิงหลานก็กวาดแผ่ออกไปได้ไม่นาน เพราะถูกขัดขวาง ทำให้หลัวจื่อเสวียนและคนอื่น ๆ รอดพ้นจากความตายมาได้

เป็นเพราะชายในชุดดำ กู่จิ่วเจินและอินปี้อวิ้นจึงลงมือได้!

ผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตเซียนลึกลับทั้งสามคนนี้รอคอยมานานแล้ว พวกเขาเสมือนขุนเขาศักดิ์สิทธิ์สามลูกที่ตั้งตระหง่านอยู่ที่หน้าทางเข้า ร่างกายของพวกเขาเปล่งรัศมีศักดิ์สิทธิ์ออกมา ตัวคนเป็นเหมือนเตาหลอมศักดิ์สิทธิ์ที่ลุกโชติช่วงสามเตา ซึ่งสว่างไสวอยู่บนท้องฟ้าและเติมเต็มโลกด้วยแสงอันไร้ขอบเขต

ทันทีที่ร่างของเถิงหลานปรากฏขึ้นที่ประตู ทั้งสามคนต่างไม่ลังเลที่จะเปิดฉากโจมตีอย่างโจ่งแจ้งด้วยกระบวนท่าถึงตาย!

ชายในชุดดำสะบัดแขนเสื้อของเขา ทำให้เกิดกลุ่มเมฆสีดำปรากฏขึ้นกลางอากาศบดบังท้องฟ้า จากนั้นมันก็กลายเป็นแสงสีดำสนิทที่สาดส่องลงมาพร้อมกับเสียงร้องโหยหวนของภูตผี

ในขณะที่ร่างของกู่จิ่วเจินกลับสว่างวาบ พร้อมกับรวบนิ้วทั้งห้าเข้าด้วยกันเพื่อสร้างกระบี่ ซึ่งแสงที่พร่างพราวและเจิดจ้าได้มารวมตัวกันที่ปลายนิ้วของเจ้าตัว จนดูเหมือนว่านิ้วนี้สามารถผ่าสวรรค์และโลกออกจากกันได้ อีกทั้งกลิ่นอายน่าเกรงขามของมันก็รุนแรงอย่างไม่มีใครเทียบ ทุกที่ที่มันผ่านไป ไม่ว่าจะเป็นอากาศธาตุ การไหลเวียนของอากาศ หรือแสงที่ตกกระทบ ต่างพังทลายลง ซึ่งนับว่าน่าตกใจเป็นอย่างมาก!

แต่เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว การโจมตีของอินปี้อวิ้นนั้นธรรมดากว่ามาก มือขาวของนางโบกสะบัดไปมา สร้างผนึกโบราณที่สวยงามและลี้ลับขึ้น แต่เมื่อผนึกนี้ถูกฟาดออกไป มันก็ทำให้มหาเต๋าส่งเสียงดังก้อง ในขณะที่พลังของกฎไหลเวียนอยู่ภายในนั้น ดูราวกับจะมีรูเปิดขึ้นในสวรรค์และโลกภายใต้พลังของผนึกนี้!

ครืนน!

เพียงชั่วพริบตาเดียว การระเบิดที่ไม่อาจบรรยายได้พลันปรากฏขึ้นที่ตรงหน้าประตูเล็ก ๆ บานนี้ มันดูเหมือนการสั่นสะเทือนที่รุนแรงของเสียงฟ้าร้อง เสียงคำรามของเทพอสูร และแสงที่สว่างจ้าอย่างที่สุดเหมือนกับพายุที่โหมกระหน่ำ ทำให้บริเวณนี้ถูกห่อหุ้มจนหมด

หลัวจื่อเสวียนและคนอื่น ๆ ต่างรู้สึกเจ็บที่ดวงตาของพวกเขา และทุกคนต่างตกใจจนร่างกายสั่นสะท้าน อีกทั้งยังรู้สึกหวาดกลัว ทำให้ขาอ่อนแรงและเกือบจะคุกเข่าลงกับพื้น!

นี่คือการต่อสู้ระหว่างเซียนลึกลับ และมันน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าการต่อสู้ระหว่างเซียนสวรรค์ พวกเขาสามารถใช้พลังของเต๋าสวรรค์และห่อหุ้มด้วยกฎ ทำให้การโจมตีของพวกเขาสามารถทำลายล้างสิ่งมีชีวิตนับล้าน จึงไม่ต้องกล่าวถึงตอนนี้ที่พวกเขากำลังต่อสู้อย่างสุดกำลัง!

เหตุการณ์นี้น่ากลัวเกินไปและเหมือนกับวันโลกาวินาศมาถึง มันทำให้หลัวจื่อเสวียนและคนอื่น ๆ กังวลว่าพื้นที่อันกว้างใหญ่นี้จะถูกบดขยี้ แตกเป็นเสี่ยง ๆ และกลายเป็นความว่างเปล่าในอีกไม่ช้า!

ครืน!

ท่ามกลางสายฝนอันไร้ขอบเขตของแสงแห่งกฎ ชายในชุดดำ กู่จิ่วเจิน และอินปี้อวิ้นต่างถอยกลับไปสองสามก้าว ในขณะที่ดวงตาของพวกเขาจดจ่อและฉายแววตกใจ พวกเขาดูจะไม่เคยคิดมาก่อนว่า เถิงหลานไม่เพียงจะต้านทานการโจมตีที่ถึงตายของพวกตนได้เท่านั้น ทว่าอีกฝ่ายยังมีพลังเหลือเฟือที่จะล้มพวกเขาเสียด้วยซ้ำไป!

ตึก! ตึก! ตึก!

ก่อนที่พวกเขาจะทันคิดอันใดได้ ร่างของเถิงหลานก็พลันลุกโชนด้วยเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งขณะที่เจ้าตัวก้าวยาวเข้ามา ผมยาวของเถิงหลานก็พลิ้วสะบัด ในขณะที่ขาถูกปกคลุมไปด้วยหมอกแสงสีเงิน ซึ่งก่อตัวเป็นเส้นทางที่ทำให้เจ้าตัวดูเหมือนเทพเจ้าที่จุติลงมายังโลก ในขณะที่ก้าวเดินไปบนเส้นทางที่ไม่ธรรมดา

ฝีเท้าของเถิงหลานดูเหมือนจะเชื่องช้า แต่ทุก ๆ ก้าวที่ย่ำลงไป ดูจะหลุดพ้นจากพันธนาการแห่งจักรวาลและความว่างเปล่า มันไม่ได้สนใจระยะทางที่ถูกพันธนาการ ในขณะที่ตัวคนพุ่งเข้ามาอีกครั้ง โดยไม่คิดปล่อยให้ชายชุดและพรรคพวกได้มีโอกาสหายใจแม้แต่น้อย

ตู้ม!

ทั้งสองฝ่ายปะทะกันอีกครั้ง ทำให้เกิดเสียงดังกึกก้อง ในขณะที่ปราณเซียนกระจายออกไปอย่างรุนแรง

“บัดซบ เจ้ากำลังรนหาที่ตาย! ระบำจ้าวภูตผี! เซียนและอสูรเริงรำระบำ เมื่อวิญญาณของบรรพบุรุษปลิดวิญญาณ!” ชายในชุดดำตะโกนอย่างเศร้าโศก ในขณะที่ชุดคลุมสีดำของเขาพัดสะบัด จากนั้นงูหลามสีดำที่ดูเหมือนจะถูกควบแน่นจากกฎพลันส่งเสียงคำราม ขณะที่มันพุ่งออกมาและกัดไปที่เถิงหลาน

สีหน้าของกู่จิ่วเจินกับอินปี้อวิ้นก็ไม่น่าดูเช่นกัน การรวมพลังของพวกเขาทั้งสามคนกลับไม่สามารถเอาชนะเถิงหลานได้ในคราวเดียว และถูกบีบให้เป็นฝ่ายต้องถอยกลับแทน สิ่งนี้ทำให้พวกเขาตกใจและเดือดดาลในใจอย่างมาก

ทั้งสองต่างลงมือพร้อมกันและพุ่งเข้าใส่โดยไม่ลังเล พวกเขาเป็นเหมือนสายรุ้งสองสายที่พุ่งลงมาจากท้องฟ้าและเดือดพล่านด้วยจิตสังหาร ซึ่งการโจมตีของพวกเขาเป็นประหนึ่งสายฟ้าที่ส่องประกายวาบ มันทั้งไร้ความปรานีและเด็ดเดี่ยวยิ่ง!

“ไป!” เสียงของเถิงหลานเหมือนฟ้าร้องในฤดูใบไม้ผลิ ขณะที่เขาโพล่งตะโกน จากนั้นเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ก็ลุกโชนในดวงตา ส่งผลให้กลิ่นอายอันน่าเกรงขามของเถิงหลานระเบิดอีกครั้ง ทำให้ร่างกายของเจ้าตัวดูราวกับมหาสมุทรเปลวเพลิงที่กว้างใหญ่ ซึ่งเผาผลาญสวรรค์และกวาดล้างไปทั่วโลกา!

ฟิ้ว!

ก่อนที่เสียงของเถิงหลานจะดังก้องไปทั่วท้องฟ้า แสงสีเงินวูบวาบดุจแสงดาวที่เย็นยะเยือกก็ได้พุ่งออกมาอย่างรุนแรงจากภายในประตู ในพริบตาต่อมา แสงนั้นได้คว้าโอกาสที่เถิงหลานต่อสู้เพื่อไปถึงบันไดหิน!

พรวด!

แต่เพราะเถิงหลานต้องต้านทานการโจมตีอย่างเต็มกำลังของผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตเซียนลึกลับถึงสามคน ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้ร่างของเขาเซไปทางด้านหลัง ในขณะที่ใบหน้าซีด และมีเลือดสีทองไหลซึมออกมาจากมุมปาก